ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Το Τουντέχ παραμένει πιστό στην παραδοσιακή φιλοσοβιετική μαρξιστική-λενινιστική γραμμή. Έχει ενταχθεί οργανωτικά στη Διεθνή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων (IMCWP), μια άτυπη, μη θεσμοθετημένη σύμπραξη των εναπομείναντων φιλοσοβιετικών κομμάτων ανά την υφήλιο.
Ανακοίνωση του Κόμματος Τουντέχ του Ιράν: Ζήτω η δυναμική, καθολική και ηρωική εξέγερση του ιρανικού λαού ενάντια στη δικτατορία του Αλί Χαμενεΐ!
Προς τον αγωνιζόμενο και συνειδητοποιημένο λαό: τους εργάτες και όλους τους εργαζόμενους, τις ηρωικές γυναίκες, τη γενναία νεολαία και τους φοιτητές του Ιράν!
Η λαϊκή εξέγερση, που ξεκίνησε με διαδηλώσεις και απεργίες στο παζάρι της Τεχεράνης, εξαπλώθηκε ραγδαία τις τελευταίες 13 ημέρες σε δεκάδες πόλεις σε ολόκληρη τη χώρα, αποτελώντας πλέον μια μείζονα πρόκληση για την κυβερνώσα δικτατορία.
Αντίθετα με τους ισχυρισμούς του δικτάτορα, αυτό το λαϊκό κίνημα διαμαρτυρίας δεν είναι δημιούργημα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού ή του γενοκτονικού ισραηλινού καθεστώτος, αλλά το άμεσο αποτέλεσμα των καταστροφικών οικονομικών πολιτικών του κρατούντος μεγαλοκαπιταλιστικού συστήματος.
Είναι απόρροια της εκτεταμένης διαφθοράς, της ανασφάλειας και της σαρωτικής καταπίεσης που επιβάλλουν στο έθνος οι ηγέτες του καθεστώτος και οι συνεργάτες τους.
Σε όλη τη σύγχρονη ιστορία του Ιράν -συμπεριλαμβανομένης της υπερπεντηκονταετούς κυριαρχίας της μοναρχίας των Παχλαβί (1925–1979)- υπήρξαμε μάρτυρες αμέτρητων τέτοιων παραδειγμάτων καταπίεσης, διαφθοράς και λεηλασίας, αλλά και της τελικής μοίρας των υπεύθυνων καθεστώτων.
Ο ηρωικός αγώνας εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, παρά τις προσπάθειες του καθεστώτος για βίαιη καταστολή, αποτελεί σαφή απόδειξη ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ιρανών δεν επιθυμεί τη συνέχεια της παρούσας διεφθαρμένης και αντιλαϊκής διακυβέρνησης.
Εφαρμόζοντας νεοφιλελεύθερες πολιτικές και μια υποτιθέμενη «οικονομική χειρουργική επέμβαση» (νεοφιλελεύθερη θεραπεία σοκ), το καθεστώς ώθησε δεκάδες εκατομμύρια Ιρανούς κάτω από το όριο της φτώχειας.
Οδήγησε το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων σε τόσο τραγική κατάσταση, ώστε οι μισθοί και τα εισοδήματά τους να μην καλύπτουν πλέον ούτε τις βασικές ανάγκες διαβίωσης.
Αυτή η κυβέρνηση διέλυσε την παραγωγική οικονομία της χώρας και, μέσω μιας τυχοδιωκτικής εξωτερικής πολιτικής με στόχο την «εξαγωγή της Ισλαμικής Επανάστασης», έθεσε το Ιράν σε αυξανόμενο κίνδυνο ξένης επέμβασης και των καταστροφικών συνεπειών της.
Όπως και οι συντάκτες της πρόσφατης δήλωσης των «17 πολιτικών και κοινωνικών ακτιβιστών», πιστεύουμε και εμείς ότι «η μόνη βιώσιμη διέξοδος από αυτό το αδιέξοδο είναι η ανάδειξη της αυτενέργειας του λαού και του δικαιώματός του να καθορίζει το μέλλον του…
»Αυτό το μονοπάτι ούτε ευθυγραμμίζεται με εγχώριους δεσπότες, ούτε περνά μέσα από τον πόλεμο και την εξάρτηση από ξένες δυνάμεις».
