![Πολύ στριμωγμένος ο Ερντογάν πιθανό να κάνει το μοιραίο λάθος να επιτεθεί στον Ελληνισμό Πολύ στριμωγμένος ο Ερντογάν πιθανό να κάνει το μοιραίο λάθος να επιτεθεί στον Ελληνισμό](https://m.tribune.gr/wp-content/uploads/2017/11/erdogan-330x200.jpg)
![](/banners/gnews.png)
![](/banners/agistro.png)
Η αρνητική κατάσταση στην Τουρκία, πρωτίστως στον τομέα της οικονομίας, που άρχισε να δημιουργείται ως συνεπακόλουθο της πανδημίας του κορωνοϊού αποτελεί ένα πρόσφορο έδαφος για να φυτρώσουν νέες εντάσεις και να ενταθούν υφιστάμενες, γράφει η κυπριακή εφημερίδα «Φιλελεύθερος».
Κυρίως η μετά-πανδημία εποχή θεωρείται ιδιαίτερα ευνοϊκή για χώρες οι οποίες επιλέγουν μονίμως να προβαίνουν σε εξαγωγή των εσωτερικών τους προβλημάτων, προκειμένου να στραφεί η κοινή γνώμη προς άλλες κατευθύνσεις.
Η Τουρκία είναι μια εξ εκείνων των χωρών που αρέσκονται στην εξαγωγή των εσωτερικών προβλημάτων.
Μέχρι πρόσφατα η εξαγωγή αυτή αφορούσε τις γειτονικές χώρες της Τουρκίας, ωστόσο τα τελευταία χρόνια κινείται και σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
Η βιτρίνα που προσπαθεί να φτιάξει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν φαίνεται ικανή να καλύψει τα προβλήματα που προκύπτουν στο εσωτερικό και τα οποία κάθε μέρα είναι πιο έντονα.
Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία είχε να αντιμετωπίσει σοβαρά οικονομικά προβλήματα πολύ πριν προκύψει η πανδημία.
Με μια σειρά μέτρων φάνηκε ότι άρχισε να ανακάμπτει η οικονομία, ήρθε όμως η πανδημία και τα πράγματα έχουν χειροτερέψει.
Η τουρκική κυβέρνηση έριξε, ωστόσο, το βάρος της στην εξωτερική εικόνα αρχίζοντας να στέλνει ιατρικό εξοπλισμό προς κάθε κατεύθυνση.
Από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία μέχρι και το Ισραήλ και σε δεκάδες μουσουλμανικά κράτη.
Η διπλωματία του κορωνοϊού ήταν και μια επιχείρηση για να διασκεδαστούν οι αρνητικές εντυπώσεις στο εξωτερικό.
Η αποστολή ιατρικού εξοπλισμού ήταν πρώτα απ’ όλα μια πολιτική κίνηση και όχι ανθρωπιστική πράξη όπως εμφανιζόταν.
Αυτό που επεδίωκε η τουρκική κυβέρνηση είναι να ακούσει από το στόμα των παραληπτών της βοήθειας θετικά σχόλια και ευχαριστίες προς την Τουρκία.
Αυτή η μορφή πολιτικής δεν έλυσε τα προβλήματα, με αποτέλεσμα η Άγκυρα να ψάχνει στηρίγματα για την τουρκική λίρα.
Την Πέμπτη το βράδυ, όχι πολύ αργότερα από τις τελευταίες αναρτήσεις των τουρκικών μέσων ενημέρωσης με φωτογραφίες παράδοσης βοήθειας προς διάφορες χώρες, το πρακτορείο Ρόιτερ δημοσίευσε αποκλειστικές πληροφορίες για την προσπάθεια της Τουρκίας να σώσει την καταρρέουσα τουρκική λίρα.
Σύμφωνα με το Ρόιτερ «η τουρκική κυβέρνηση απευθύνθηκε σε ξένους συμμάχους, σε μια επείγουσα προσπάθεια αναζήτησης χρηματοδότησης».
