ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Στο κήρυγμά του για την Κυριακή του Παραλύτου, ο Μητροπολίτης Ταμασού Ησαΐας εξήρε τη σημασία της έλευσης των ιερών λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης στην Κύπρο, χαρακτηρίζοντάς τα ως έναν ανεκτίμητο πνευματικό θησαυρό που μεταφέρει την άκτιστη χάρη του Θεού.
Το Πνευματικό Αμυντικό Δόγμα
Ο Μητροπολίτης χρησιμοποίησε μια ισχυρή σημειολογία, παραλληλίζοντας την πνευματική θωράκιση με την εθνική άμυνα.
Τόνισε ότι η «μητέρα πατρίδα» Ελλάδα, πέρα από την υλική προστασία, προσφέρει μέσω του Αγίου Νεκταρίου μια «πνευματική αντιπυραυλική προστασία».
Υπογράμμισε την ύπαρξη ενός ενιαίου εθνικού ορθόδοξου αμυντικού δόγματος Ελλάδος-Κύπρου, όπου οι συμμαχίες των Αγίων ενεργοποιούνται για την ενίσχυση του Έθνους απέναντι σε πνευματικές και εθνικές επιβουλές.
Εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς την Καθηγουμένη Τιμοθέα της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Αιγίνης για τη μεταφορά της τιμίας δεξιάς χειρός του Αγίου Νεκταρίου, καθώς και προς την Καθηγουμένη Γλυκερία, η οποία κατάγεται από την Κύπρο.
Πραγματοποιήθηκε με ιδιαίτερη ευλάβεια και συγκίνηση η υποδοχή του ιερού λειψάνου της χειρός του Αγίου Νεκταρίου στον Ιερό Ναό Παναγίας Καθολικής, στην κοινότητα Ψημολόφου. Το ιερό λείψανο μεταφέρθηκε από την Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Αγίου Νεκταρίου, όπου φυλάσσεται, προσφέροντας στους Ελληνορθόδοξους της Κύπρου τη μεγάλη ευλογία να προσκυνήσουν και να λάβουν χάρη από τον θαυματουργό Άγιο. Την επίσημη υποδοχή τέλεσε ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής Ησαΐας, ο οποίος καλωσόρισε με τιμή και σεβασμό την Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής, εκφράζοντας ευχαριστίες για τη μεταφορά του ιερού θησαυρού προς ευλογία του λαού της επαρχίας. Όλες τις ημέρες του προσκυνήματος, δηλαδή έως τις 6 Μαΐου 2026, ο ναός θα παραμένει ανοικτός από τις 06.30 το πρωί έως τις 21.30
Σύμφωνα με τον Μητροπολίτη, τα ιερά λείψανα αποτελούν «δρόσο Αερμών» και πηγή ιαμάτων στους δύσκολους σημερινούς καιρούς. Η παρουσία τους:
Θωρακίζει τους πιστούς έναντι των πειρασμών που απομακρύνουν από την πίστη και τις παραδόσεις.
Ενισχύει την αντοχή απέναντι στις εθνικές και οικονομικές αδικίες.
Αποτελεί αντίβαρο στον «πόλεμο» του διαβόλου, ο οποίος επιδιώκει να υποδουλώσει τον άνθρωπο μέσω των παθών.
Η κοινωνική διάσταση: Η μοναξιά και η τρίτη ηλικία
Ο Μητροπολίτης συνέδεσε τη βιβλική κραυγή του Παραλύτου «Κύριε, άνθρωπον ουκ έχω» με τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.
Η τραγωδία της μοναξιάς: Διαπίστωσε ότι παρά τον πληθυσμιακό συνωστισμό, οι καρδιές έχουν παγώσει και η αγάπη έχει ψυχρανθεί, αφήνοντας πολλούς ανθρώπους στο περιθώριο.
Εστίαση στους ηλικιωμένους: Στηλίτευσε την εγκατάλειψη των ηλικιωμένων από τις οικογένειές τους. Κατήγγειλε την ψευδαίσθηση εκπλήρωσης του καθήκοντος μέσω της τοποθέτησής τους σε οίκους ευγηρίας, συχνά υπό ανεπαρκείς συνθήκες, χωρίς την απαραίτητη στοργή και φροντίδα.
