ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Από την πρωτεύουσα της Ηπείρου, το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου, ο πρώην Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εξαπέλυσε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, παρουσιάζοντας παράλληλα μια δέσμη ριζοσπαστικών προτάσεων για την ανασυγκρότηση της αγροτικής παραγωγής και την προστασία της εθνικής επισιτιστικής ασφάλειας.
Η κοινοτικά υποστηριζόμενη γεωργία ως «κοινωνικό συμβόλαιο»
Ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε ως προτεραιότητα τη θεσμική κατοχύρωση της Κοινοτικά Υποστηριζόμενης Γεωργίας (ΚΥΓ). Περιέγραψε το μοντέλο αυτό ως ένα νέο, δημοκρατικό κοινωνικό συμβόλαιο που γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή.
«Η Κοινοτικά Υποστηριζόμενη Γεωργία δημιουργεί άμεση, σταθερή σχέση μεταξύ παραγωγού και κοινωνίας.
»Ο αγρότης εξασφαλίζει προβλέψιμο εισόδημα και αξιοπρεπείς όρους παραγωγής, οι καταναλωτές πρόσβαση σε ποιοτική τροφή σε δίκαιη τιμή και το ρίσκο της παραγωγής μοιράζεται συλλογικά.
»Πρόκειται για ένα δημοκρατικό κοινωνικό συμβόλαιο για την τροφή.
»Και η θεσμική του κατοχύρωση περιλαμβάνει τη νομική του αναγνώριση, αλλά και τη θεσμοθέτηση φορολογικών κινήτρων και χρηματοδοτικών εργαλείων, τη διασύνδεση με Δήμους, σχολεία, κοινωνικές δομές και κοινοτικές πρωτοβουλίες».
Σταθερότητα και δικαιοσύνη: Υπογράμμισε ότι ο αγρότης πρέπει να απολαμβάνει ένα προβλέψιμο εισόδημα, ενώ οι πολίτες να έχουν πρόσβαση σε ποιοτική τροφή σε δίκαιες τιμές, επιμερίζοντας συλλογικά το ρίσκο της παραγωγής.
Θεσμική θωράκιση: Πρότεινε τη νομική αναγνώριση του μοντέλου, τη θέσπιση φορολογικών κινήτρων και τη διασύνδεσή του με Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σχολεία και κοινωνικές δομές.
Κριτική στις Δημόσιες Συμβάσεις: Κατήγγειλε ότι τα εκατομμύρια των δημόσιων δαπανών για τη σίτιση σε κρατικές δομές καταλήγουν σήμερα σε μεγάλες εισαγωγικές αλυσίδες και «καρτέλ», αποκλείοντας τους μικρούς τοπικούς παραγωγούς. Επικαλέστηκε το παράδειγμα της Ιταλίας, όπου το 70% των τροφίμων στα σχολεία είναι βιολογικά προϊόντα τοπικής προέλευσης.
«Κάθε χρόνο, το κράτος δαπανά εκατομμύρια ευρώ για να τροφοδοτήσει σχολεία, νοσοκομεία, κοινωνικές δομές.
»Και όμως, αυτά τα χρήματα δεν επιστρέφουν στην τοπική οικονομία.
»Καταλήγουν σε μεγάλες αλυσίδες και εισαγωγικές εταιρείες, ενώ οι μικροί παραγωγοί αποκλείονται από διαγωνισμούς κομμένους και ραμμένους για τους λίγους.
»Η ευρωπαϊκή νομοθεσία επιτρέπει ρητά περιβαλλοντικά, ποιοτικά και κοινωνικά κριτήρια στις δημόσιες προμήθειες.
»Στην Ιταλία, το 70% των τροφίμων στα σχολεία της Ρώμης είναι βιολογικά και το Δημόσιο αποτελεί σταθερό αγοραστή για τους τοπικούς παραγωγούς.
»Αυτή τη νομοθεσία θέλουμε να φέρουμε στη χώρα μας.
