Ισλαμικό ΚράτοςΟυκρανία
Αίθουσα Σύνταξης
Τμήμα ειδήσεων tribune.gr

Ντέιβιντ Φίλιπς: Η Τουρκία να φύγει από το ΝΑΤΟ για σχέσεις με το Ισλαμικό Κράτος

Ντέιβιντ Φίλιπς: Η Τουρκία να φύγει από το ΝΑΤΟ για σχέσεις με το Ισλαμικό Κράτος
ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Διαβάστε σχετικά για ISIL, ISIS, Άμπου Ιμπραήμ αλ Χασέμι αλ Κουράσι, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ), Ισλαμικό Κράτος, Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε, Ισλαμιστές, Κουρδιστάν, Κούρδοι, Συρία, Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), Συριακός Εθνικός Στρατός (Αλ Τζαΐς Αλ Ουατάνι Ας Σούρι), Τζιχαντιστές, Τουρκία,

«Χάρη στην ικανότητα και τη γενναιότητα των Ενόπλων Δυνάμεών μας, εξουδετερώσαμε από το πεδίο της μάχης τον Άμπου Ιμπραήμ αλ Χασέμι αλ Κουράσι – τον ηγέτη του Ισλαμικού Κράτους», διακήρυξε περήφανα ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν από τον Λευκό Οίκο στις 2 Φεβρουαρίου.

Η στοχευμένη δολοφονία του Άμπου Ιμπραήμ αλ Χασέμι αλ Κουράσι στο κρησφύγετό του στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας ήταν ένα σημαντικό ορόσημο στις αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις.

Αλλά το Ισλαμικό Κράτος είναι ανθεκτικό.

Θα μεταμορφωθεί σε μια νέα δομή και θα βρει νέα ηγεσία.

Χρειάζεται τελικά μια διαρκής στρατηγική αποριζοσπαστικοποίησης για να αποστραγγιστεί ο βάλτος υποστήριξης του μαχητικού ισλαμισμού.

Η επιδρομή των Ειδικών Δυνάμεων των ΗΠΑ στο συγκρότημα του Κουράσι έλαβε χώρα λίγες μέρες μετά από μια κοινή επιχείρηση μεταξύ των ΗΠΑ και των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) για την καταστολή μιας απόδρασης από φυλακή όπου κρατούνται μέλη του ISIS στη Χασάκα στη βορειοανατολική Συρία που είχε ως στόχο την απελευθέρωση 5.000 σκληροπυρηνικών μαχητών του Ισλαμικού Κράτους.

Οι SDF, με τους Κούρδους μαχητές στον πυρήνα τους, κατάφεραν να αποτρέψουν με επιτυχία την απόδραση από τη φυλακή μετά από μέρες, αλλά ύστερα μια αναφορά πρότεινε ότι η Τουρκία παρείχε όπλα στο Ισλαμικό Κράτος και καταφύγιο στους ηγέτες του.

Οι SDF είναι σύμμαχος και εταίρος της Αμερικής στον Διεθνή Συνασπισμό για την ήττα του Ισλαμικού Κράτους.

Ήταν η αιχμή του δόρατος, πολεμώντας το Ισλαμικό Κράτος στη Ράκα, την πρωτεύουσα της τρομοκρατικής οργάνωσης στην ανατολική Συρία.

Ηγήθηκαν επίσης στην επίθεση στο Baghouz, όπου το Ισλαμικό Κράτος έδωσε την τελευταία του μάχη τον Μάρτιο του 2019.

Την απόδραση από τη φυλακή της Χασάκα ενορχήστρωσε ο Κουράσι, ο επικεφαλής του Ισλαμικού Κράτους, αλλά η απόδραση από τη φυλακή και η εξάλειψή του προκαλούν ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο της Τουρκίας στην αντιμετώπιση της μαχητικής οργάνωσης.

Ο Κουράσι κρυβόταν μόλις 15 χιλιόμετρα από το σημείο όπου ο Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι, ο προκάτοχος του Κουράσι ως επικεφαλής του Ισλαμικού Κράτους, σκοτώθηκε από τις Ειδικές Δυνάμεις των ΗΠΑ το 2019.

