ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Ο Υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, Γκιντεόν Σάαρ, προειδοποίησε ότι η χώρα του θα απαντήσει με αντίποινα εάν το Ηνωμένο Βασίλειο επιβάλει κυρώσεις εναντίον του για την πιθανή επέκταση των οικισμών στη Δυτική Όχθη.
Απευθυνόμενος στο Κοινοβούλιο για πρώτη φορά από τη θέση του Υπουργού Εξωτερικών, ο Εντ Μίλιμπαντ δήλωσε ότι τις «επόμενες εβδομάδες» θα εισαγάγει μια «συνολική επανεκκίνηση» της πολιτικής απέναντι στο Ισραήλ.
Ανέφερε ότι η κυβέρνηση θα εξετάσει πώς θα σταματήσει τις βρετανικές εταιρείες από το να «χρηματοδοτούν, να κατασκευάζουν ή να διαφημίζουν νέους οικισμούς» στη Δυτική Όχθη (δηλαδή στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια).
Απαντώντας, ο Γκιντεόν Σάαρ δήλωσε στον εβραιόφωνο ειδησεογραφικό ιστότοπο Ynet:
«Εάν η Βρετανία κινηθεί εναντίον του Ισραήλ, το Ισραήλ θα κινηθεί εναντίον της Βρετανίας».
«Εάν ενεργήσουν έτσι, θεωρώ ότι θα διαπράξουν ένα μεγάλο λάθος», πρόσθεσε.
Τον περασμένο μήνα, το Ισραήλ προκήρυξε διαγωνισμούς για την κατασκευή περίπου 1.200 κατοικιών σε οικισμούς στη λεγόμενη περιοχή E1, μια στρατηγικής σημασίας περιοχή ανατολικά της Ιερουσαλήμ.
Τα σχέδια αυτά έχουν προκαλέσει ευρεία διεθνή κατακραυγή.
Η συγκεκριμένη ανάπτυξη θα διαχώριζε ουσιαστικά τη Δυτική Όχθη στα δύο και θα απομόνωνε την Ανατολική Ιερουσαλήμ.
Ο Μίλιμπαντ δήλωσε ότι τα σχέδια είναι «παράνομα βάσει του διεθνούς δικαίου» και τα χαρακτήρισε «παραβίαση μιας κόκκινης γραμμής, καθώς τέμνουν την καρδιά της Δυτικής Όχθης και εγκυμονούν τον κίνδυνο να καταστήσουν μη βιώσιμο ένα παλαιστινιακό κράτος».
Ο Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Άντι Μπέρναμ, προειδοποίησε επίσης ότι η δήλωση του Ισραήλ για την περιοχή E1 θα μπορούσε να «θέσει σε κίνδυνο ή να τερματίσει» τη λύση των δύο κρατών στη Μέση Ανατολή.
Όλοι οι οικισμοί είναι παράνομοι βάσει του διεθνούς δικαίου και, υπό διεθνείς πιέσεις, το Ισραήλ ανέστελλε για δεκαετίες τα σχέδια δομήσεων στη συγκεκριμένη περιοχή.
Η «λύση των δύο κρατών», η οποία χαίρει διεθνούς υποστήριξης, προτείνει ένα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, το οποίο θα συνυπάρχει παράλληλα με το Ισραήλ.
Το Ισραήλ απορρίπτει τη λύση των δύο κρατών.
Η Παλαιστινιακή Αρχή υποστηρίζει τη λύση των δύο κρατών, σε αντίθεση με τη Χαμάς, η οποία εναντιώνεται στην ίδια την ύπαρξη του Ισραήλ.
Η ιστορική αλήθεια:
Η ιδέα της διχοτόμησης της εντολοδόχου Παλαιστίνης σε δύο ανεξάρτητα κράτη (ένα εβραϊκό και ένα αραβικό) προτάθηκε ιστορικά για πρώτη φορά από τη βρετανική Επιτροπή Πιλ (Peel Commission) το 1937 και στη συνέχεια επισημοποιήθηκε από τον ΟΗΕ με το Ψήφισμα 181 το 1947.
