Ισλαμικό ΚράτοςΙσραήλ
Σπύρος Στάλιας
Οικονομολόγος ΜΑ, Ph.D, πρ. Διευθύνων Σύμβουλος ΟΛΠ

Γιατί το ευρώ μας οδηγεί στον φασισμό και στον πόλεμο

Γιατί το ευρώ μας οδηγεί στον φασισμό και στον πόλεμο
ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Διαβάστε σχετικά για Ανεργία, Αντώνης Σαμαράς, Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ), Ευρωζώνη, Λιτότητα, Οικονομική Κρίση, Σπύρος Στάλιας,

Με το ευρώ ανά χείρας, χωρίς το δικό της νόμισμα, πως μπορεί η Ελλάδα, αλλά και οι χώρες του Νότου, να αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας τους;

Αυτή ήταν η ουσία του λόγου του κυρίου Σαμαρά στην Θεσσαλονίκη.

Η ορθόδοξη απάντηση της ΕΕ και των Γερμανών σε αυτό το ερώτημα είναι ότι αυτό μπορεί να γίνει μέσω της λιτότητας. Αυτό είπε επί της ουσίας και ο Πρωθυπουργός με συνέπεια και με έξυπνο λεξιλόγιο.

Η λιτότητα ως ενέργεια δεν είναι τίποτα άλλο από την περικοπή των κρατικών δαπανών για μισθούς, δαπάνες πρόνοιας, δημόσιες επενδύσεις και οπουδήποτε αλλού, έτσι ώστε το κράτος να συρρικνωθεί, και να αυξηθούν οι φόροι με σκοπό να μειωθούν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού. Όλα αυτά ειπώθηκαν υπό τον λεξιλογικό μανδύα του δημοσιονομικού νοικοκυρέματος.

Με απλά λόγια ότι είναι σοφό για μια οικογένεια που θέλει να μαζέψει τα οικονομικά της, είναι σοφό και για ένα Βασίλειο όπως είπε και ο Άνταμ Σμιθ και επανέλαβε για την χώρα μας ο κύριος Σαμαράς.

Το κακό με αυτό το πρώτο επιχείρημα, που αφορά στην βελτίωση των δημοσίων οικονομικών, είναι ότι ένα κράτος δεν είναι οικογένεια ή νοικοκυριό.

Δηλαδή στην συνολική οικονομία πολύ απλά, όταν ο Χ μειώνει τις δαπάνες του, αυτό μειώνει με την σειρά του το εισόδημα του Ψ, ο οποίος με την σειρά του μειώνει τις δαπάνες που είναι εισόδημα του Ζ και πάει λέγοντας.

Εν τω μεταξύ το ΑΕΠ συρρικνώνεται, μειώνεται, και τα ελλείμματα ως ποσοστό αυξάνουν με ταχύ ρυθμό.

Το δεύτερο ισχυρό επιχείρημα υπέρ της λιτότητας, που ο κύριος Σαμαράς δεν λέει την λέξη ποτέ, είναι ότι μέσω αυτής δεν βελτιώνονται μόνο τα δημόσια οικονομικά αλλά βελτιώνεται η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Η σκέψη, πίσω από αυτό τον ισχυρισμό, είναι απλή.

Καθώς μειώνονται οι δαπάνες του κράτους, απελευθερώνονται πόροι, όπως επίσης και με τον περιορισμό των ιδιωτικών δαπανών μέσω της αύξησης των φόρων. Αυτό με την σειρά του μειώνει την ενεργό ζήτηση και αυξάνει την ανεργία.

Και εδώ προσοχή. Η αύξηση της ανεργίας αυξάνει την προσφορά εργασίας με κατώτερους φυσικά μισθούς και τιμές και έτσι αυξάνεται η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Η αποθέωση της λογικής επιχειρηματολογίας.

Αισίως πήγαμε στα χρόνια του 1930, που όλη αυτή την διαδικασία την ονομάζαμε αποπληθωρισμό, αλλά στην εποχή μας χαριτωμένα, λόγω του γνωστού γλωσσικού ιμπεριαλισμού των νεοφιλελευθέρων, την ονομάσαμε “εσωτερική υποτίμηση”.

Αλλά αλλάζοντας το όνομα μιας σκέψης ή μιας ενέργειας δεν αλλάζουμε ντε και καλά ούτε την επιστήμη ούτε την οικονομική ιστορία, ούτε τα αποτελέσματά της.

Η δεκαετία του 1930 μας δίδαξε ότι η βάρβαρη αυτή σκέψη και η εφαρμογή της είναι μια συνταγή έσχατης φτώχειας και βιβλικής καταστροφής του ανθρώπινου και υλικού πλούτου της χώρας.

Συνταράχτηκε όλη η ανθρωπότητα στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και αιτία ήταν η λιτότητα που επιβλήθηκε στους Λαούς.

Η λιτότητα δεν μπορεί να λύσει κανένα πρόβλημα γιατί το μυστικό της ανάπτυξης βρίσκετε απέναντι, στη ζήτηση. Ποιος επιχειρηματίας θα επενδύσει όταν μια οικονομία δεν δαπανά και δεν δαπανά ακριβώς επειδή τα ημερομίσθια είναι σε επίπεδο πείνας και το κράτος δεν δαπανά επίσης. Αν κανείς δεν δαπανά ανάπτυξη δεν θα γίνει ποτέ.