Ο Μητροπολίτης κάλεσε τους πιστούς να αναθερμάνουν την αγάπη τους, αντλώντας δύναμη από την πίστη στον Χριστό και τη χάρη των Αγίων, ώστε να αντιμετωπίσουν την πνευματική και κοινωνική παράλυση της εποχής.
ΕΘΝΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΤΑΜΑΣΟΥ ΚΑΙ ΟΡΕΙΝΗΣ ΗΣΑΪΑ
Τίμιο Πρεσβυτέριο,
Οσιολογιώτατες Άγιες αδελφές,
αγαπητοί εν Χριστώ αδελφές και αδελφοί
Χριστός Ανέστη!
Σήμερα μέσα σ΄αυτή τη κατανυκτική ατμόσφαιρα της Θείας Λειτουργίας ο ουρανός κατεβαίνει στη γη και η γη υψώνεται προς τον ουρανό.
Η Εκκλησία μάς παρουσιάζει τον παράλυτο της Βηθεσδά και, συγχρόνως, μας χαρίζει την ευλογία της παρουσίας των ιερών λειψάνων της τιμίας δεξιάς χειρός του εν Αιγίνη Αγίου πατρός ημών Νεκταρίου Πενταπόλεως, του θαυματουργού.
Η μητέρα πατρίδα Ελλάς, δια της σεβαστής μας Ελληνίδος φιλόθεης και φιλοπάτριδος Kαθηγουμένης Τιμοθέας, ανταποκρίνεται για ακόμη μια φορά στο κάλεσμα της Ελληνικής Κύπρου.
Aυτή τη φορά, όχι μόνο με φρεγάτες και πολεμικά αεροπλάνα, για να την προστατεύσει από τους ορατούς εχθρούς, αλλά με κάτι ακόμη πιο ισχυρό και σπουδαίο, τα ιερά λείψανα του Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης, την πλέον αξιόπιστη, αξιόμαχη και δοκιμασμένη πνευματική αντιπυραυλική προστασία των απανταχού Ελλήνων, η οποία από τον Σαρωνικό καλύπτει όλο τον Ελληνισμό, προστατεύοντάς τον από τις επιβουλές του μισόκαλου διαβόλου και τις υπερπτήσεις των δαιμονίων του, τα οποία με ποικίλους τρόπους μας επιτίθενται καθημερινά.
Το πνευματικό ενιαίο Εθνικό ορθόδοξο εν πίστει αμυντικό δόγμα Ελλάδος-Κύπρου, οσάκις οι ψυχές των Ελλήνων κινδυνεύουν, ενεργοποιείται και οι συμμαχίες των Αγίων μας προστρέχουν προς ενίσχυση του Έθνους μας σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης.
Με ευγνωμοσύνη καρδίας, λοιπόν, υποδεχόμαστε σ’ αυτή την ευλογημένη Ευχαριστιακή Σύναξη την Οσιολογιωτάτη Καθηγουμένη του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίας Τριάδος Αιγίνης, Αδελφή Τιμοθέα, η οποία έφερε αγαπητικώς στο νησί μας, με πίστη και αγάπη, την τίμια δεξιά του Αγίου στην Ιερά μας Μητρόπολη.
Τη συνοδεύουν, όχι μόνο Αδελφές από τον σεπτό αυτό νυμφώνα του Χριστού, αλλά ευλογητικώς μαζί της βρίσκεται και η Οσιωτάτη Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Αγίας Αναστασίας Φαρμακολυτρίας Αιγίνης, Αδελφή Γλυκερία, η οποία, μάλιστα, κατάγεται και από το αγιοτόκο νησί μας.
Τις καλωσορίζουμε και τις απευθύνουμε τις εγκάρδιες ευχαριστίες μας. Δεν πρόκειται για ένα απλό κειμήλιο. Πρόκειται για θησαυρό ανεκτίμητο, πολυτιμότερο «λίθων πολυτελῶν», διότι φέρει την άκτιστη χάρη του Θεού.