Η πρώτη απόρριψη της λύσης αυτής προήλθε από την αραβική πλευρά (τους Παλαιστίνιους Άραβες και τα γειτονικά αραβικά κράτη).
1. Επιτροπή Πιλ (1937)
Πρόταση: Μετά την αραβική εξέγερση του 1936, η Βρετανική Επιτροπή υπό τον Λόρδο Πιλ πρότεινε για πρώτη φορά τη δημιουργία δύο ξεχωριστών κρατών.
Η στάση: Η αραβική ηγεσία, υπό τον Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ Χατζ Αμίν αλ-Χουσέινι, απέρριψε κατηγορηματικά το σχέδιο, απαιτώντας την ίδρυση ενός ενιαίου αραβικού κράτους και τον τερματισμό της εβραϊκής μετανάστευσης.
Η εβραϊκή πλευρά (μέσω του Ντάβιντ Μπεν Γκουριόν) αποδέχθηκε την αρχή της διχοτόμησης ως βάση διαπραγμάτευσης, παρά τις επιφυλάξεις για τα σύνορα.
2. Σχέδιο Διχοτόμησης του ΟΗΕ – Ψήφισμα 181 (1947)
Πρόταση: Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ψήφισε τη δημιουργία ενός εβραϊκού και ενός αραβικού κράτους, με διεθνές καθεστώς για την Ιερουσαλήμ.
Η στάση:
Εβραϊκή ηγεσία: Αποδέχθηκε το σχέδιο.
Αραβική πλευρά: Η Ανώτατη Αραβική Επιτροπή και ο Αραβικός Σύνδεσμος απέρριψαν το σχέδιο, υποστηρίζοντας ότι παραβίαζε την αρχή της αυτοδιάθεσης της αραβικής πλειοψηφίας και παραχωρούσε δυσανάλογα μεγάλη έκταση στην εβραϊκή μειονότητα.
Το αποτέλεσμα: Η απόρριψη οδήγησε στο ξέσπασμα του αραβοϊσραηλινού πολέμου του 1948, αμέσως μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Ισραήλ.
Ο πόλεμος του 1948 εξελίχθηκε σε δύο διαδοχικές φάσεις, με την κάθε φάση να έχει διαφορετική αφετηρία και πρωταγωνιστές:
1. Πρώτη Φάση: Ο Εμφύλιος Πόλεμος στην Εντολοδόχο Παλαιστίνη (30 Νοεμβρίου 1947 – 14 Μαΐου 1948)
Πώς ξεκίνησε: Την επομένη της 29ης Νοεμβρίου 1947, όταν η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υπερψήφισε το Σχέδιο Διχοτόμησης (Ψήφισμα 181), ξεσπάσαν άμεσα συγκρούσεις.
Ποιος έκανε την αρχή: Οι πρώτες επιθέσεις σημειώθηκαν στις 30 Νοεμβρίου 1947 από παλαιστινιακές αραβικές ένοπλες ομάδες και πολιτοφυλακές, οι οποίες επιτέθηκαν σε εβραϊκά λεωφορεία και συνοικίες για να μπλοκάρουν την εφαρμογή της διχοτόμησης.
Η εξέλιξη: Η σύγκρουση κλιμακώθηκε ταχύτατα σε έναν σφοδρό εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των παλαιστινιακών αραβικών δυνάμεων (ενισχυμένων από εθελοντές του «Αραβικού Απελευθερωτικού Στρατού») και των παλαιστινιακών εβραϊκών παραστρατιωτικών οργανώσεων (Χαγκανά, Ιργκούν, Λέχι).
Από τον Απρίλιο του 1948, οι εβραϊκές δυνάμεις πέρασαν στην αντεπίθεση (Σχέδιο Δαλέτ) καταλαμβάνοντας πόλεις και χωριά, γεγονός που οδήγησε στην εκτόπιση και φυγή εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστινίων.