»Να γίνει η δημόσια δαπάνη μοχλός τοπικής ανάπτυξης και όχι δώρο στα καρτέλ».
Αξιοποίηση της ακαλλιέργητης γης: «Ούτε ένα στρέμμα χαμένο»
το επίκεντρο της ομιλίας του βρέθηκε η ανάγκη για έναν νέο νόμο περί ακαλλιεργησίας, με στόχο την πλήρη παραγωγική αξιοποίηση της ελληνικής γης.
Κοινωνικός προορισμός της ιδιοκτησίας: Ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι η γη δεν αποτελεί απλώς ένα στατικό περιουσιακό στοιχείο, αλλά ζωτικό μέσο παραγωγής.
Σημείωσε ότι η εγκατάλειψη της υπαίθρου εντείνει την εξάρτηση από εισαγωγές και αυξάνει τους περιβαλλοντικούς κινδύνους.
Συνταγματική επιταγή: Υπενθύμισε ότι το Σύνταγμα προβλέπει την αναδιανομή αγροτικών εκτάσεων για παραγωγικούς σκοπούς, καταλογίζοντας στην κυβέρνηση έλλειψη πολιτικής βούλησης για τη σύνταξη του απαραίτητου εφαρμοστικού νόμου.
Το Γαλλικό Μοντέλο (SAFER): Πρότεινε τη δημιουργία ενός αντίστοιχου ελληνικού φορέα στα πρότυπα των γαλλικών οργανισμών SAFER, οι οποίοι από τη δεκαετία του ’60 παρεμβαίνουν στην αγορά γης. Στόχος είναι η παραχώρηση εκτάσεων σε ενεργούς αγρότες και συλλογικά σχήματα, με κριτήριο την καλλιέργεια και όχι τον πλειοδοτικό ανταγωνισμό.
Ο Αλέξης Τσίπρας είπε:
«Η γη δεν είναι απλώς περιουσιακό στοιχείο. Είναι μέσο παραγωγής, στοιχείο επισιτιστικής ασφάλειας και παράγοντας περιβαλλοντικής ισορροπίας.
»Η ιδιοκτησία της δεν μπορεί να αποσυνδέεται από τη χρήση της.
»Η μακρόχρονη ακαλλιεργησία υπονομεύει την εγχώρια παραγωγή, εντείνει την εξάρτηση από εισαγωγές, αυξάνει τον κίνδυνο πυρκαγιών και διάβρωσης, και διαλύει τον αγροτικό ιστό.
»Σε μια χώρα που ερημώνει, η εγκατάλειψη της γης δεν είναι ουδέτερη επιλογή.
»Η νομική βάση υπάρχει. Το Σύνταγμά μας προβλέπει “την αναδιανομή αγροτικών εκτάσεων με σκοπό την πιο παραγωγική εκμετάλλευσή τους”.
»Αυτό που λείπει είναι ο εφαρμοστικός νόμος. Το κράτος οφείλει να έχει τη δυνατότητα.
»Αλλά πριν φτάσει εκεί οφείλει να παρέχει κίνητρα, φορολογικά και άλλα, για την ενεργοποίηση ή εκμίσθωση ακαλλιέργητης γης,
»να προχωρά σε υποχρεωτική εκμίσθωση σε ενεργούς αγρότες και συλλογικά σχήματα,
»και, σε έσχατη περίπτωση, σε αναγκαστική απαλλοτρίωση με δίκαιη αποζημίωση.
»Το μοντέλο υπάρχει. Στη Γαλλία, οι οργανισμοί SAFER από το 1960 παρακολουθούν τις πωλήσεις αγροτικής γης και παρεμβαίνουν όταν χρειάζεται – παραχωρώντας τη γη όχι στον υψηλότερο πλειοδότη, αλλά σε αυτόν που θα την καλλιεργήσει.
»Ένας αντίστοιχος ελληνικός φορέας θα μπορούσε να αποτελέσει τον πυρήνα μιας νέας αγροτικής πολιτικής.
»Με στόχο: ούτε ένα στρέμμα χαμένο!»