Στους δύσκολους, από πάσης απόψεως καιρούς, που ζούμε σήμερα, η παρουσία εξαγιασμένων ιερών λειψάνων στην Κύπρο είναι «δρόσος Αερμών», παρηγορία εξ ύψους, ενίσχυση πνευματική, ευλογία ιαματική και ελπίδα αναγκαία, για να μπορέσουμε ξανά, ως Έλληνες Κύπριοι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, να αντιμετωπίσουμε τους πειρασμούς της σύγχρονης εποχής, που μας απομακρύνουν από την πίστη, την πατρίδα και τις παραδόσεις μας.
Ακόμη, η παρουσία και η ευεργετική Χάρη των τιμίων λείψανων μάς βοηθά να αντέξουμε τις αδικίες, εθνικές και οικονομικές, αλλά, το πιο σημαντικό, η προσκύνησή τους μας θωρακίζει και μας εξοπλίζει με τη Θεία Χάρη, για να αντισταθούμε στον πόλεμο, που μας κήρυξε ο άρχοντας του κόσμου τούτου, ο διάβολος, ο οποίος, με όχημα τα πάθη και τις αμαρτίες μας, εισβάλλει καθημερινώς στις ζωές μας και τις ταλαιπωρεί και τις βασανίζει, προσπαθώντας να τις κουράσει και, τελικά, να τις κλέψει και φυλακίσει στο σκοτεινό του βασίλειο.
Αντίβαρο στην ισχύ και δύναμή του είναι η πίστη μας στον ένα και μοναδικό Σωτήρα και Θεό της Αλήθειας, τον Ιησού Χριστό, πίστη η οποία ενδυναμώνεται από τα μεγάλα και θαυμάσια ευεργετήματα των ιερών λειψάνων των Αγίων μας.
Η Αγία Γραφή μάς αποκαλύπτει το μυστήριο αυτό. Όταν οι άνθρωποι άγγιζαν το σώμα του Χριστού, θεραπεύονταν, «δύναμις γὰρ παρ’ αὐτοῦ ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο πάντας» (Λουκ. 6,19). Και όχι μόνο ο ίδιος ο Χριστός, αλλά και οι Άγιοί του, «ὥστε καὶ ἐπὶ τοὺς ἀσθενοῦντας ἐπιφέρεσθαι ἀπὸ τοῦ σώματος Παύλου σουδάρια… καὶ ἀπαλλάσσεσθαι ἀπ’ αὐτῶν τὰς νόσους» (Πράξ. 19,12).
Ακόμη και τα οστά των δικαίων γίνονται φορείς ζωής: «Καὶ ἐγένετο… καὶ ἥψατο τοῦ ὀστέου Ἐλισαιέ καὶ ἀνέζησε» (Δ΄ Βασ. 13,21).
Γι’ αυτό και η Εκκλησία τιμά τα ιερά λείψανα, όχι ως απλή ύλη, αλλά ως θεοφόρα σώματα. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός διδάσκει, ότι «διά των λειψάνων ενεργεί η χάρις», ενώ ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει, ότι τα λείψανα των αγίων είναι «θησαυροί ανεκτίμητοι, πηγαί ιαμάτων».
Αγαπητοί Χριστιανοί,
Μέσα σε αυτή την κατανυκτική ατμόσφαιρα και ευωδία των ιερών λειψάνων, το Ευαγγέλιο μάς παρουσιάζει έναν άνθρωπο εγκαταλελειμμένο, τριάντα οκτώ χρόνια παράλυτος. Και η κραυγή του συγκλονίζει τους αιώνες «Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω» (Ιω. 5,7).
Αυτή είναι η τραγωδία της εποχής μας. Πολλοί άνθρωποι ζουν μέσα σε πλήθη, αλλά αισθάνονται μόνοι.
Η καρδιά του κόσμου έχει παγώσει. Η αγάπη έχει σβήσει.
«Διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν» (Ματθ. 24,12).
Αυτή η κραυγή απελπισίας του παραλυτικού δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν.
Είναι η κραυγή της εποχής μας. Είναι η φωνή των μοναχικών, των εγκαταλελειμμένων, των πονεμένων.
Και ιδιαίτερα είναι η φωνή των ηλικιωμένων.
