ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Η επικίνδυνη αποστροφή της Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου για το ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα ερωτήματα.
Όταν η διπλωματία αναζητά παρομοιώσεις για το ξένο ακροατήριο, οι κουβέντες καμιά φορά ξεφεύγουν.
Τουλάχιστον αυτό θέλουμε να πιστεύουμε για την περίπτωση της υφυπουργού Εξωτερικών Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, η οποία μιλώντας στο London School of Economics (LSE) έκανε μία αποστροφή για το ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο που προκαλεί ερωτήματα:
«Δεν μιλάμε για έναν βράχο στο Αιγαίο ή ένα μικρό νησί. Μιλάμε για την Κρήτη, ένα μεγάλο νησί, το οποίο το μνημόνιο αντιμετωπίζει σαν να μην υπάρχει», είπε – σύμφωνα τουλάχιστον με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Το ερώτημα, βέβαια, γεννιέται αυτόματα: Δηλαδή αν δεν μιλούσαμε για την Κρήτη αλλά για το Καστελλόριζο που είναι μικρό, εκεί το τουρκολιβυκό μνημόνιο θα ήταν… κάπως πιο κατανοητό;
Αν μιλούσαμε για μια βραχονησίδα όπως τα Ίμια, δεν θα υπήρχε πρόβλημα αν την αντιμετώπιζαν σαν να μην υπάρχει;
Μετράμε πλέον τα κυριαρχικά μας δικαιώματα με το τετραγωνικό μέτρο;
Στη Βασιλίσσης Σοφίας γνωρίζουν καλά ότι το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε «μεγάλα» και «μικρά» νησιά.
Η ρητορική επιλογή της υφυπουργού να διαχωρίσει τη μεγαλόνησο από τους «βράχους» του Αιγαίου μπορεί να ήταν απλώς μια ατυχής διατύπωση πάνω στην ποιητική αδεία του LSE.
Όμως για την Αθήνα, είτε μιλάμε για την Κρήτη είτε για τον πιο ακατοίκητο βράχο του Αιγαίου, η κόκκινη γραμμή οφείλει να παραμένει ακριβώς η ίδια.
