ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Το πιο βασικό θέμα στο Κυπριακό, αλλά και στο σύνολο των ζητημάτων που συνιστούν το λεγόμενο Τουρκικό πρόβλημα, είναι ακριβώς αυτό:
Το Τουρκικό πρόβλημα.
Η Τουρκία αποτελεί ένα ΠΡΟΒΛΗΜΑ σε διμερές, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.
Με γενοκτονίες, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εκτοπίσεις, εξισλαμισμούς, παρεμβάσεις σε τρίτες χώρες, διώξεις αντιφρονούντων, παράνομο εποικισμό, πολιτιστική λεηλασία, κυρίαρχο ρατσιστικό ισλαμοκεμαλικό λόγο που ποτίζει με δηλητήριο όλες τις γενιές των κατοίκων της Μικράς Ασίας που κατέκτησε.
Η Τουρκία έχει Ιστορία καταγεγραμμένη μπροστά στα μάτια όλων.
Δεν την κρύβει.
Αισθάνεται περήφανη για τα εγκλήματά της, που τα θεωρεί «αναγκαίες κινήσεις για τη σωτηρία και τη μη διαμελισμό της».
Για την Τουρκία δεν υπάρχει τίποτε που να μην είναι δικαιολογημένο ως προς την κρατική της αρτιμέλεια.
Αν υποτεθεί, με κάποιον μαγικό τρόπο, ότι οι Τουρκοκύπριοι σε ένα παράλληλο σύμπαν έπαιρναν τα όπλα εναντίον της Τουρκίας για να αποτινάξουν τον ζυγό της, για να ζήσουν χωρίς τα δεσμά της, είναι απόλυτα βέβαιο ότι ο «Αττίλας 3» θα αφορούσε τους ίδιους.
Η Τουρκία θα επενέβαινε στρατιωτικά.
Εναντίον των ίδιων των Τουρκοκυπρίων.
Διότι η Τουρκία ουδόλως ενδιαφέρεται για την τύχη και τη ζωή των Τουρκοκυπρίων· απλώς χρησιμοποιεί την ύπαρξή τους για να κρατά την Κυπριακή Δημοκρατία όμηρο μέσω της κατοχής, να εκβιάζει, να τη θεωρεί εκλιπούσα και να εποφθαλμιά το σύνολο της νήσου.
Για την Τουρκία, η Κύπρος είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τα δικά της συμφέροντα, που καμία σχέση δεν έχουν με την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων.
Το μείζον ζήτημα στην επίλυση του Κυπριακού είναι το εξής -και πάντως όχι ο φόβος μερίδας του κόσμου της ελεύθερης Κύπρου να «μοιραστεί την εξουσία»:
Ο έλεγχος της στρατηγικής πλεύσης της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά τη λύση από την Άγκυρα.
Ότι δηλαδή η Τουρκία θα μπορεί, μέσω της δομής της λύσης, να υπαγορεύει στη μετεξελιχθείσα Ομοσπονδιακή Κυπριακή Δημοκρατία την πορεία και το στίγμα της έναντι της ΕΕ, της Δύσης, της Ελλάδος και όλων των φυσικών συμμάχων που διαθέτει σήμερα.
Να τουρκοποιήσει, εν ολίγοις, τη διεθνή θέση του νέου ομοσπονδιακού κράτους μέσω του ελέγχου που θα ασκεί στα νέα όργανα διοίκησης.
Αυτό είναι το πιο μεγάλο ζήτημα.
Όχι αν μπορούν οι Έλληνες της Κύπρου να πίνουν καφέ ή να παίζουν ποδόσφαιρο με τους Τούρκους της Κύπρου.
Στην καθημερινή ζωή θα βρεθούν συγκλίσεις.
Εξάλλου, μέσα στην κοινότητα των Τουρκοκυπρίων υφίστανται θύλακες κοινωνικών ομάδων που έχουν και ελληνική καταγωγή -ακόμα και στην ομάδα των εποίκων, που δύσκολα μπορεί κανείς να πιστέψει ότι θα φύγουν, και μάλιστα όλοι, μετά τη λύση.
Άρα, το ζήτημα αφορά τον τυπικό και ουσιαστικό έλεγχο της διεθνούς θέσης της νέας Κυπριακής Δημοκρατίας στον κόσμο:
Δυτική και Ευρωπαϊκή;
Ή τουρκόφιλη με εκβιασμό και ανατολίτικη;
Ιδού η απορία…