Πόσοι γέροντες σήμερα ζουν μέσα στη σιωπή και την εγκατάλειψη.
Άνθρωποι, που θυσίασαν τη ζωή τους για τα παιδιά τους, τώρα περιμένουν ένα τηλεφώνημα, μια επίσκεψη, ένα χάδι. Και δεν έρχεται κανείς, «ἄνθρωπον οὐκ ἔχω».
Και ακόμη πιο οδυνηρό είναι το γεγονός, ότι πολλές φορές αυτή η εγκατάλειψη καλύπτεται με μία ψεύτικη δικαιολογία.
Λέμε, ότι κάναμε το καθήκον μας, επειδή τους βάλαμε σε έναν οίκο ευγηρίας.
Όμως, σε τι συνθήκες; Με ποια φροντίδα; Με ποια αγάπη;
Υπάρχουν περιπτώσεις, όπου οι ηλικιωμένοι οδηγούνται σε χώρους, που δεν πληρούν ούτε τις στοιχειώδεις προδιαγραφές, μόνο και μόνο, επειδή είναι οικονομικά πιο προσιτοί.
Και έτσι η συνείδηση καθησυχάζεται ψεύτικα, ενώ η καρδιά έχει απομακρυνθεί από την αλήθεια της αγάπης.
Αυτό είναι πνευματική παραλυσία, που δυστυχώς επεκτείνεται, όχι μόνο στους ηλικιωμένους μας, αλλά και σε πολλές άλλες κατηγορίες ανθρώπων, ακόμη και εναντίον αυτής της ιδίας της φύσης, που μας κληρονόμησε ο Θεός.
Ο χαρακτηρισμός αυτής της της παραλυσίας δεν είναι άλλο, δυστυχώς, από την ανθρώπινη αδιαφορία.
Ο λόγος του Θεού είναι ξεκάθαρος: «τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου» (Εφ. 6,2) και «ὁ μὴ προνοῶν τῶν ἰδίων… τὴν πίστιν ἤρνηται» (Α΄ Τιμ. 5,8).
Και ο ίδιος ο Χριστός μάς λέγει, ότι θα μας κρίνει με βάση την αγάπη: «ἠσθένησα καὶ ἐπεσκέψασθέ με» (Ματθ. 25,36).
Όποιος εγκαταλείπει τον αδελφό του, εγκαταλείπει τον ίδιο τον Χριστό.
Χριστιανοί μου,
Ο Χριστός δεν άφησε τον παράλυτο. Πλησίασε ο ίδιος. Τον ρώτησε «θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;» και του χάρισε την θεραπεία: «ἔγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει» (Ιω. 5,8).
Τέκνα εν Κυρίω ηγαπημένα,
Τα ιερά λείψανα, που προσκυνούμε σήμερα είναι απάντηση στην μοναξιά του κόσμου.
Είναι απάντηση στο «ἄνθρωπον οὐκ ἔχω».
Διότι ο Άγιος γίνεται ο άνθρωπός μας. Μεσιτεύει, παρηγορεί, θεραπεύει.
Αλλά και εμείς καλούμαστε να γίνουμε άνθρωποι. Να σπάσουμε τον ατομικισμό. Να ζήσουμε την εντολή «ἀγαπᾶτε ἀλλήλους» (Ιω. 13,34).
Να σηκώσουμε τον αδελφό μας, όπως ο Χριστός σήκωσε τον παράλυτο.
Ο Απόστολος Παύλος μάς λέγει «ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε» (Γαλ. 6,2).
Και αλλού, «χαίρειν μετὰ χαιρόντων καὶ κλαίειν μετὰ κλαιόντων» (Ρωμ. 12,15).
Και, όμως, ο Χριστός δεν αφήνει τον άνθρωπο μόνο. Πλησιάζει ο ίδιος. Τον ρωτά «θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;» και του χαρίζει την θεραπεία.
Διότι ο Χριστός είναι «ὁ ἰατρὸς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων».
Αλλά προσέξτε. Μετά το θαύμα, του λέγει: «μηκέτι ἁμάρτανε» (Ιω. 5,14). Δηλαδή, η θεραπεία συνδέεται με τη μετάνοια.