Κάτω από το συγκρότημα του Μπαγκντάντι υπήρχε ένα δίκτυο σηράγγων που εκτείνονταν πέρα ​​από τα σύνορα με την Τουρκία, ενώ ελεγχόμενα από την Τουρκία εδάφη στη Συρία όπως η Αφρίν, η Ρας αλ Αΐν και η Τελ Αμπιάντ πιστεύεται ότι έχουν γίνει καταφύγια για το Ισλαμικό Κράτος.

Τα γεγονότα στη Χασάκα κατέδειξαν τη συνεργασία μεταξύ των ΗΠΑ και των Κούρδων μαχητών.

Η επίθεση στη φυλακή, ένα πρώην επαγγελματικό σχολείο με μυριάδες κτίρια και υπόγεια, βασίστηκε στις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ για τον εντοπισμό των καταφυγίων του Ισλαμικού Κράτους στο εκτεταμένο συγκρότημα.

Οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν αεροπορικές επιδρομές και ανέπτυξαν τεθωρακισμένα Bradley για να υποστηρίξουν τις SDF, οι οποίες πολέμησαν σώμα με σώμα εναντίον της τρομοκρατικής οργάνωσης για να ανακαταλάβουν τη φυλακή.

Η επίθεση στο κρησφύγετο του Κουράσι σχεδιαζόταν για αρκετούς μήνες.

Ωστόσο, η απόφαση να προχωρήσουμε συνδέθηκε με τα γεγονότα στη Χασάκα.

Οι πληροφορίες από την απόδραση, από τη φυλακή, δημιούργησαν μια άμεση σύνδεση μεταξύ του Κουράσι και των προσπαθειών του Ισλαμικού Κράτους να καταλάβει τη φυλακή.

Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να μελετούν υλικά που κατασχέθηκαν στο συγκρότημα του Κουράσι, κάτι που μπορεί να εμπλέξει περαιτέρω την Τουρκία στις επιχειρήσεις του Ισλαμικού Κράτους, ανάλογα με το τι αποκαλύπτεται.

Ξεκινώντας το 2013, η τουρκική κυβέρνηση έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην άνοδο του Ισλαμικού Κράτους.

Εκείνο το έτος ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα αρνήθηκε να επιβάλει τη δική του «κόκκινη γραμμή», όταν αρνήθηκε να εξαπολύσει στρατιωτικά πλήγματα στη Συρία αφού το καθεστώς της χρησιμοποίησε χημικά όπλα για να επιτεθεί στη Γκούτα, ένα προάστιο της Δαμασκού, τον Αύγουστο του 2013.

Εξοργισμένος από την αδράνεια του Ομπάμα, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν ανέλαβε να στηρίξει τους αντάρτες και επέτρεψε τη ροή των τζιχαντιστών μέσω του «αυτοκινητόδρομου της Τζιχάντ» από τη Σανλιούρφα της Τουρκίας στη Ράκα.

Περισσότεροι από 40.000 ξένοι μαχητές από περίπου 80 χώρες πέρασαν μέσω της Τουρκίας στη Συρία.

Στη συνέχεια, ο αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν επιβεβαίωσε τον ρόλο της Τουρκίας σε δημόσιες δηλώσεις στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ τον Οκτώβριο του 2014, προκαλώντας οργή στην Τουρκία από την οποία αργότερα ζήτησε συγγνώμη.

Ο Ερντογάν αρνείται οποιαδήποτε συνεργασία με το Ισλαμικό Κράτος.

Ωστόσο, τα στοιχεία εμπλέκουν την Τουρκία και υπονόμευσαν περαιτέρω την αξιοπιστία του Ερντογάν.

Οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους είχαν στην κατοχή τους τουρκικά όπλα με τουρκικές σημάνσεις, τα οποία έπεσαν στα χέρια των SDF μετά την επιχείρηση για τη Χασάκα, σύμφωνα με ορισμένες αναφορές.

Τα όπλα, που κατασχέθηκαν από ομάδες της αντιπολίτευσης που υποστηρίζονται από την Τουρκία, εκδόθηκαν από το ΝΑΤΟ.

Τόσο οι Μπαγκντάντι όσο και ο Κουράσι βρίσκονταν κοντά στα τουρκικά σύνορα στο Χαλέπι.

Σε αυτή την περιοχή αλωνίζουν Τούρκοι πράκτορες και πράκτορες πληροφοριών.

Είναι απίθανο δύο από τους πιο καταζητούμενους τρομοκράτες στον κόσμο να κρυφτούν σε κοινή θέα χωρίς η MIT [τουρκική υπηρεσία πληροφοριών] να μη γνωρίζει πού βρίσκονται.

