ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών από την Έξοδο του Μεσολογγίου, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, προέβη σε ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο «Χ», τιμώντας την επέτειο της ηρωικής θυσίας των «Ελεύθερων Πολιορκημένων».
Στο μήνυμά του, ο κ. Δένδιας αναφέρει:
«200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου. Τα ξημερώματα της Κυριακής των Βαΐων οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι επέλεξαν την υπέρτατη θυσία».
Παράλληλα, στην εικόνα που συνόδευε την ανάρτηση, ο Υπουργός υπογράμμισε την ηθική και εθνική διάσταση του ιστορικού γεγονότος, σημειώνοντας:
Η έννοια του Ανθρώπου: Οι αγωνιστές του Μεσολογγίου κατέστησαν «Άνθρωποι» με κεφαλαίο γράμμα, συνδέοντας την ύπαρξή τους με την ετυμολογία του «Άνω Θρώσκω» (κοιτάζω ψηλά).
Η εθνική ταυτότητα: Αναδείχθηκαν σε «Έλληνες» με κεφαλαίο γράμμα, διαμορφώνοντας την εθνική συνείδηση πριν ακόμη την επίσημη συγκρότηση του νέου ελληνικού κράτους.
«Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι κατέστησαν άνθρωποι με Α κεφαλαίο. Εκ του «Άνω Θρώσκω» που σημαίνει κοιτάω ψηλά. Κατέστησαν Έλληνες με Ε κεφαλαίο. Πριν καν υπάρξει η νέα Ελλάς».
Ο Νίκος Δένδιας δεν έκανε μια απλή επετειακή δήλωση, αλλά χρησιμοποίησε έναν λόγο πυκνό, που συνδυάζει την ιστορική μνήμη με τη σύγχρονη εθνική στρατηγική.
Το μήνυμά του δεν είναι μονοσήμαντο, αλλά εκτείνεται σε πολλές κατευθύνσεις ταυτόχρονα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση:
Ιστορικό επίπεδο: Τιμά το γεγονός της Εξόδου (1826).
Φιλοσοφικό/Ετυμολογικό επίπεδο: Αναλύει την έννοια του «Ανθρώπου» μέσω του «Άνω Θρώσκω».
Πολιτικό/Εθνικό επίπεδο: Συνδέει την έννοια του «Έλληνα» με την ηθική υπόσταση, ανεξάρτητα από την ύπαρξη κρατικής οντότητας.
Πρόκειται για ένα επαμφοτερίζον μήνυμα, με τη λόγια έννοια της διπλής ανάγνωσης ή της αμφισημίας, της ιστορικής ανάλυσης και της πολιτικής σημειολογίας.
Έξοδος του Μεσολογγίου ή κατά ορισμένους συγγραφείς Ολοκαύτωμα του Μεσολογγίου αναφέρεται στην έξοδο που πραγματοποίησαν οι πολιορκημένοι στρατιώτες και άμαχοι του Μεσολογγίου, όταν οι δυνατότητες συνέχισης της άμυνας απέναντι στα τουρκικά και αιγυπτιακά στρατεύματα είχαν χαθεί, λόγω εξάντλησης των τροφίμων.
Το γεγονός συνέβη την νύχτα μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου 1826, κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821.
Η έξοδος ορίστηκε για την νύχτα του Σαββάτου του Λαζάρου με ξημερώματα Κυριακής των Βαΐων, μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου 1826.
Το σχέδιο της εξόδου πιθανότατα προδόθηκε, μάλλον από αυτόμολο ξένο, με αποτέλεσμα οι τουρκοαιγύπτιοι να απαντήσουν με σφοδρή επίθεση που συνοδεύτηκε από σφαγή.
Χιλιάδες Έλληνες σφαγιάστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν και μόνο 1.500 κατάφεραν να διασωθούν.
Περισσότερη αξιόπιστη για την καταγραφή των απωλειών της εξόδου είναι η άποψη του Τζορτζ Φίνλεϊ, ο οποίος υπολογίζει σε περίπου 4.000 τους πεσόντες, σε 3.000 τους αιχμαλωτισθέντες, ενώ αναφέρεται σε 2.000 διασωθέντες.
Μεταξύ εκείνων που σώθηκαν ήταν ο Ιταλός φιλέλληνας Ιακομούτσι, που προηγούμενα είχε καταφέρει να αποκρούσει την οθωμανική επίθεση εναντίον της νήσου Βασιλάδι, μία από τις πολλές της λιμνοθάλασσας.
