ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Ο πολιτικός αναλυτής Αμίτ Σεγκάλ*, μεταδίδοντας από το κύρους συνέδριο MEAD που διεξήχθη αυτή την εβδομάδα στην Ουάσιγκτον, περιέγραψε μια δραματική μετατόπιση στη περιφερειακή στρατηγική απέναντι στην Τεχεράνη.
Σύμφωνα με την εβδομαδιαία στήλη του Σεγκάλ, ενώ τα προηγούμενα χρόνια η προσοχή εστιαζόταν στη δυσκολία ήττας των οργανώσεων που δρουν ως εκπρόσωποι του Ιράν (proxies), η φετινή συνάντηση χαρακτηρίστηκε από τη συγκρότηση ενός ενιαίου συνασπισμού εναντίον της ίδιας της Τεχεράνης, με τους συμμετέχοντες να εκφράζουν τη συναινετική θέση ότι η υποταγή του καθεστώτος αποτελεί την πιο κρίσιμη πρόκληση στη Μέση Ανατολή.
Το κεντρικό συμπέρασμα που προέκυψε από τις επαφές, γράφει ο Σεγκάλ, είναι ότι «η Ισλαμική Δημοκρατία βρίσκεται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ό,τι φαίνεται».
Ωστόσο, ο ίδιος υπογραμμίζει ότι η διαδικασία αυτή αναμένεται να εξελιχθεί σε βάθος χρόνου.
Ο Σεγκάλ αποκάλυψε λεπτομέρειες από την παρουσίαση ενός «πολύ υψηλόβαθμου Ισραηλινού αξιωματούχου, ο οποίος πλέον ιδιωτεύει», ο οποίος περιέγραψε από το βήμα πώς εξοντώθηκε η ηγεσία των ιρανικών υπηρεσιών πληροφοριών μέσα από τη σχολαστική ανάλυση των χρονοδιαγραμμάτων των συναντήσεών τους.
Οι υπηρεσίες πληροφοριών εντόπισαν μια συνεδρίαση του Υπουργείου Πληροφοριών, η οποία ήταν προγραμματισμένη να ολοκληρωθεί ακριβώς τη στιγμή που επρόκειτο να ξεκινήσει μια άλλη σύσκεψη αξιωματικών.
Η απόφαση για το χτύπημα ελήφθη αφού «κάποιος προσήλθε με μια συμβουλή: επιτεθείτε στις 9.49, επειδή οι αξιωματικοί των υπηρεσιών πληροφοριών παντού συνηθίζουν πάντα να παρατείνουν τις συσκέψεις τους», ανέφερε ο Σεγκάλ.
Η σύσταση έγινε δεκτή, οι αξιωματικοί παρέτειναν τη συνεδρίασή τους και, σύμφωνα με τον Σεγκάλ, «έγιναν όλοι καπνός στη μέση της ενημέρωσης».
Αυτές οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συντονίζονται με μια αυξανόμενη οικονομική πίεση.
Ο Σεγκάλ αναφέρει ότι «έπειτα από περίπου έξι μήνες αμερικανικού αποκλεισμού στο Ορμούζ, η εκτίμηση της Μοσάντ είναι ότι εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν κουραστούν ή δεν υποχωρήσουν, το πρώτο τρίμηνο του 2027 θα σημειωθεί η πτώση του Ιράν».
Ο Σεγκάλ παρέθεσε επίσης τις δηλώσεις υψηλόβαθμου Αμερικανού αξιωματούχου, ο οποίος υποσχέθηκε στο συνέδριο ότι ένα τέτοιο σενάριο θα σημάνει «μια νέα Μέση Ανατολή», σημειώνοντας ότι η αντίληψη πως το Ιράν βγήκε ενισχυμένο από τη σύγκρουση έχει σχεδόν εξαφανιστεί εντελώς.
Όσον αφορά τις αναμενόμενες πολιτικές εξελίξεις, ο Σεγκάλ εκτιμά ότι η πίεση προς την Τεχεράνη θα ενταθεί μόνο μετά τις εκλογές στο Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σε περίπτωση νίκης των Ρεπουμπλικανών, γράφει ο Σεγκάλ, «απελευθερωμένος, χωρίς άλλες εκλογικές αναμετρήσεις στην πολιτική του διαδρομή, ο Τραμπ θα μπορούσε να επιτεθεί στο Ιράν με σφοδρή οργή», αν και περιθώρια ελιγμών του Νετανιάχου σε μια μεταβατική κυβέρνηση παραμένουν λιγότερο σαφή.
Πέρα από το ιρανικό ζήτημα, ο Σεγκάλ μετέφερε μια ασυνήθιστη προειδοποίηση που διατυπώθηκε στο συνέδριο από «μια προσωπικότητα των πολιτικών και τεχνολογικών κύκλων».
