ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Ο Εγκέλαδος είναι ο έκτος σε μέγεθος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου και αποτελεί ένα από τα πιο συναρπαστικά σώματα στο ηλιακό μας σύστημα, καθώς θεωρείται κορυφαίος υποψήφιος για τη φιλοξενία εξωγήινης ζωής.
Νέα έρευνα εξηγεί γιατί οι κόκκοι πάγου που εκτοξεύονται από τον Εγκέλαδο διαφέρουν τόσο πολύ στη χημική τους σύσταση: το νερό του ωκεανού παγώνει αργά καθώς ανεβαίνει, διαχωρίζοντας τις χημικές ενώσεις σε διαφορετικές ζώνες πριν συντριβεί στο διάστημα.
Νέα ανάλυση των δεδομένων του Κασσίνι (Cassini) διαπιστώνει ότι οι πλούσιοι σε άλατα κόκκοι πάγου από τον πίδακα του Εγκελάδου παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερη ποικιλομορφία από ό,τι πιστευόταν, επειδή το σταγονίδιο του ωκεανού παγώνει αργά και διαλύεται κατά την έξοδό του.
Οι κόκκοι πάγου που εκτοξεύονται στο διάστημα από τον Εγκέλαδο, τη σελήνη του Κρόνου, είναι χημικά πολύ πιο ποικιλόμορφοι από όσο είχαν συνειδητοποιήσει οι επιστήμονες, και ο λόγος για αυτό ενδέχεται να διευκολύνει την αναζήτηση ζωής εκεί, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου στο περιοδικό Science Advances.
Ο Εγκέλαδος κρύβει έναν αλμυρό ωκεανό κάτω από τον παγωμένο φλοιό του, ο οποίος εκτοξεύεται στο διάστημα μέσω ρωγμών κοντά στον νότιο πόλο του φεγγαριού.
Το διαστημικό σκάφος Κασσίνι της NASA, το οποίο έφτασε στον Κρόνο το 2004, πέρασε κατ’ επανάληψη μέσα από αυτόν τον πίδακα, συλλέγοντας δείγματα του ωκεάνιου υλικού χωρίς να προσγειωθεί ή να πραγματοποιήσει γεωτρήσεις.
Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Φρανκ Πόστμπεργκ (Frank Postberg) από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (Freie Universität Berlin), εξέτασε 961 πλούσιους σε άλατα κόκκους πάγου που κατέγραψε ο Αναλυτής Κοσμικής Σκόνης (Cosmic Dust Analyzer) του Κασσίνι.
Αντί για μια ομοιόμορφη αλμυρή σύσταση, ανακάλυψαν τουλάχιστον πέντε διακριτούς χημικούς υποτύπους, στους οποίους κυριαρχούν κατά περίπτωση το χλωριούχο νάτριο, το ανθρακικό και διανθρακικό νάτριο, το φοσφορικό νάτριο και άλλες ενώσεις.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα σταγονίδια του ωκεάνιου νερού παγώνουν αργά καθώς ανεβαίνουν μέσα από τις ρωγμές του πάγου, προκαλώντας τον ξεχωριστό σχηματισμό κρυστάλλων από τα διαφορετικά άλατα, πριν τα σταγονίδια συντριβούν σε μικροσκοπικούς κόκκους.
Το αποτέλεσμα είναι ένας φυσικός χημικός διαχωρισμός των συστατικών του ωκεανού σε διαφορετικά σωματίδια.
«Ο Εγκέλαδος κάνει ουσιαστικά για εμάς μεγάλο μέρος της εργασίας προετοιμασίας των δειγμάτων προς ανάλυση, διαδικασία που συνήθως απαιτεί μεγάλη προσπάθεια στα χημικά εργαστήρια της Γης», δήλωσε ο Πόστμπεργκ.
Το εύρημα αυτό σημαίνει ότι ένας μόνο κόκκος ενδέχεται να μην αντιπροσωπεύει τη μέση σύσταση του ωκεανού, και οι μελλοντικές αποστολές θα πρέπει να αναλύουν μεμονωμένους κόκκους παρά τη συνολική μάζα του υλικού του πίδακα.
«Αν και αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει ζωή στη σελήνη του Κρόνου», ανέφερε ο Πόστμπεργκ, εάν υπάρχει, «οι μελλοντικές διαστημικές αποστολές ενδέχεται να έχουν μεγάλες πιθανότητες να εντοπίσουν ίχνη της».