Στο ίδιο δημοσίευμα αναφερόταν ότι, αξιωματούχοι του Υπουργείου Οικονομικών και της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας είχαν το τελευταίο διάστημα συνομιλίες με ομολόγους τους από την Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και με το Κατάρ και την Κίνα.
Από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης ο Σεβντέτ Γιλμάζ επιβεβαίωσε τις επαφές που γίνονται μεταξύ Τουρκίας και άλλων χωρών.
Σημειώνοντας ότι δεν είναι μόνο οι ΗΠΑ που μπορεί να προσφέρουν βοήθεια αλλά υπάρχουν κι άλλες χώρες.
Σωτηρία της λίρας σημαίνει ταυτόχρονα και σωτηρία του ίδιου του Ερντογάν.
Η οικονομία ήταν το ισχυρό χαρτί του νυν Τούρκου Προέδρου για να ανέλθει στην εξουσία της χώρας πριν από δύο δεκαετίες.
Και όπως φάνηκε το 2018 η οικονομική κατάσταση στη χώρα επηρεάζει το εκλογικό σώμα και κυρίως τη βάση των ψηφοφόρων του ΑΚΡ.
Σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, εάν η λίρα πέσει κάτω από τα 7 δολάρια, που είναι σήμερα, τότε τα πράγματα θα είναι ιδιαίτερα δύσκολα για τον Ερντογάν.
Η πανδημία έχει ήδη πλήξει σοβαρά τη βιομηχανική παραγωγή στην Τουρκία, η οποία βρίσκεται στο χαμηλότερό της επίπεδο εδώ και μια δεκαετία.
Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας σε ξένα μέσα ενημέρωση, ο δείκτης βιομηχανικής επίδοσης έπεσε από το 48,1 που ήταν κατά τον Μάρτη στο 33,4 τον περασμένο μήνα.
Παράλληλα η υποτίμηση της λίρας ανέβασε το κόστος εισαγωγών για τις εταιρείες, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται αρνητικά οι νέες παραγγελίες.
Μέσα σ’ αυτό το οικονομικό περιβάλλον ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επέλεξε στις δημόσιες παρεμβάσεις του τις τελευταίες ημέρες να επιτεθεί προς δύο κατευθύνσεις.
Πρώτα προς εκείνους του ξένους οίκους που προσπαθούν να προκαλέσουν προβλήματα στην τουρκική λίρα και την οικονομία της χώρας του.
Κι εν συνεχεία προς τον «άξονα του διαβόλου», δηλαδή τις χώρες εκείνες που συνεργάστηκαν και κατήγγειλαν τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας.
Τοποθέτηση που εντάσσεται στα πλαίσια των γνωστών «θεωριών συνωμοσιών» που επικαλείται συχνά πυκνά ο Τούρκος ηγέτης.
Η οικονομική κρίση, ως αποτέλεσμα της πανδημίας, αναμένεται ότι θα οδηγήσει πολλές χώρες στην εξαγωγή των εσωτερικών τους προβλημάτων.
Η γερμανική Ντόιτσε Βέλλε φιλοξένησε πρόσφατα τις απόψεις ειδικών για το ποια θα είναι η κατάσταση στον κόσμο και ειδικότερα στα πολεμικά μέτωπα.
Ο διευθυντής του «Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI)», Νταν Σμιθ προειδοποίησε για την εντατικοποίηση των διεθνών συγκρούσεων και την αύξηση της τρομοκρατίας ως αποτέλεσμα της κρίσης της πανδημίας του κορωνοϊού.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για το Ιράκ και τη Συρία, σύμφωνα με τον Σμιθ.
Ο πρόεδρος της δεξαμενής σκέψης «International Crisis Group» Ρόμπερτ Μάλλεϊ (πρώην σύμβουλος του Ομπάμα) αναμένει επίσης αύξηση των διεθνών εντάσεων.
