ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Τα τελευταία στοιχεία από το Ιράν αποτυπώνουν μια όλο και πιο σοβαρή εικόνα:
• Πληθωρισμός: 88,7% σε ετήσια βάση τον Οκτώβριο
• Πληθωρισμός 12μήνου: 76,8%
• Τιμές τροφίμων: αύξηση πάνω από 120% σε ετήσια βάση στα τελευταία αναλυτικά στοιχεία
• Ιρανικό ριάλ: περίπου 2,7 εκατομμύρια ριάλ προς 1 δολάριο στην ελεύθερη αγορά
• ΑΕΠ: Το ΔΝΤ προβλέπει πλέον ότι η ιρανική οικονομία θα συρρικνωθεί περίπου κατά 7,6% το 2026
• Ανεργία: προβλέπεται γύρω στο 9,2%
• Πετρέλαιο: οι θαλάσσιες εξαγωγές αργού πετρελαίου φέρεται να έπεσαν ουσιαστικά στο μηδέν τις τελευταίες εβδομάδες υπό τον αποκλεισμό των ΗΠΑ
• Μισθοί: Το Ρόιτερς αναφέρει ότι ο μέσος μηνιαίος μισθός ανέρχεται σε περίπου 92 δολάρια, ενώ το εκτιμώμενο ελάχιστο μηνιαίο κόστος διαβίωσης για μια τριμελή εργατική οικογένεια είναι περίπου 336 δολάρια
Οι ιρανικές οικογένειες μειώνουν τις δαπάνες για τρόφιμα, υγειονομική περίθαλψη, στέγαση και εκπαίδευση, καθώς η αγοραστική δύναμη καταρρέει.
Αυτό δεν αποτελεί πλέον απλώς πίεση λόγω κυρώσεων.
Το Ιράν βρίσκεται αντιμέτωπο ταυτόχρονα με ένα καταρρέον νόμισμα, ακραίο πληθωρισμό, συρρικνούμενη οικονομική δραστηριότητα και αισθητή απώλεια εσόδων από το πετρέλαιο.
Η κατάσταση στην οικονομία του Ιράν είναι αναμφισβήτητα βαριά, όμως δεν πρέπει να παραβλέπεται το βασικό πλαίσιο: πρόκειται για μια χώρα σε καθεστώς πολέμου, η οποία έχει υποστεί καταστροφικούς βομβαρδισμούς στις υποδομές της, αυστηρό αποκλεισμό στις εξαγωγές της και πρωτοφανείς εξωτερικές πιέσεις.
Το πραγματικά οξύμωρο και εξοργιστικό είναι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Χωρίς να υπάρχει πόλεμος, χωρίς βομβαρδισμούς και χωρίς κανέναν οικονομικό αποκλεισμό, η ακρίβεια, η αισχροκέρδεια και η φτώχεια εξαπλώνονται αναξέλεγκτα στην κοινωνία.
Όταν μια χώρα εν ειρήνη βλέπει τους μισθούς των πολιτών της να εξανεμίζονται από το πρώτο δεκαήμερο του μήνα και τα βασικά αγαθά να γίνονται είδη πολυτελείας, η ευθύνη δεν μπορεί να αποδοθεί σε «διεθνείς κρίσεις», αλλά στην παντελή έλλειψη πολιτικής βούλησης για την προστασία της κοινωνικής πλειοψηφίας.
