ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Ένας από τους κορυφαίους Ισραηλινούς μελετητές σε θέματα Ιράν προειδοποιεί ότι η Ιερουσαλήμ στερείται στρατηγικής εξόδου στον πόλεμο με την Τεχεράνη και ότι η έκβαση εξαρτάται πλέον εξ ολοκλήρου από τα αμερικανικά συμφέροντα και όχι από τα ισραηλικά.
Καθώς το Ισραήλ και το Ιράν ανταλλάσσουν πλήγματα στην πιο άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση των τελευταίων ετών, ένας από τους πλέον έγκριτους εμπειρογνώμονες του Ισραήλ για το Ιράν και τη Μέση Ανατολή κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, όχι για τις ίδιες τις εχθροπραξίες, αλλά για την απουσία οποιασδήποτε σαφούς στρατηγικής για την επόμενη ημέρα.
Ο καθηγητής Ντέιβιντ Μενάσρι, ανώτατος αναλυτής ιρανικών υποθέσεων και πολιτικής της Μέσης Ανατολής, παραχώρησε τη Δευτέρα 08/06 μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο δίκτυο Κικάρ Χασαμπάτ, στην οποία εξήρε τις τακτικές ικανότητες του Ισραήλ, ασκώντας παράλληλα δριμεία κριτική σε αυτό που περιέγραψε ως ένα έκδηλο στρατηγικό κενό.
«Είμαστε εξαιρετικοί στο να καταφέρουμε ένα ισχυρό πλήγμα και να κερδίζουμε στα σημεία», δήλωσε ο Μενάσρι.
«Αλλά αυτός ο πόλεμος εναντίον του Ιράν δεν είναι μια υπόθεση της μίας φοράς.
»Ένας πόλεμος τέτοιου μεγέθους απαιτεί στρατηγική εξόδου.
»Πραγματοποιήσαμε μια στρατιωτική επιχείρηση, πλήξαμε τον στόχο, και τώρα τι;
»Πού θέλουμε να καταλήξουμε; Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή, αυτά τα ζητήματα δεν βρίσκονται πλήρως υπό τον έλεγχο του Ισραήλ.
»Είμαστε απόλυτα εξαρτημένοι από τα αμερικανικά συμφέροντα».
Ο Μενάσρι επικαλέστηκε ένα απόσπασμα από το Βιβλίο του Σαμουήλ για να περιγράψει την ανησυχία του σχετικά με την τρέχουσα ανταλλαγή πυρών.
«Έχω κακό προαίσθημα γι’ αυτόν τον μικρό πόλεμο», είπε.
«Μοιάζει με αυτό που είναι γραμμένο στις πηγές μας: “Ας σηκωθούν οι νεαροί άνδρες και ας μονομαχήσουν μπροστά μας”.
»Οι μεγάλες δυνάμεις και οι ηγέτες τους λένε στους εαυτούς τους: αφήστε τους να εκτονώσουν την απογοήτευσή τους, αφήστε τους να χτυπήσουν ο ένας τον άλλον, και σύντομα ο σερίφης, ο υπεύθυνος ενήλικας, θα έρθει και θα τους επαναφέρει στην τάξη.
»Μια κατάσταση όπου χτυπάς και σε χτυπάει, ανταποδίδεις τα πυρά και απαντά, δεν οδηγεί σε τελική νίκη. Απλώς διαιωνίζει τις συγκρούσεις».
Όσον αφορά τον Πρόεδρο Τραμπ, ο Μενάσρι προσέφερε μια διαφοροποιημένη ανάγνωση.
Ο Τραμπ είναι ένας αυθεντικός φίλος του Ισραήλ, ανέφερε, αλλά τα συμφέροντά του αποκλίνουν αισθητά από εκείνα της Ιερουσαλήμ.
«Ο Τραμπ δεν έχει πραγματική εμπειρία με ιδεολογικές οντότητες όπως το Ιράν.
»Στο παρελθόν, κάποιοι τον έπεισαν ότι το Ιράν είναι σαν τη Βενεζουέλα, ότι θα παρέμβει, θα ασκήσει πίεση, θα πει “ήλθον, είδον και ενίκησα” και όλα θα τελείωναν. Δεν λειτουργεί έτσι».
Πρόσθεσε δε ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, που ξεκινά αυτή την εβδομάδα, αποτελεί από μόνο του σύμβολο του πόσο αποσπασμένη είναι η προσοχή της διεθνούς κοινότητας.
«Δείτε τι παράξενος κόσμος είναι αυτός: από τη μία πλευρά οι άνθρωποι μιλούν για πολέμους και θύματα, και από την άλλη για ποδοσφαιρικούς αγώνες που έχουν γίνει οι Ολυμπιακοί Αγώνες της εποχής μας, χάριν των οποίων υποτίθεται ότι πρέπει να σταματήσουν οι μάχες».
Στο ερώτημα για μια μελλοντική πυρηνική συμφωνία, ο Μενάσρι διατύπωσε μια θέση που θα εκπλήξει πολλούς στην ισραηλινή δεξιά πτέρυγα.
«Μια κακή συμφωνία είναι προτιμότερη από τη μη ύπαρξη συμφωνίας», δήλωσε.
«Καμία συμφωνία δεν πρόκειται να ικανοποιήσει τον ισραηλινό λαό ή την ηγεσία του, αυτό είναι σαφές.
»Αλλά ακόμη και η συμφωνία του 2015, με όλα τα ελαττώματά της, εμπόδισε το Ιράν να προχωρήσει προς την απόκτηση πυρηνικών όπλων για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα.
»Το 2018, ο Τραμπ αποχώρησε από αυτή τη συμφωνία με την ισραηλινή υποστήριξη.
»Δεν υπάρχει πρόβλημα να εγκαταλείψεις μια συμφωνία, το πρόβλημα είναι ότι δεν βρήκαν αντικαταστάτη.
»Τη στιγμή που αποχωρείς χωρίς να φέρεις εναλλακτική λύση, τους αφήνεις περιθώριο δράσης».
Την απόφαση του Ιράν να εισέλθει απευθείας στον τρέχοντα γύρο των συγκρούσεων, αντί να κινηθεί μέσω των πληρεξουσίων του (proxies), ο Μενάσρι την απέδωσε σε μια παλαιά στρατηγική λογική.
«Ο εναγκαλισμός του Ιράν με τους πληρεξουσίους του, ιδιαίτερα τους σιίτες, συνεχίζεται εδώ και χρόνια, ουσιαστικά από το 1982», σημείωσε.
«Υπάρχει ένας βαθύς θρησκευτικός και πολιτικός δεσμός μεταξύ του Ιράν και των σιιτών του Λιβάνου, καθώς και με τους Χούτι στην Υεμένη και τις πολιτοφυλακές στο Ιράκ.
»Από τη σκοπιά του Ιράν, ένα πλήγμα στα νότια προάστια της Βηρυτού (Νταχίγια) αποτελεί απευθείας πλήγμα στην Τεχεράνη».
