ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Η γεωπολιτική αρχιτεκτονική της Ανατολικής Μεσογείου επιβάλλεται με άξονα τη σταθερότητα και το Διεθνές Δίκαιο, θέτοντας ουσιαστικά φραγμούς στις αναθεωρητικές επιδιώξεις της Άγκυρας.
Η στενή και διαρκώς αναβαθμιζόμενη στρατηγική σύμπραξη μεταξύ του ελληνικού και του ισραηλινού Πολεμικού Ναυτικού δημιουργεί ένα ισχυρό αποτρεπτικό θάλλασιο τείχος («ξύλινα τείχη»*) που ακυρώνει στην πράξη το ανυπόστατο αφήγημα της τουρκικής «Γαλάζιας Πατρίδας» και τις νεο-οθωμανικές βλέψεις για ναυτική ηγεμονία στην περιοχή.
Η ναυτική κυριαρχία των δύο χωρών, βασισμένη σε κοινές αξίες, κοινά συμφέροντα ασφαλείας και υψηλό επίπεδο επιχειρησιακής ετοιμότητας, εγγυάται την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και θωρακίζει τις θαλάσσιες ζώνες από μονομερείς διεκδικήσεις.
Η πραγματικότητα αυτή επιβεβαιώθηκε με τον πλέον ανάγλυφο τρόπο κατά το πρόσφατο διάστημα.
Συγκεκριμένα, από τη Δευτέρα 15 έως και την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Δημήτριος Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ κατόπιν πρόσκλησης του ομολόγου του, Αντιναυάρχου Εγιάλ Χαρέλ (Eyal Harel).
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, ο Αρχηγός ΓΕΝ επισκέφθηκε τη Ναυτική Βάση της Χάιφα, όπου ενημερώθηκε για τις επιχειρησιακές δυνατότητες και τις αποστολές του Ισραηλινού Ναυτικού.
Επισκέφθηκε μονάδες επιφανείας και υποβρύχια, καθώς και εγκαταστάσεις μονάδας Ειδικών Επιχειρήσεων.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Αρχηγός ΓΕΝ ενημερώθηκε για τα διδάγματα που έχουν εξαχθεί από τις πρόσφατες επιχειρήσεις, την τρέχουσα στρατηγική και επιχειρησιακή κατάσταση, καθώς και τον σχεδιασμό ανάπτυξης των δυνατοτήτων του Ισραηλινού Ναυτικού.
Κατά τη διμερή συνάντησή τους, οι δύο Αρχηγοί αντάλλαξαν απόψεις επί θεμάτων αμοιβαίου ενδιαφέροντος, με έμφαση στις σύγχρονες προκλήσεις ασφάλειας στο θαλάσσιο περιβάλλον, στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας, καθώς και στις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των δύο Ναυτικών, με σκοπό την προαγωγή της περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας.
Οι δύο πλευρές επιβεβαίωσαν τη βούλησή τους να διευρύνουν τη συνεργασία τους στους τομείς των ναυτικών επιχειρήσεων, της καινοτομίας και των νέων τεχνολογιών.
Επιπρόσθετα, ο Αρχηγός ΓΕΝ μετέβη στα Ιεροσόλυμα, όπου επισκέφθηκε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.
Στο πλαίσιο της επισκέψεως συναντήθηκε με την Α.Θ.Μ. Πατριάρχη Ιεροσολύμων και πάσης Παλαιστίνης κ.κ. Θεόφιλο Γ΄, με την Πρεσβευτή της Ελλάδος στο Ισραήλ κα. Μάγια Σολωμού, καθώς και με το Γενικό Πρόξενο της Ελλάδος στα Ιεροσόλυμα κ. Δημήτρη Αγγελοσόπουλο.
Σύμφωνα με σχετική ανάρτηση των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) στην πλατφόρμα «X», η συγκεκριμένη επίσκεψη αποτυπώνει το βάθος των αμυντικών σχέσεων μεταξύ του Ισραήλ και της Ελλάδας.
Παράλληλα, υπογραμμίζεται η κοινή δέσμευση των δύο πλευρών για την περαιτέρω ενίσχυση της στρατηγικής και επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.
Η ανάρτηση των IDF:
«Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, Αντιναύαρχος Δημήτριος-Ελευθέριος Κατάρας, ολοκλήρωσε επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ, κατά τη διάρκεια της οποίας συναντήθηκε με τον Διοικητή του Ισραηλινού Ναυτικού, Αντιναύαρχο Εγιάλ Χαρέλ.
»Η επίσκεψη αντανακλά το βάθος της σχέσης ασφάλειας μεταξύ του Ισραήλ και της Ελλάδας, καθώς και την κοινή δέσμευση για την περαιτέρω ενίσχυση της στρατηγικής και επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών».
Η ανακοίνωση του Πολεμικού Ναυτικού:
«Από τη Δευτέρα 15 έως και την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Δημήτριος Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ κατόπιν πρόσκλησης του ομολόγου του Vice Admiral Eyal Harel.
»Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, ο Αρχηγός ΓΕΝ επισκέφθηκε τη Ναυτική Βάση της Χάιφα, όπου ενημερώθηκε για τις επιχειρησιακές δυνατότητες και τις αποστολές του Ισραηλινού Ναυτικού.
