ΤζιχαντιστέςΒαλκάνια
Αίθουσα Σύνταξης
Τμήμα ειδήσεων tribune.gr

Ελλάδα και Αίγυπτος εξοπλίζονται εξαιτίας της διπρόσωπης Τουρκίας

Ελλάδα και Αίγυπτος εξοπλίζονται εξαιτίας της διπρόσωπης Τουρκίας
ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Διαβάστε σχετικά για Αίγυπτος, ΑΟΖ Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, Εξοπλιστικά Προγράμματα, Έρευνα Υδρογονανθράκων, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ), Ισραήλ, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Τουρκία, Υδρογονάνθρακες, Υποθαλάσσιος Αγωγός EastMed, Υπουργείο Εθνικής Άμυνας,

«Ο Τούρκος πρόεδρος δεν αποδέχεται τα θαλάσσια σύνορα στην ανατολική Μεσόγειο που του αποκλείουν την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, αλλά με τα λόγια λέει ότι επανορθώνει τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Αθήνα. Εν τω μεταξύ αναπληρώνει το πολεμικό οπλοστάσιό του», σημειώνει η ιταλική ilfattoquotidiano.it (κείμενο του Francesco De Palo).

Με άλλα λόγια, ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν προσπαθεί να επανορθώσει τις σχέσεις με την Ελλάδα, την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ, αλλά στην πραγματικότητα συνεχίζει τη συμπεριφορά του αντίθετα με τις διεθνείς συνθήκες και τους κανόνες του ΟΗΕ.

«Απαιτείται συνεργασία στη Μεσόγειο, δεν πρέπει να μας αποκλείουν», είπε, αφενός, στις Βρυξέλλες, με σκοπό να βγει από τη γωνία των αμερικανικών κυρώσεων για τους πυραύλους S-400 που αγοράστηκαν από τη Ρωσία.

Αλλά από την άλλη πλευρά, δεν υποχωρεί για το αέριο στην Κύπρο και στο Καστελλόριζο, προκαλώντας κλιμάκωση που οδηγεί στον επανεξοπλισμό ορισμένων χωρών, όπως η Ελλάδα και η Αίγυπτος.

Τι διακινδυνεύουν η Ελλάδα και η Τουρκία από τη διπλωματική και στρατιωτική κρίση που διατυπώνεται στον ενεργειακό φάκελο;

Γιατί η Άγκυρα συνεχίζει να αμφισβητεί διεθνείς συνθήκες;

Όπως είναι γνωστό, ο Τούρκος πρόεδρος δεν αποδέχεται τα θαλάσσια σύνορα στην ανατολική Μεσόγειο που τον εμποδίζουν να εκμεταλλευτεί το άφθονο αέριο που υπάρχει στα ύδατα και στα οποία έχει δομηθεί μια νέα και εκτεταμένη συνεργασία μεταξύ της Ελλάδας, της, Κύπρου, του Ισραήλ και της Αιγύπτου χάρη στον Eastmed, τον αγωγό που θα ανεβάσει το αέριο στο Σαλέντο.

Η τελευταία επίθεση που υπέγραψε ο Ερντογάν ήταν στις 11 Ιανουαρίου, την ίδια στιγμή που έτεινε κλαδί ελιάς στις χώρες της Ε.Ε. και στην Αθήνα.

«Η Ελλάδα – είπε – έχει χρησιμοποιήσει μια διεθνή επιλογή όπως η Navtex για την αύξηση των εντάσεων».

Η ουσία της διαμάχης είναι η επέκταση των ελληνικών υδάτων στα 12 μίλια που ψήφισε η Βουλή των Ελλήνων: ένα γραφειοκρατικό βήμα που κρύβει την αιτία της διαμάχης σχετικά με τα νερά στο υπέδαφος των οπαίων υπάρχει τόσο πολύτιμο αέριο για την Άγκυρα, δεδομένου ότι η οικονομία της Τουρκίας εξακολουθεί να παρουσιάζει σοβαρές δυσκολίες.