2. Δεύτερη Φάση: Ο Διακρατικός Αραβοϊσραηλινός Πόλεμος (15 Μαΐου 1948 – 1949)
Πώς ξεκίνησε: Στις 14 Μαΐου 1948, με τη λήξη της βρετανικής εντολής, ο Ντάβιντ Μπεν Γκουριόν ανακήρυξε την ανεξαρτησία του Κράτους του Ισραήλ.
Ποιος έκανε την αρχή: Την επόμενη κιόλας ημέρα, στις 15 Μαΐου 1948, ένας συνασπισμός γειτονικών αραβικών κρατών (Αίγυπτος, Ιορδανία/Υπεριορδανία, Συρία, Ιράκ και Λίβανος) εισέβαλε στρατιωτικά στα εδάφη της πρώην εντολοδόχου Παλαιστίνης.
Ο στόχος των αραβικών κρατών: Η επίσημη αιτιολογία των αραβικών κυβερνήσεων ήταν η αποτροπή της δημιουργίας του εβραϊκού κράτους, η προστασία του παλαιστινιακού αραβικού πληθυσμού και η ίδρυση ενός ενιαίου παλαιστινιακού κράτους.
Σύνοψη: Τον εμφύλιο κύκλο αίματος (Νοέμβριος 1947) τον άνοιξαν οι παλαιστινιακές αραβικές δυνάμεις ως αντίδραση στην απόφαση του ΟΗΕ για τη διχοτόμηση.
Τον διακρατικό πόλεμο (Μάιος 1948) τον ξεκίνησαν τα τακτικά στρατεύματα των αραβικών κρατών με την εισβολή τους αμέσως μετά την ίδρυση του Ισραήλ.
Είναι σαφές! Τον πόλεμο τον ξεκίνησαν οι Άραβες!
Εξέλιξη των στάσεων στη νεότερη ιστορία
Παλαιστινιακή πλευρά: Η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) αποδέχθηκε σταδιακά τη λύση των δύο κρατών (στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και με τις Συμφωνίες του Όσλο το 1993).
Αντίθετα, η Χαμάς απέρριπτε σταθερά τη λύση αυτή, αν και το 2017 παρουσίασε πολιτικό έγγραφο που αποδεχόταν προσωρινά παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967, χωρίς όμως να αναγνωρίζει το Ισραήλ.
Ισραηλινή πλευρά: Αν και το Ισραήλ αποδέχθηκε αρχικά τη διχοτόμηση το 1947 και διαπραγματεύτηκε στη βάση αυτή στο Καμπ Ντέιβιντ (2000) και στην Ανατολία (2008), τις τελευταίες δεκαετίες -κυρίως υπό των κυβερνήσεων της δεξιάς- η επίσημη ισραηλινή πολιτική απορρίπτει τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους επικαλούμενη λόγους εθνικής ασφάλειας.
Συγκεκριμένα:
Ο Υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, Γκιντεόν Σάαρ, απηύθυνε απευθείας προειδοποίηση προς το Λονδίνο:
«Εάν η Βρετανία κινηθεί εναντίον του Κράτους του Ισραήλ, το Κράτος του Ισραήλ θα κινηθεί εναντίον της Βρετανίας».
Ο Σάαρ δήλωσε ότι το Ισραήλ ήδη προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο λήψης βρετανικών μέτρων εναντίον του.
«Η εποχή κατά την οποία ήταν δυνατόν να αναλαμβάνεται δράση εναντίον του Κράτους του Ισραήλ και το Ισραήλ να μην απαντά, έχει παρέλθει».
Και η τελική προειδοποίηση ήταν σαφέστατη:
«Εάν κάνουν λάθος, θα υπάρξει απάντηση».
🇮🇱 ISRAEL TO BRITAIN: THE ERA OF NO RESPONSE IS OVER
Foreign Minister Gideon Sa’ar issued a direct warning to London:
“If Britain acts against the State of Israel, the State of Israel will act against Britain.”Sa’ar said Israel is already preparing for the possibility of… pic.twitter.com/5r2ZqszP5L
— Mossad Commentary (@MOSSADil) September 3, 2026