»Επισκέφθηκε μονάδες επιφανείας και υποβρύχια, καθώς και εγκαταστάσεις μονάδας Ειδικών Επιχειρήσεων.
»Στο πλαίσιο της επίσκεψης, ο Αρχηγός ΓΕΝ ενημερώθηκε για τα διδάγματα που έχουν εξαχθεί από τις πρόσφατες επιχειρήσεις, την τρέχουσα στρατηγική και επιχειρησιακή κατάσταση, καθώς και τον σχεδιασμό ανάπτυξης των δυνατοτήτων του Ισραηλινού Ναυτικού.
»Κατά τη διμερή συνάντησή τους, οι δύο Αρχηγοί αντάλλαξαν απόψεις επί θεμάτων αμοιβαίου ενδιαφέροντος, με έμφαση στις σύγχρονες προκλήσεις ασφάλειας στο θαλάσσιο περιβάλλον, στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας, καθώς και στις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
»Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των δύο Ναυτικών, με σκοπό την προαγωγή της περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας.
»Οι δύο πλευρές επιβεβαίωσαν τη βούλησή τους να διευρύνουν τη συνεργασία τους στους τομείς των ναυτικών επιχειρήσεων, της καινοτομίας και των νέων τεχνολογιών.
»Επιπρόσθετα, ο Αρχηγός ΓΕΝ μετέβη στα Ιεροσόλυμα, όπου επισκέφθηκε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Στο πλαίσιο της επισκέψεως συναντήθηκε με την Α.Θ.Μ. Πατριάρχη Ιεροσολύμων και πάσης Παλαιστίνης κ.κ. Θεόφιλο Γ΄, με την Πρέσβη της Ελλάδος στo Ισραήλ κα. Μάγια Σολωμού καθώς και με το Γενικό Πρόξενο της Ελλάδος στα Ιεροσόλυμα κ. Δημήτρη Αγγελοσόπουλο».
*Τα «ξύλινα τείχη»
Τα «ξύλινα τείχη» είναι μία από τις πιο εμβληματικές μεταφορές της παγκόσμιας στρατιωτικής ιστορίας και αναφέρονται στα πλοία του αθηναϊκού στόλου (τις τριήρεις) κατά τους Περσικούς Πολέμους.
Η φράση αυτή προέρχεται από τον περίφημο χρησμό του Μαντείου των Δελφών το 480 π.Χ., όταν οι Αθηναίοι ζήτησαν καθοδήγηση μπροστά στην επικείμενη εισβολή του Ξέρξη.
Η Πυθία έδωσε έναν χρησμό που προκάλεσε έντονη ανησυχία και διχογνωμία στην Αθήνα, αναφέροντας μεταξύ άλλων:
«…τεῖχος Τριτογενεῖ ξύλινον διδοῖ εὐρύοπα Ζεὺς
»μοῦνον ἀπόρθητον τελέθειν, τὸ σὲ τέκνα τ᾽ ὀνήσει» [Ηρόδοτος, 7.141.3].
Οι Αθηναίοι διχάστηκαν ως προς την ερμηνεία:
Οι συντηρητικότεροι πίστευαν ότι ο χρησμός αναφερόταν σε κυριολεκτικά ξύλινα περιφράγματα και πασσάλους με τα οποία έπρεπε να οχυρώσουν την Ακρόπολη. Ο Θεμιστοκλής, με τη γνωστή πολιτική και στρατηγική του οξύνοια, κατάλαβε αμέσως ότι η μοναδική ελπίδα σωτηρίας και επικράτησης βρισκόταν στη θάλασσα. Κατάφερε να πείσει τους συμπολίτες του ότι «ξύλινα τείχη» ήταν τα καράβια.
Ο Θεμιστοκλής είχε ήδη προνοήσει (με τον Ναυτικό Νόμο του 483 π.Χ.) να χρησιμοποιήσει τα έσοδα από τα μεταλλεία του Λαυρίου για τη ναυπήγηση 200 σύγχρονων τριήρεων, μετατρέποντας την Αθήνα σε ναυτική υπερδύναμη.
Η ερμηνεία του Θεμιστοκλή δικαιώθηκε απόλυτα στην Ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χ. Εκεί, τα «ξύλινα τείχη» της Αθήνας και των υπόλοιπων ελληνικών πόλεων-κρατών συνέτριψαν τον υπερμεγέθη περσικό στόλο, σώζοντας την Ελλάδα και θέτοντας τις βάσεις για τον χρυσό αιώνα της κλασικής δημοκρατίας και του δυτικού πολιτισμού. Έκτοτε, ο όρος χρησιμοποιείται διαχρονικά στη γεωπολιτική και τη στρατιωτική ορολογία για να περιγράψει τη ναυτική ισχύ μιας χώρας ως την κύρια γραμμή άμυνας και ασφάλειάς της.
Σημειώνεται ότι, η μαζική συμμετοχή των κατώτερων κοινωνικών τάξεων (θῆτες) ως κωπηλατών στον στόλο αναβάθμισε τον πολιτικό τους ρόλο, ενισχύοντας τα θεμέλια της αθηναϊκής δημοκρατίας.