«Η οικονομική κατάρρευση στην πορεία της κρίσης της πανδημίας του κορωνοϊού θα έχει συνέπειες σε όλες τις περιοχές συγκρούσεων», δήλωσε ο Μάλλεϊ.
Σημείωσε δε χαρακτηριστικά ότι «βρισκόμαστε στην αρχή μιας εποχής αναταραχής που θα επιταχύνεται από τη μια χώρα στην άλλη».
Είναι ένα άκρως ευνοϊκό περιβάλλον για την Τουρκία, μια χώρα που αρέσκεται στην εξαγωγή των εσωτερικών της προβλημάτων.
Το έδειξε με την αντίδρασή της στην κοινή δήλωση των «πέντε» νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.
Θα πρέπει να αναμένονται ακόμα πιο πολλές κινήσεις από πλευράς Τουρκίας όχι μόνο στην περιοχή της Κύπρου.
Η έντονη αντίδραση της Τουρκίας για τη συμμετοχή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στην τελευταία τηλεδιάσκεψη έχει να κάνει με τη γενικότερη αντιπαράθεση ανάμεσα στις δύο χώρες.
Η Λιβύη είναι μια περιοχή στην οποία οι δύο χώρες αντιμάχονται η μια την άλλη.
Ένα άλλο πεδίο, με ιδιαίτερη σημασία, όπως εξελίσσεται είναι η Υεμένη.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα σε αραβικά μέσα ενημέρωσης, η Τουρκία εκτός από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου κινείται κατά Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ δημιουργώντας βάσεις στην Υεμένη.
Όπως αναφέρεται στην Arab Weekly, η Άγκυρα εδραιώνει την πολιτική της ισχύ στις νότιες επαρχίες της χώρας.
Στόχος της Τουρκίας είναι να αποτελέσει μια άλλη δύναμη στη μάχη της Υεμένης, προκειμένου να εξουδετερώσει τις πολιτικές των περιφερειακών της αντιπάλων.
Για την Τουρκία εκτός από τη Μεσόγειο μια άλλη θαλάσσια περιοχή με στρατηγική σημασία είναι η Ερυθρά Θάλασσα.
Αποκτά προσβάσεις στην Υεμένη και παράλληλα υπάρχει το ενδιαφέρον για το Τζιμπουτί, τη Σομαλία και τη στρατηγικής σημασίας νήσο Σουακίν του Σουδάν.
Μήνυμα από το εβραϊκό λόμπι
Την επομένη της διάσκεψης (μέσω τηλεπικοινωνίας) που είχαν οι υπουργοί Εξωτερικών πέντε χωρών (Αιγύπτου, Κύπρου, Ελλάδας, Γαλλίας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων) η τουρκική κυβέρνηση προσπάθησε να διοχετεύσει στον φιλοκυβερνητικό Τύπο τη θέση ότι υπάρχουν προβλήματα στις συνεργασίες των χωρών της περιοχής.
Η θεωρία στήθηκε στο ότι από τη συγκεκριμένη επικοινωνία απουσίαζαν το Ισραήλ και η Ιταλία, εκτιμώντας ότι αυτό σημαίνει τέλος της συνεργασίας για τη δημιουργία αγωγού στην Ανατολική Μεσόγειο.
Φτιάχνοντας το σενάριο περί διαλόγου ανάμεσα σε Τουρκία και Ισραήλ.
Η ισραηλινή πλευρά δεν άργησε να διαψεύσει τα όσα υποστήριζαν τα τουρκικά δημοσιεύματα.
Παράλληλα η τουρκική κυβέρνηση κατηγόρησε τις πέντε χώρες ότι δημιουργούν τη «συμμαχία του διαβόλου» (φράση που χρησιμοποιείται προκειμένου να χαρακτηριστεί μια ομάδα χωρών που προωθούν την τρομοκρατία).
