ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Η δημοκρατία στην Τουρκία ήταν πάντα προβληματική, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τα συχνά πραξικοπήματα. Παράλληλα, ανεξάρτητα από το καθεστώς που επικρατούσε στη χώρα, πολιτικά και άλλα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως θρησκευτικά και μειονοτικά, τελούσαν διαχρονικά υπό πίεση ή καταπίεση.
Ωστόσο, σε αυτή τη στρατοκρατική κεμαλική «δημοκρατία αλά Τούρκα», υπήρχαν μικρές περίοδοι περιορισμένης ανάσας, όπου επιτρεπόταν κάποια σάτιρα και ένας στοιχειώδης έλεγχος της εξουσίας.
Ο τουρκικής καταγωγής δημοσιογράφος, Σονέρ Τζαγαπτάι (Soner Cagaptay), που ζει στην Αμερική, ανάρτησε στο twitter ένα σατιρικό εξώφυλλο περιοδικού, από το 1987, με στόχο τον τότε Τούρκο πρόεδρο Τουργκούτ Οζάλ και τη σύζυγό του.
Όπως επεσήμανε, μία τέτοια σάτιρα σήμερα με στόχο τον Ερντογάν θα οδηγούσε στη φυλακή.
Κάνει επίσης και ένα σχόλιο για δημοκρατίες που πεθαίνουν στο σκοτάδι, εννοώντας ότι ο Ερντογάν σκοτώνει τη δημοκρατία.
Προσέξτε. Τούρκοι κοσμικοί, κεμαλικοί, προσπαθούν να πείσουν ότι δήθεν στην Τουρκία υπήρχε κάποια ελευθερία ή δημοκρατία που κατέλυσε ο Ερντογάν.
Αυτό δεν είναι αλήθεια. Η Τουρκία ήταν πάντα ένα στρατοκρατικό καθεστώς.
Πριν τον Ερντογάν οι στρατηγοί είχαν την πραγματική εξουσία και οι πολιτικοί ήταν οι μαριονέτες τους.
Ο Ερντογάν, που είναι ισλαμιστής, αρχικά έδωσε περισσότερη δημοκρατία στους Τούρκους από ό,τι είχαν προηγουμένως.
Και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε να αποσπάσει την εξουσία από τους στρατηγούς.
Να σημειωθεί ότι οι στρατηγοί ήταν εκείνοι που διαρκώς κατέστρωναν πολεμικά σχέδια κατά της Ελλάδας και προκαλούσαν θερμά επεισόδια.
Υπενθυμίζουμε ότι αρχικά η Αθήνα, εποχή 2003, είδε με ανακούφιση την ανάληψη της εξουσίας από τον Ερντογάν, πιστεύοντας ότι ο ισλαμιστής Τούρκος ηγέτης θα «καθάριζε» τους στρατηγούς.
Και «καθαρίζοντας» τους στρατηγούς, που υπονόμευσαν την ειρήνη, πίστευαν αφελώς αρκετοί στην Αθήνα ότι θα μπορούσαμε να συνυπάρξουμε Έλληνες και Τούρκοι δίχως εντάσεις και εχθρότητες.
Ο Ερντογάν πράγματι «καθάρισε» τους κεμαλικούς στρατηγούς. Τους αντικατέστησε με δικούς του στρατηγούς.
Κι αφού έκανε την «αλλαγή φρουράς» ξεκίνησε την ίδια επιθετική πολιτική ενάντια στην Ελλάδα, ίδια με των κεμαλικών.
Επίσης, η δημοκρατία και οι ελευθερίες που ο Ερντογάν έδωσε αρχικά στους Τούρκους οφείλονταν ότι ήταν λαοφιλής και δεν φοβούνταν μη χάσει την εξουσία.
Όταν όμως ολοκλήρωσε μία δεκαετία στη διακυβέρνηση της χώρας άρχισε να εμφανίζει ή να εκδηλώνει συμπεριφορά τυράννου.
Και την τελευταία πενταετία έχει απασφαλίσει εντελώς. Έχει… λαλήσει.
Πράγματι, ένα τέτοιο πρωτοσέλιδο, σαν του Οζάλ, σήμερα είναι αδιανόητο στην Τουρκία.
Μην ξεχνάμε όμως ότι αυτός ο Οζάλ ήταν που προκάλεσε την Κρίση του Μάρτη (1987) με την Ελλάδα και λίγο έλειψε να ξεσπάσει ελληνοτουρκικός πόλεμος.
Το τουρκικό πρόβλημα, ή τουρκικό ζήτημα, δεν θα επιλυθεί εάν απομακρυνθεί ο Ερντογάν και επιστρέψουν οι κεμαλικοί.
Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, δεν θα υπάρξει καμία διαφορά. Αργά ή γρήγορα, ανεξάρτητα ποιος κυβερνά την Τουρκία, η Ελλάδα θα αναγκαστεί να πολεμήσει για την επιβίωσή της.
Άρα, αυτά που λένε ορισμένοι «δυτικοί» Τούρκοι περί δημοκρατίας στη χώρα τους εμείς οι Έλληνες τα ακούμε «βερεσέ» και καλά κάνουμε.
