ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Του Σάι Γκαλ
Η παρουσία τουρκικών F-16 στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου δεν αποτελεί αμυντική ενέργεια. Πρόκειται για μια επιχείρηση «ξεπλύματος» μάχιμης αεροπορικής ισχύος μέσω της κατοχής.
Η Άγκυρα επαναλαμβάνει το μοντέλο της Σομαλίας. Μια κρίση μετατρέπεται σε πρόσχημα. Το πρόσχημα με τη σειρά του μετατρέπεται σε μια μόνιμη στρατιωτική θέση.
Η τουρκική κατοχή της Κύπρου αποτελεί, παράλληλα, ζήτημα εθνικής ασφάλειας για το Ισραήλ.
Η Κύπρος βρίσκεται στο ίδιο στρατηγικό θέατρο: αεροδιάδρομοι, θαλάσσιες οδοί, ενεργειακές διαδρομές, γεωμετρία πληροφοριών και βρετανικές βάσεις που βρίσκονται ήδη στο στόχαστρο.
Η Ιερουσαλήμ αντιλαμβάνεται τον χάρτη και ενεργεί ήδη προληπτικά για να αποτρέψει μια τέτοια ανάπτυξη δυνάμεων.
Εάν η Άγκυρα επιλέξει να στρατιωτικοποιήσει [περαιτέρω] τον κατεχόμενο βορρά, δεν θα πρέπει να θεωρεί δεδομένο ότι ο χάρτης θα παραμείνει παγωμένος.
Το Ισραήλ θα μπορούσε να σταθεί στο πλευρό της Ελλάδας και της Κύπρου σε μια μελλοντική κίνηση για την απελευθέρωση του βορρά – την επιχείρηση «Οργή του Ποσειδώνα».
Το επεισόδιο της Αλεξανδρέττας (Ισκεντερούν) δεν απέδειξε τίποτα. Παρουσιάστηκε ως απόδειξη ότι και η Τουρκία δεχόταν επίθεση από το Ιράν.
Στη συνέχεια, αξιωματούχοι ενημέρωσαν ότι ο πύραυλος πιθανότατα κατευθυνόταν προς την Κύπρο. Η αφήγηση άλλαξε, διότι ο σκοπός δεν ήταν ποτέ η διαφάνεια, αλλά η στρατηγική τοποθέτηση.
Η στρατηγική πραγματικότητα παρέμεινε αμετάβλητη: η Τουρκία δεν συμμετέχει στην άσκηση πίεσης προς το Ιράν. Αντιθέτως, αποτελεί μέρος του συστήματος που διατηρεί το Ιράν βιώσιμο.
Η Άγκυρα παρέχει στην Τεχεράνη αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία σε έναν πόλεμο: πολιτική κάλυψη, επιχειρησιακό χώρο και χρόνο.
Το Ιράν παραμένει η επείγουσα απειλή. Η Τουρκία παραμένει η «ανεκτή».
Η Άγκυρα δεν χρειάζεται τη νίκη του Ιράν· χρειάζεται την επιβίωση του καθεστώτος.
Το Ιράν είναι χρήσιμο στην Άγκυρα ακριβώς επειδή το ζήτημά του δεν επιλύεται ποτέ.
Αυτό δεν αποτελεί πειθαρχία εντός μιας συμμαχίας, αλλά έναν στρατηγικό παρασιτισμό εκ των έσω.
Το αφήγημα των εγγυήσεων έχει καταρρεύσει – τόσο για την Άγκυρα όσο και για το Λονδίνο.
Ένας εγγυητής δεν κατέχει το κράτος που ισχυρίζεται ότι προστατεύει. Η Τουρκία κατέλυσε τη συνταγματική τάξη την οποία δεσμεύτηκε να υπερασπιστεί και μετέτρεψε την εισβολή σε μόνιμο μέσο πίεσης.
Η Βρετανία είχε την εξουσία, την ικανότητα και το καθήκον το 1974. Επέλεξε την αδράνεια.
Το Λονδίνο διατήρησε κυρίαρχες βάσεις σε κυπριακό έδαφος.
Η κυριαρχία δίχως αποφασιστικότητα δεν συνιστά εγγύηση.
Όταν αυτές οι βάσεις δέχονται πυρά και ακολουθεί διστακτικότητα, το ερώτημα απαντάται μόνο του: ποιον σκοπό εξυπηρετούν πλέον, πέρα από το να εκθέτουν την Κύπρο και να διαφημίζουν τη βρετανική διολίσθηση;
Το ζήτημα των F-16 είναι ακόμα πιο σαφές.
Τα αμερικανικά αεροσκάφη δεν παραχωρήθηκαν για να εδραιώσουν την κατοχή ή να προβάλουν καταναγκαστική αεροπορική ισχύ από κατεχόμενα εδάφη.
Εάν τουρκικά F-16 επιχειρούν από το βόρειο τμήμα της Κύπρου, αυτό υπερβαίνει τα όρια της τριβής μεταξύ συμμάχων και συνιστά παραβίαση.
Η απάντηση δεν είναι η εκ νέου ένταξη στο πρόγραμμα των F-35. Η απάντηση είναι η επιβολή κυρώσεων και περιορισμών:
Τεχνική υποστήριξη.
Αναβαθμίσεις.
Πυρομαχικά.
Λογισμικό αποστολών.
Επιχειρησιακές άδειες.
Η κατεχόμενη Κύπρος δεν μπορεί να καταστεί άλλη μια πλατφόρμα μέσω της οποίας η Άγκυρα θα «ξεπλένει» τη χρήση βίας υπό την κάλυψη του ΝΑΤΟ. Όχι μετά τη Σομαλία. Όχι όσο η Τουρκία βοηθά στην προστασία του Ιράν. Όχι όσο οι βρετανικές βάσεις προσελκύουν ήδη πυρά.
Και σίγουρα όχι όσο η Άγκυρα συνεχίζει να δοκιμάζει αν η Δύση διαθέτει ακόμη «κόκκινες γραμμές» ή απλώς συνήθειες συνθηκολόγησης.
A Turkish F-16 presence in the occupied north of Cyprus would not be defence.
It would be combat air power laundered through occupation.Ankara is repeating the Somalia model.
A crisis becomes a pretext.
The pretext becomes a permanent military position.The Turkish occupation… pic.twitter.com/ZgEJjAFWpD
— Shay Gal שי גל (@ShayGal84) March 8, 2026