Η πιο ηχηρή απάντηση στην προκειμένη περίπτωση ήρθε από τις ΗΠΑ και τον Ντέιβιντ Χάρρις, επικεφαλής της Αμερικανικο-Εβραϊκής Επιτροπής.
Σχολιάζοντας την δήλωση Ερντογάν, ο Ντ. Χάρρις σημείωσε πως «μπορεί να είναι παράσημο τιμής όταν η Τουρκία του Ερντογάν αποκαλεί άλλους «συμμαχία του διαβόλου».
Για να προσθέσει πως το μόνο «αμάρτημα των 5 είναι η εναντίωση στα επεκτατικά όνειρα και τις επιθετικές πολιτικές του Ερντογάν».
Η τοποθέτηση του Ντ. Χάρρις αποτελεί μια πρόσθετη απάντηση στα περί αναβίωσης του διαλόγου μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.
Το ισχυρό εβραϊκό λόμπι στις ΗΠΑ παραμένει πολέμιος του Ερντογάν και των πολιτικών του.
Γεγονός που επηρεάζει και τις σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με την Τουρκία.
Την ίδια ώρα ο Ντ. Χάρρις φροντίζει να βρίσκεται σε ανοικτή γραμμή με τη Λευκωσία και προσωπικά με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Χριστοδουλίδη, με τον οποίο συζητά τα περιφερειακά ζητήματα και κυρίως τις προκλήσεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η προσπάθεια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να περάσει την εικόνα της ισχυρής χώρας φαίνεται πως δεν βρίσκει ανταπόκριση στο εσωτερικό.
Την περασμένη εβδομάδα δημοσιεύθηκε στη «Σοζτσού» δημοσκόπηση της εταιρείας ΜΑΚ Αραστίρμα (πηγή ΓΤΠ) όπου και πάλι καταγράφονται χαμηλά ποσοστά για το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.
Δεν βρίσκει ανταπόκριση
Στο ερώτημα «Τι θα ψηφίζατε αν οι εκλογές διεξάγονταν αύριο;», οι συμμετέχοντες απάντησαν ως εξής:
• AKP – Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης: 32,2%
• CHP – Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα: 22,1%
• İYİ Parti – Καλό Κόμμα: 9,5%
• MHP – Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης: 9,3%
• HDP – Κόμμα Δημοκρατίας των Λαών: 8,1%
• Gelecek – Κόμμα του Μέλλοντος: 2,3%
• DEVA – Κόμμα Δημοκρατίας και Προόδου: 1,6%
• Saadet – Κόμμα της Ευτυχίας: 1%
• Άλλα: 1%
• Αναποφάσιστοι/Δεν απάντησαν: 12,9%
Με την ανακατανομή των αναποφάσιστων, αυτό που έδειξε η συγκεκριμένη δημοσκόπηση, είναι πως μόνο τέσσερα κόμματα περνούν το όριο του 10% και μπαίνουν στην τουρκική εθνοσυνέλευση.
Τα ποσοστά των κομμάτων, μετά την ανακατανομή των αναποφάσιστων, διαμορφώνονται ως εξής:
• AKP – Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης: 37,4%
• CHP – Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα: 25,3%
• İYİ Parti – Καλό Κόμμα: 10,9%
• MHP – Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης: 10,7%
• HDP – Κόμμα Δημοκρατίας των Λαών: 9,4%
• Gelecek – Κόμμα του Μέλλοντος: 2,4%
• DEVA – Κόμμα Δημοκρατίας και Προόδου: 1,7%
• Saadet – Κόμμα της Ευτυχίας: 1,1%
• Άλλα: 1,1%
Στην ερώτηση, «εάν θεωρούν επιτυχημένο τον αγώνα της κυβέρνησης ενάντια στην επιδημία του κορωνοϊού», το 43% των συμμετεχόντων απάντησε «ναι», το 17% απάντησε «εν μέρει», το 37% απάντησε «όχι», ενώ το 5% δεν απάντησε.