Μόνο μέσω της ενεργού και αποτελεσματικής συνεργασίας και αλληλεγγύης όλων των πατριωτικών, φιλελεύθερων και προοδευτικών κοινωνικών δυνάμεων μπορεί να επιτευχθεί αυτό το μέλλον και να υλοποιηθεί ο πόθος της συντριπτικής πλειοψηφίας του ιρανικού λαού.
Η σοβαρή πρόκληση που αντιμετωπίζει η τρέχουσα εξέγερση είναι, από τη μία πλευρά, η απουσία μιας συνεκτικής, προοδευτικής εθνικής ηγεσίας και, από την άλλη, οι εκτεταμένες προσπάθειες ιμπεριαλιστικών Μέσων Ενημέρωσης, όπως το BBC, και αντιδραστικών πρακτόρων σε πλατφόρμες όπως το Iran International και το Manoto, να κατασκευάσουν τεχνητά μια ηγεσία και ένα ψευδές αφήγημα.
Τις τελευταίες ημέρες, είδαμε προσπάθειες αυτών των Μέσων να προσδώσουν μια κούφια νομιμοποίηση στους μοναρχικούς, παραποιώντας βίντεο από τις διαδηλώσεις με μοντάζ και προσθήκη ήχου, ώστε να παρουσιάσουν παραπλανητικά την παλινόρθωση της μοναρχίας ως το κύριο αίτημα της εξέγερσης.
Το Κόμμα Τουντέχ του Ιράν πιστεύει ότι η αντικατάσταση του παρόντος θεοκρατικού-καπιταλιστικού συστήματος με ένα μοναρχικό-καπιταλιστικό σύστημα -το οποίο θα σήμαινε την αποκατάσταση του καταπιεστικού παλαιού καθεστώτος (προ του 1979), μετατρέποντας ξανά το Ιράν σε στρατιωτική βάση του ιμπεριαλισμού και λεηλατώντας τους φυσικούς πόρους του- δεν ισοδυναμεί με ένα ελεύθερο μέλλον, απαλλαγμένο από τον δεσποτισμό, ούτε με μια πορεία προς την πραγματική κοινωνική δικαιοσύνη.
Δυνάμεις που εναποθέτουν τις ελπίδες τους στην οιονεί φασιστική κυβέρνηση Τραμπ και τη γενοκτονική ισραηλινή κυβέρνηση για να «απελευθερώσουν το Ιράν», δεν μπορούν να θεωρηθούν προάγγελοι μιας ανεξάρτητης και ευημερούσας χώρας.
Οι οδυνηρές εμπειρίες του Ιράκ και της Λιβύης μετά από άμεσες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις πρέπει να αποτελέσουν σοβαρό προειδοποιητικό σήμα για όλες τις προοδευτικές δυνάμεις.
Σήμερα, οφείλουμε να επικεντρώσουμε όλες μας τις δυνάμεις στη συνέχιση και την επέκταση αυτής της εξέγερσης μέχρι τη νίκη.
Η ενεργός συμμετοχή των εργατών, των συνταξιούχων, των δημοσίων υπαλλήλων, των διανοουμένων και των πατριωτικών στρωμάτων της μεσαίας τάξης είναι απαραίτητη για την ενίσχυση του κινήματος.
Χτίζοντας την ενότητα στη δράση, πρέπει να παλέψουμε ταυτόχρονα ενάντια στην κυβερνώσα δικτατορία και τις απειλές του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.
Κεντρικές στρατηγικές μας πρέπει να είναι η οργάνωση μιας πανεθνικής γενικής απεργίας, που θα παραλύσει τη δυνατότητα διακυβέρνησης της Ισλαμικής Δημοκρατίας, η εγκαθίδρυση μιας μεταβατικής εθνικής-λαϊκής κυβέρνησης και η διεξαγωγή ενός ελεύθερου, δημοκρατικού δημοψηφίσματος για το μέλλον της χώρας.