Η Ιντλίμπ είναι κοινό καταφύγιο για πολλές τζιχαντιστικές οργανώσεις που υποστηρίζονται από την Τουρκία και έχουν δεσμούς με την Αλ Κάιντα.

Ο ίδιος ο Συριακός Εθνικός Στρατός που υποστηρίζεται από την Τουρκία είναι ένας κυρίως τζιχαντιστικός συνασπισμός με πολλά «πρώην» μέλη του Ισλαμικού Κράτους και της Αλ Κάιντα στις τάξεις του.

Η Τουρκία τους προστατεύει από επιθέσεις του καθεστώτος Άσαντ και των ρωσικών πολεμικών αεροσκαφών.

Η κάλυψη των μέσων ενημέρωσης για τον θάνατο του Κουράσι αγνόησε τη σύνδεση της Τουρκίας.

Ενώ ο Μπάιντεν δεν ανέφερε την «Τουρκία» στις παρατηρήσεις του σχετικά με την επιχείρηση που σκότωσε τον Κουράσι, ευχαρίστησε τη Συρία, τους SDF, τους Κούρδους Πεσμεργκά του Ιράκ και τις ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας για τους ρόλους τους.

Η παρουσία του Ισλαμικού Κράτους στη βορειοδυτική Συρία, η οποία ελέγχεται από την Τουρκία, ήταν ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της ικανότητας της τρομοκρατικής ομάδας να πραγματοποιεί θανατηφόρες επιθέσεις σε ολόκληρη τη Συρία και το Ιράκ.

Η Τουρκία, με τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ, στοχεύει Κούρδους στις πιο απομακρυσμένες γωνιές των απόκρημνων βουνών του Ιρακινού Κουρδιστάν, μέσα σε στρατόπεδα προσφύγων και μεταξύ των Γιαζίντι που επέζησαν της γενοκτονίας που εξαπέλυσε εις βάρος τους το Ισλαμικό Κράτος.

Ο ρόλος του Κουράσι στην απόδραση από τη φυλακή της Χασάκα υποδηλώνει την προηγούμενη γνώση της Τουρκίας για την επίθεση.

Η παροχή όπλων που έχουν εκδοθεί από το ΝΑΤΟ σε τζιχαντιστές είναι μια σοβαρή προδοσία.

Είναι επίσης αντίθετο με τη νομοθεσία των ΗΠΑ, που δικαιολογεί τη διεξαγωγή έρευνας για τις συνεχιζόμενες σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισλαμικού Κράτους.

Οι ΗΠΑ πρέπει να θέσουν την Τουρκία υπόλογη για τη συμμετοχή της στην προστασία και την υποδοχή του Ισλαμικού Κράτους σε περιοχές που ελέγχει.

Όταν οι ΗΠΑ σκότωσαν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν στο Αμποταμπάντ του Πακιστάν πριν από μια δεκαετία, οι ΗΠΑ εστίασαν στη γνώση της πακιστανικής κυβέρνησης σχετικά με την παρουσία του Μπιν Λάντεν στη χώρα τους.

Η ίδια ανάκριση θα πρέπει τώρα να εφαρμοστεί για την εμπλοκή της Τουρκίας με το Ισλαμικό Κράτος και άλλους τζιχαντιστές στη Συρία.

Το Κογκρέσο των ΗΠΑ θα πρέπει να πραγματοποιήσει ακροάσεις για τους δεσμούς της Τουρκίας με το Ισλαμικό Κράτος.

Εάν τεκμηριωθεί συμπαιγνία, η Τουρκία θα πρέπει να αποκλειστεί από την παραλαβή αμερικανικών όπλων και η ένταξη της στο ΝΑΤΟ θα πρέπει να ανασταλεί.

David Phillips στο Ahval

Ο Ντέιβιντ Φίλιπς είναι Διευθυντής του Προγράμματος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Οικοδόμηση της Ειρήνης στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Υπηρέτησε ως Ανώτερος Σύμβουλος και Εμπειρογνώμονας Εξωτερικών Υποθέσεων κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων Κλίντον, Μπους και Ομπάμα. Ένα από τα πρόσφατα βιβλία του είναι το «Ένας αβέβαιος σύμμαχος: Η Τουρκία κάτω από τη δικτατορία του Ερντογάν».

Σχετικά άρθρα