Εν Χριστώ αδελφοί και αδελφές,
Ο Άγιος Νεκτάριος είναι η ζωντανή συνέχεια του θαύματος του παραλυτικού. Και αυτός γνώρισε την εγκατάλειψη. Συκοφαντήθηκε, διώχθηκε, αδικήθηκε. Έζησε τη δική του «παραλυσία», μέσα στον κόσμο της κακίας.
Και, όμως, δεν απογοητεύτηκε. Δεν εκδικήθηκε. Έζησε το Ευαγγέλιο: «ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται» (Ματθ. 24,13). Και «ὅταν ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι» (Β΄ Κορ. 12,10).
Έγινε άνθρωπος για τους ανθρώπους. Έγινε πατέρας για τους πονεμένους. Έγινε παρηγοριά για τους απελπισμένους. Συντροφιά για τους απόκληρους της κοινωνίας και τους ξεχασμένους αδελφούς μας.
Και σήμερα, δια των ιερών λειψάνων του, συνεχίζει να ευεργετεί. Δεν είναι νεκρός. «ὁ Θεὸς οὐκ ἔστιν Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων» (Ματθ. 22,32). Ο Άγιος ζει εν Χριστώ και ενεργεί.
Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέγει, ότι ο άνθρωπος, που έχει αγάπη, γίνεται «θεός κατά χάριν».
Και ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης μάς υπενθυμίζει, ότι η αγιότητα είναι «αγάπη χωρίς όρια».
Ιδιαίτερα για εμάς στην Κύπρο, το σημερινό γεγονός είναι συγκλονιστικό. Ένας λαός πληγωμένος. Πρόσφυγες, μνήμες, πόνος. Εκκλησίες βεβηλωμένες. Μοναστήρια σιωπηλά στα κατεχόμενα.
Και όμως, δεν λέμε «ἄνθρωπον οὐκ ἔχομεν». Έχουμε τον Θεάνθρωπο Χριστό. Έχουμε τους Αγίους.
«Εἰ ὁ Θεὸς μεθ’ ἡμῶν, οὐδεὶς καθ’ ἡμῶν» (Ρωμ. 8,31).
«Θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον» (Ιω. 16,33).
Η παρουσία του Αγίου Νεκταρίου είναι σημείο ελπίδας. Είναι υπόσχεση, ότι ο Θεός δεν εγκαταλείπει τον λαό Του.
Όπως ανέστησε τον παράλυτο, έτσι μπορεί να αναστήσει και την πατρίδα μας. Να δώσει ελευθερία, ειρήνη, δικαιοσύνη.
Αλλά υπάρχει ένας όρος. Η μετάνοια.
Ο Χριστός μάς καλεί «μετανοεῖτε, ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 4,17). Και ο Απόστολος Πέτρος «μετανοήσατε… εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» (Πράξ. 2,38).
Η μετάνοια ανοίγει την καρδιά. Ενεργοποιεί την αγάπη του Θεού. Φέρνει το θαύμα.
Ας πλησιάσουμε, λοιπόν, με δάκρυα. Με ταπείνωση. Με πίστη. Όχι απλώς να ζητήσουμε, αλλά να αλλάξουμε.
Και τότε, μέσα μας θα ακουστεί η φωνή του Χριστού:
Σήκω. Ζήσε. Αγάπησε.
Κύριε Ιησού Χριστέ, ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, όπως εθεράπευσες τον παράλυτο, θεράπευσε και εμάς από την αμαρτία, την αδιαφορία και την σκληροκαρδία.
Διά πρεσβειών του Αγίου Νεκταρίου, χάρισε σε εμάς μετάνοια αληθινή, αγάπη ζωντανή και πίστη ακλόνητη.
Ευλόγησε την Κύπρο μας, την Ελλάδα μας, το Έθνος μας.
Ενίσχυσε τον λαό μας, παρηγόρησε τους πρόσφυγες, φύλαξε τα ιερά και όσια και αξίωσέ μας να δούμε ημέρες ελευθερίας και ειρήνης.
Ότι συ ει η ελπίς ημών και σοι την δόξαν αναπέμπομεν εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