Δύναμη στον αγώνα του λαού ενάντια στο καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας, τη φτώχεια, την ανεργία και την καταπίεση!
Στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, είστε κομμάτι αυτού του έθνους· ενωθείτε με τον λαό!
Να σταματήσει η αιματηρή καταστολή των διαδηλωτών!
Οι επιθέσεις σε ιατρικά κέντρα και νοσοκομεία είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας!
Άμεση και χωρίς όρους απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων και των κρατουμένων συνείδησης!
Εμπρός για την προετοιμασία μιας πανεθνικής γενικής απεργίας!
Κόμμα Τουντέχ του Ιράν 9 Ιανουαρίου 2026
Το Κόμμα Τουντέχ του Ιράν: Η ιστορική διαδρομή και οι ιδεολογικές αντιφάσεις
Το Κόμμα Τουντέχ του Ιράν αποτελεί έναν μαρξιστικό-λενινιστικό κομμουνιστικό σχηματισμό. Ιδρύθηκε το 1941, με επικεφαλής τον Σολεϊμάν Μιρζά Εσκανταρί, και κατά τα πρώτα έτη της δράσης του άσκησε σημαντική επιρροή, διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο στην εκστρατεία του Μοχάμαντ Μοσαντέκ για την εθνικοποίηση της Αγγλο-Περσικής Εταιρείας Πετρελαίου, αλλά και κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργικής του θητείας.
Ωστόσο, από την κρίση του Ιράν το 1946 και εξής, το Τουντέχ μετατράπηκε σε μια ξεκάθαρα φιλοσοβιετική οργάνωση.
Εμφανιζόταν έτοιμο να εκτελέσει τις επιταγές του Κρεμλίνου, ακόμη και όταν αυτό σήμαινε τη θυσία της πολιτικής ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας του Ιράν.
Η καταστολή που ακολούθησε το πραξικόπημα του 1953 κατά του Μοσαντέκ θεωρείται ότι «συνέτριψε» το κόμμα, αν και ορισμένα στελέχη και πυρήνες του κατάφεραν να επιβιώσουν.
Το κόμμα υφίσταται μέχρι σήμερα, παραμένοντας όμως εξαιρετικά αποδυναμωμένο.
Αυτό είναι το αποτέλεσμα της απαγόρευσης της λειτουργίας του και των μαζικών συλλήψεων από την Ισλαμική Δημοκρατία το 1982, καθώς και των μαζικών εκτελέσεων πολιτικών κρατουμένων το 1988.
Το Τουντέχ αυτοπροσδιορίζεται ως η ιστορική συνέχεια του Κομμουνιστικού Κόμματος της Περσίας.
Στην ιστοριογραφία, το κόμμα περιγράφεται γενικά ως «κομμουνιστικό».
Χαρακτηριστική είναι η αναφορά ιστορικών ότι «το Τουντέχ ήταν ένα κλασικό φιλοσοβιετικό κομμουνιστικό κόμμα, το οποίο όμως περιέβαλλε τη δράση του με έναν μανδύα εθνικισμού, προκειμένου να γίνει πιο ελκυστικό στους Ιρανούς».
Αντιθέτως, πιο συμπαθούσες πηγές το χαρακτηρίζουν απλώς ως «αριστερό» ή «κεντροαριστερό», ενώ διάφορες ακαδημαϊκές πηγές δεν διστάζουν να του αποδώσουν τον χαρακτηρισμό «σταλινικό».
Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πώς το Τουντέχ προσπάθησε να ισορροπήσει ανάμεσα στον «πατριωτικό σοσιαλισμό» και τον διεθνισμό της Σοβιετικής Ένωσης.
Η περίπτωση του Μοσαντέκ είναι ενδεικτική: ενώ το κόμμα στήριξε την εθνικοποίηση των πετρελαίων, η διστακτικότητά του την κρίσιμη στιγμή του πραξικοπήματος (λόγω των στρατηγικών υπολογισμών της Μόσχας) άφησε τον Μοσαντέκ ακάλυπτο, οδηγώντας στην ανατροπή του και την παλινόρθωση του Σάχη.