Στο μεταξύ όμως λόγω του αποπληθωρισμού ή της εσωτερικής υποτίμησης, η σχέση χρέους προς ΑΕΠ χειροτερεύει. Καθώς μειώνονται τα ονομαστικά φορολογικά έσοδα και τα ονομαστικά εισοδήματα και το ΑΕΠ η αξία του χρέους παραμένει. Αυτό άλλωστε δεν έχει συμβεί στη χώρα μας από το 2009; Το χρέος από 110% έφτασε αισίως στο 175% σήμερα, και έχουμε δρόμο.

Και έτσι με όλα αυτά η χώρα βρίσκεται με δυο προβλήματα. Και με το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας άλυτο και με βαρύτερο χρέος.

Γιατί καθώς υποτίθεται ότι βελτιώνεις την ανταγωνιστικότητα μέσω της λιτότητας κάνεις χειρότερο το δεύτερο.

Αν υποθέσουμε ότι έχει βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα το χρέος αυξάνεται όπως και η ανεργία που αισίως έφτασε στο 27%.

Φυσικά αυτή η κατάσταση θα γίνει ακόμα χειρότερη, καταστροφική, γιατί όλα αυτά ξεπηδάνε μέσα από το ευρώ που από την κατασκευή του έχει ισχυρή αποπληθωριστική κατεύθυνση όπως ακριβώς ο χρυσός.

Το τι έκανε ο κανόνας του χρυσού και επιστημονικά το γνωρίζουμε και ως ανθρωπότητα το ζήσαμε.

Σήμερα ζούμε την μοντέρνα του εκδοχή που λέγεται ευρώ, αλλά με αγνωσία, με ασθενή μνήμη για τους πολλούς, που αδιαφορούν μέσα από φόβο για τις κοινωνικές επιπτώσεις, που όπως και τότε, είναι ακριβώς οι ίδιες.

Οι κοινωνίες του ευρώ σήμερα βασανίζονται από την βία, τα ναρκωτικά, τον αλκοολισμό, την θλίψη, την διάλυση των οικογενειών, την φτώχεια, μετανάστευση, ενώ μέσω της μαζικής ανεργίας η οικονομία χάνει σταδιακά την γνώση της και την ικανότητα της να παράγει.

Οι κοινωνίες του ‘30 βρήκαν λύσεις στο φασισμό, στο ναζισμό, στις δικτατορίες και στον Πόλεμο.

Όταν τα παραπάνω ερωτήματα τα απευθύνεις στους απολογητές του ευρώ και της ΕΕ δεν απαντούν αλλά θεωρούν για λόγους δικούς τους που δεν αποδεικνύονται ότι η μόνη θεραπεία για ό,τι πάσχεις είναι η λιτότητα παρά την ιστορία, παρά την επιστήμη.

Έτσι λοιπόν ο κύριος Σαμαράς ούτε ελάχιστες φοροελαφρύνσεις δεν μπόρεσε να υποσχεθεί, ούτε επιμήκυνση των δόσεων δεν μπόρεσε να εξαγγείλει αλλά πεισματικά να αμυνθεί της λιτότητας που δεν βγάζει πουθενά.

Αλήθεια ποτέ ένας “Σαμαράς” θα πάει στην Θεσσαλονίκη και να πει στο Λαό ότι η κατανάλωση αυξήθηκε, οι επενδύσεις επίσης, η ανεργία μειώθηκε ο πληθωρισμός είναι υπό έλεγχο. Ποτέ; Μοίρασε μιζέρια για το καλό μας.

Αυτή η θρασύτητα διανοητική στάση που συνιστά πολιτική πρέπει να καταπολεμηθεί.

  • Ουκρανικός εθνικισμός και ουκρανική ταυτότητα – Πόσα «είδη» Ουκρανών υπάρχουν;
    Ανεξάρτητος Αρθρογράφος
    And thus, I clothe my naked villainy  With old odd ends stolen out of holy writ;  And seem a saint, when most I play the devil.  (William Shakespeare, Richard III, Act 1 Scene 3) Από την ανεξαρτησία της το 1991, η...
  • «La patria está forjando la unidad» – «Η πατρίδα σφυρηλατεί την ενότητα»
    Αρθρογράφος, Συγγραφέας
    Ο αριστερός παιάνας «El Pueblo Unido Jamás Será Vencido», δηλαδή «Λαός ενωμένος - ποτέ νικημένος» εκφράζει πολύ χαρακτηριστικά την πορεία προς τη νίκη και την υπερήφανη διακυβέρνηση που ακολούθησε της Χιλής από τον Σαλβαδόρ Αλιέντε, τον υψηλόβαθμο ελευθεροτέκτονα (του Σκωτικού...
  • Εξήντα ένα χρόνια μετά
    Εκπαιδευτικός, E.E. Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Αντιπρόεδρος
    «Λαός που δεν γνωρίζει τη ιστορία του δεν έχει μέλλον». Κυριάκος Μητσοτάκης, Δοξάτο, Μάιος 2019 Είναι αλήθεια. Λαός που δεν γνωρίζει και δεν τιμά την ιστορία του δεν έχει μέλλον. Λαός που δεν διδάσκεται από τα λάθη του δεν έχει μέλλον. Λαός...