ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Οι Παμμακεδονικές συνεχίζουν να επιμένουν σε έναν «σαμαρικής» έμπνευσης «μακεδονισμό», που δεν έχει σχέση ούτε με την εθνική γραμμή για τη Μακεδονία, από την ανακήρυξη της Βουλγαρικής Εξαρχίας (1870) και μετά, ούτε με την πραγματικότητα.
Στις ανακοινώσεις τους υιοθετούν το εθνικά επικίνδυνο ψέμα ότι η Ελλάδα δήθεν αναγνώρισε «μακεδονικό έθνος», βεβαίως αυτές τις ανοησίες έλεγε και η ΝΔ προεκλογικά και τώρα θερίζει ό,τι έσπειρε.
Η Ελλάδα -να γίνει ΣΑΦΕΣ σε όλους- δεν αναγνώρισε κανένα «μακεδονικό έθνος» και όσοι υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, ηθελημένα ή άθελα, εξυπηρετούν αλλότρια συμφέροντα και κάνουν κακό στην πατρίδα βεβαιώνοντας ότι η χώρα μας αναγνώρισε «μακεδονικό έθνος», ενώ δεν το έκανε.
Όπως έχω ξαναπεί, είναι σαν να υποστηρίζουν οι ίδιοι ότι η Ελλάδα αναγνώρισε «κυπριακό έθνος» επειδή στα κυπριακά διαβατήρια αναγράφεται nationality: cypriot.
Υποστηρίζουν επίσης ότι δήθεν αναγνωρίστηκε «μακεδονική γλώσσα» με τη Συμφωνία των Πρεσπών, ενώ αυτή είχε νωρίτερα αναγνωριστεί -πολύ νωρίτερα- για πολύ σοβαρούς εθνικούς λόγους.
Η «μακεδονοσλαβική» ή «μακεδονοσλαυική» αναφέρεται ως γλώσσα, διαφορετική της βουλγαρικής, στην επίσημη απογραφή του ελληνικού πληθυσμού το 1928.
Ξέρετε γιατί είπαμε εμείς οι Έλληνες αυτή τη γλώσσα «μακεδονική», «μακεδονίτικα» την έλεγε ο Παύλος Μελάς, ενώ πρόκειται για βουλγαρική διάλεκτο;
Επειδή η εθνική μας γραμμή είναι ότι όσοι την ομιλούν είναι Έλληνες εξσλαβισμένοι γλωσσικά, δεν είναι Βούλγαροι. Είναι οι λεγόμενοι Γραικομάνοι.
Ο πρωτοστάτης του Μακεδονικού Αγώνα -για να μαθαίνετε και λίγη ιστορία- Κώττας Χρήστου δεν μιλούσε λέξη ελληνικά.
Ήταν σλαβόφωνος Μακεδόνας και όταν τον κρέμασαν οι Τούρκοι στο Μοναστήρι, ανέβηκε μόνος του στο ικρίωμα, φώναξε «Ντα ζίβι Γκ(ά)ρτσια!» (Ζήτω η Ελλάς) και κλώτσησε μόνος του το υποπόδιο.
Εμείς λέγαμε λοιπόν ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν μιλάνε βουλγάρικα, μιλάνε μακεδονικά.
Εάν δεχθούμε, απευθύνομαι στους «τσοπάνηδες» της κάθε Παμμακεδονικής, ότι οι σλαβόφωνοι της Μακεδονίας είναι Βούλγαροι και μιλάνε βουλγαρικά (για αυτό ο Μπορίσοφ δεν αναγνωρίζει έθνος και γλώσσα), τότε η Βόρεια Μακεδονία καθίσταται ένα δεύτερο βουλγαρικό κράτος, εν δυνάμει προέκταση μιας Μεγάλης Βουλγαρίας.
Για τον ίδιο λόγο, το 1924 ο Έλληνας αντιπρόσωπος στην «Κοινωνία των Εθνών» (προπολεμικός ΟΗΕ), Βασίλειος Δενδραμής, δήλωσε ότι «η μακεδονική σλαβική γλώσσα δεν ήταν ούτε βουλγαρικά, ούτε σερβικά, αλλά μια ανεξάρτητη γλώσσα», απαντώντας στον Βούλγαρο εκπρόσωπο που επέμενε ότι οι βουλγαρόφωνοι της Μακεδονίας ήταν Βούλγαροι και για αυτό βουλγαρικές μειονότητες.
Καταλάβατε; Εάν όχι ακόμα, συνεχίζω: Για ακριβώς τον ίδιο λόγο ενώ ότι οι Πομάκοι μιλούν μια άλλη βουλγαρική διάλεκτο, εμείς λέμε ότι οι Πομάκοι μιλούν «Πομάκικα» και όχι «βουλγάρικα».
Ακούστε τώρα πώς έχουν τα πράγματα.
Αυτός ο σλαβόφωνος πληθυσμός της Μακεδονίας διεκδικούνταν από την Ελλάδα και τη Βουλγαρία.
Όσοι προσχώρησαν στη Βουλγαρική Εκκλησία θεωρήθηκαν Βούλγαροι.
Όσοι έμειναν πιστοί στο Πατριαρχείο θεωρήθηκαν Έλληνες.
Σήμερα, οι σλαβόφωνοι της Βόρειας Μακεδονίας ζητούν από το Πατριαρχείο να αναγνωριστεί η σχισματική Ορθόδοξη Εκκλησία τους ως αυτοκέφαλη, όχι υπό τον ανύπαρκτο τίτλο «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία – Αρχιεπισκοπή Οχρίδας», που έχει σήμερα, αλλά με την ιστορική και κανονική ονομασία «Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αχρίδας», αναγνωρίζοντας ότι υπάγεται υπό το Οικουμενικό Πατριαρχείο και όχι υπό το Σερβικό ή Βουλγαρικό Πατριαρχείο.
Νομίζω ότι οι έξυπνοι άνθρωποι «το πιάσατε».
Θεωρώ ότι οι Παμμακεδονικές, λόγω άγνοιας ή επειδή έχουν πέσει στα χέρια ανιστόρητων και φανατικών ανθρώπων, έχουν παντελή άγνοια του μακεδονικού, το οποίο αντιμετωπίζουν γηπεδικά.
Για αυτό τους αποκάλεσα παραπάνω «τσοπάνηδες». Και κάνουν κακό με τα ουρλιαχτά τους, αποπροσανατολίζουν από την εθνική γραμμή, την οποία αγνοούν και θεωρούν εθνική γραμμή τις σαχλαμάρες του εμμονικού Καλαματιανού.
Προσέξτε τώρα: Πολλά από αυτά που έγραψα παραπάνω, δημόσια, κανονικά δεν θα έπρεπε.
Επειδή όμως οι μικρόνοες φανατικοί ακούγονται, επειδή κάνουν φασαρία και βρίσκουν ευήκοα ώτα στους καλοπροαίρετους που έχουν άγνοια του ζητήματος, είπα να υψώσω -για μια ακόμη φορά- ένα ανάχωμα στην εθνικά επικίνδυνη χαζομάρα.
Στρατηγικός στόχος -τουλάχιστον σε ό,τι με αφορά- είναι η επανελλήνιση όλης της Μακεδονίας. Συνεννοηθήκαμε; Ή θα αρχίσουμε τα γρυλίσματα;