Ο Ερντογάν παίζει το ρόλο του διπρόσωπου Ιανού και αναθέτει ένα άλλο χαλαρωτικό μήνυμα σε εσωτερικές υπηρεσίες: λέει ότι οι διερευνητικές συνομιλίες της Τουρκίας με την Ελλάδα «Θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια νέα εποχή» και να είναι έτοιμοι να «επαναφέρουν τις σχέσεις της χώρας σας με την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Αλλά ταυτόχρονα απορρίπτει τις «απόπειρες αποκλεισμού της Τουρκίας στις ακτές της με χάρτες που δεν έχουν ισχύ».

Αυτοί οι χάρτες έχουν πλήρη ισχύ, που τους δίνεται από διεθνείς συνθήκες όπως εκείνες του Μοντέγκο Μπέι του ΟΗΕ.

Στην πρόσφατη ολομέλεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, εγκρίθηκε η ετήσια απόφαση για τους Ωκεανούς και το Δίκαιο της Θάλασσας.

Στην ψηφοφορία που ζήτησε η Τουρκία, 152 χώρες ψήφισαν υπέρ της έκθεσης, ενώ 4 (Κολομβία, Μαδαγασκάρη, Νιγηρία και Βενεζουέλα) απείχαν. Η μόνη χώρα που καταψήφισε ήταν η Τουρκία.

Εκτός από την ανακοίνωση του Ερντογάν για πιθανή διπλωματική συζήτηση με την Αθήνα, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απάντησε, ότι δεν είχε προγραμματιστεί ή συμφωνηθεί καμία συνάντηση μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας, αντίστοιχα του Νίκου Δένδια και του Μεβλούτ Τσαβούσογλου για τις 25 Ιανουαρίου.

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, μολονότι έχει εδώ και χρόνια φιλική σχέση με τον Τούρκο ομόλογό του, «ούτε έχει προγραμματίσει ούτε συμφωνήσει σε συνάντηση».

Η πίεση στην Άγκυρα επηρεάζει επίσης τις πολιτικές της νέας αμερικανικής διοίκησης.

Οι Συμφωνίες του Αβραάμ (σ.σ. εξομάλυνσης των σχέσεων Ισραήλ με αραβικά κράτη), επηρεάζουν επίσης το Μαρόκο. Η Τουρκία δεν γνωρίζει ακόμη πώς θα ξεδιπλωθεί η νέα στρατηγική του Λευκού Οίκου στη Μεσόγειο.

Ο Ερντογάν φοβάται ότι δεν θα είναι πλέον σε θέση να έχει την ελευθερία κινήσεων (σ.σ. επί Τραμπ) που, για παράδειγμα, του επέτρεψε να συνεχίσει να επιτίθεται στους Κούρδους στο συριακό τεταρτημόριο και να αναβαθμίζεται στη Λιβύη, αντικαθιστώντας τη θέση της Ιταλίας.

Η άμυνα, επομένως, είναι το τρίτο στοιχείο που χαρακτηρίζει ολόκληρο το σενάριο με έναν πραγματικό αγώνα εξοπλισμού.

Η Ελλάδα αγόρασε 18 μαχητικά Rafale από τη Γαλλία για 3 δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά ζητώντας τα πρώτα έξι να φτάσουν στο Αιγαίο μέχρι τον Μάιο.

Για το λόγο αυτό, η Γαλλίδα υπουργός Άμυνας Φλοράνς Παρλί φτάνει στην Αθήνα: μετά τα Rafale, το Παρίσι θα ήθελε επίσης να πουλήσει 2 φρεγάτες Fremm στην Ελλάδα.

Αν προταθούν σε αντιυποβρυχιακή λειτουργία, τότε η ελληνική κυβέρνηση θα πει ναι. Διαφορετικά, μπορούν να αξιολογηθούν τέσσερα Belh@rra, ενώ η αμερικανική επιλογή παραμένει άθικτη, η οποία δεν πρέπει να περιλαμβάνει τον αντιτορπιλικό Arleigh Burke.

Στο βάθος υπάρχει επίσης η πιθανότητα κάποια F-35 που δεν πωλούνται στην Τουρκία από τις ΗΠΑ να καταλήξουν στην Ελλάδα, όπου η συμμαχία με το Ισραήλ ενισχύεται περαιτέρω: μια εικοσαετής συμφωνία αξίας 1,68 δισεκατομμυρίων δολαρίων μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ δημιούργησε μια σχολή εκπαίδευσης πιλότων για την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.

Σχετικά άρθρα