Ο ομιλητής προειδοποίησε ότι ο κόσμος «σκάβει αυτή τη στιγμή τον ίδιο του τον τάφο λόγω της παρανόησης της Τεχνητής Νοημοσύνης», εκτιμώντας ότι ο συνδυασμός της κβαντικής υπολογιστικής και της Τεχνητής Νοημοσύνης θα μπορούσε να καταστρέψει την ανθρωπότητα μέσα σε είκοσι χρόνια.
Ο Σεγκάλ ολοκλήρωσε με μια αιχμηρή παρατήρηση: απέναντι σε μια παγκόσμια απειλή τέτοιου μεγέθους, ακόμη και η εξουδετέρωση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν φαίνεται ξαφνικά κάπως λιγότερο επείγουσα.
MEAD (Middle East–America Dialogue)
Το MEAD (Middle East–America Dialogue) είναι ένα διεθνές, υψηλού επιπέδου συνέδριο εξωτερικής πολιτικής, ασφάλειας και διπλωματίας.
Το όνομά του προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων Middle East–America Dialogue (Διάλογος Μέσης Ανατολής – Αμερικής).
Τα βασικά στοιχεία που το χαρακτηρίζουν είναι τα εξής:
Σκοπός: Η ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας, της ασφάλειας και της περιφερειακής ενοποίησης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και των χωρών της Μέσης Ανατολής.
Συμμετέχοντες: Συγκεντρώνει πολιτικούς, αξιωματούχους των υπηρεσιών πληροφοριών (όπως της Μοσάντ ή της CIA), στρατιωτικούς ηγέτες, διπλωμάτες, καθώς και εκπροσώπους από τον χώρο της τεχνολογίας, της ενέργειας και της οικονομίας.
Μεταξύ των συμμετεχόντων βρίσκονται και εκπρόσωποι αραβικών κρατών, ορισμένα από τα οποία δεν διατηρούν επίσημες διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ.
Τόπος και Χρόνος: Διεξάγεται ετησίως στην Ουάσιγκτον (συνήθως κάθε Σεπτέμβριο).
Κανόνας Chatham House: Οι συζητήσεις και οι συσκέψεις γίνονται κεκλεισμένων των θυρών. Διέπονται από τον «κανόνα του Chatham House» (Chatham House Rule), που σημαίνει ότι οι συμμετέχοντες ή οι δημοσιογράφοι μπορούν να επικαλεστούν τις πληροφορίες και τα όσα ειπώθηκαν, αλλά απαγορεύεται αυστηρά να αποκαλύψουν την ταυτότητα ή την ιδιότητα του ομιλητή, εκτός εάν υπάρξει ειδική άδεια.
Λόγω της αυστηρής μυστικότητας και του υψηλού επιπέδου των παρευρισκόμενων, το συνέδριο MEAD θεωρείται από τα σημαντικότερα παρασκήνια διαμόρφωσης της γεωπολιτικής στρατηγικής στη Μέση Ανατολή.
*Ο Αμίτ Σεγκάλ (Amit Segal) είναι ένας από τους πιο σημαντικούς και επιδραστικούς δημοσιογράφους και πολιτικούς αναλυτές στο Ισραήλ.
Βασικοί Ρόλοι: Διατελεί επικεφαλής πολιτικός αναλυτής/σχολιαστής στο τηλεοπτικό δίκτυο Channel 12 News (το δημοφιλέστερο ειδησεογραφικό κανάλι της χώρας), ενώ παράλληλα αρθρογραφεί στην εφημερίδα Yedioth Ahronoth (καθώς και στην Israel Hayom) και είναι συμπαρουσιαστής της εκπομπής Meet the Press.
Πρόσβαση & Επιρροή: Θεωρείται δημοσιογράφος με εξαιρετική πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων του Ισραήλ, στο κοινοβούλιο (Κνεσέτ) και στους κύκλους των υπηρεσιών ασφαλείας.
Συχνά αποκαλύπτει αποκλειστικές πληροφορίες για την εσωτερική πολιτική σκηνή, τη διπλωματία και τις περιφερειακές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.
Υπόβαθρο: Έχει σπουδάσει Νομική στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στη Δημόσια Πολιτική από το University College London (UCL).
Είναι επίσης συγγραφέας του ευπώλητου βιβλίου «A Phone Call at 4 AM» με θέμα την ιστορία της ισραηλινής πολιτικής.
Στο ευρύτερο πολιτικό φάσμα του Ισραήλ, θεωρείται μια από τις κύριες «δεξιές» φωνές στη συστημική τηλεόραση της χώρας, διατηρώντας ευρύτατο κοινό και επιρροή.
