ΙράνΙσραήλ
Αντώνης Αντωνάκος
Εκπαιδευτικός, E.E. Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Αντιπρόεδρος

Η «απόβαση» Ερντογάν στην Ελλάδα

Η «απόβαση» Ερντογάν στην Ελλάδα
ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Διαβάστε σχετικά για Αιγαίο Πέλαγος, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ), Ισλαμιστές, Κύπρος, Κυριάκος Μητσοτάκης, ΝΑΤΟ (Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου), Ουκρανία, Παλαιστίνη, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Σουηδία, Τζιχαντιστές, Τουρκία, Χαμάς,

Η επικείμενη επίσκεψη Ερντογάν στην χώρα μας μοιάζει με ειρηνική (εικονική;) απόβαση. Θα συνοδεύεται από 9 υπουργούς(!) και η αποστολή θα αποτελείται από 300 άτομα σύμφωνα με την ειδησεογραφία.

Σε δήλωση που έκανε, εν όψει της επίσκεψης, τονίζει:

«Εύχομαι να ξεκινήσουμε μια νέα διαδικασία.

»Θέλουμε να μειώσουμε τους εχθρούς και να αυξήσουμε τους φίλους.

»Πρώτα ο Θεός, θα κάνουμε αυτό το βήμα.

»Ως δύο σημαντικές και γειτονικές χώρες στην περιοχή, είναι φυσιολογικό τα συμφέροντά μας να είναι προς την ίδια κατεύθυνση.

»Μπορούμε να επιλύσουμε τις διαφωνίες μας σε ορισμένα θέματα δίνοντας προτεραιότητα στο διάλογο.

»Ως χώρες της περιοχής, αν αποκλείσουμε από τη διαδικασία τρίτες χώρες που προσεγγίζουν το θέμα με τη λογική του κέρδους και του παζαριού, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα που δεν μπορούμε να επιλύσουμε».

Όμως η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας χαρακτηρίζεται από την σταθερή προσήλωση σε μακροπρόθεσμους στρατηγικούς στόχους.

Προφανώς η στροφή στην πολιτική απέναντι στην χώρα μας και η «επίθεση φιλίας» δεν σηματοδοτεί αλλαγή των στόχων για διχοτόμηση του Αιγαίου και διεθνή αποδοχή της de facto διχοτόμησης της Κύπρου.

Οι προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν έχουν αλλάξει λόγω της διεθνούς συγκυρίας.

Η ερμηνεία της στροφής του Προέδρου της Τουρκίας, ως ένδειξη της «δυσχερούς» θέσης στην οποία περιήλθε επειδή επέλεξε την «λάθος πλευρά της ιστορίας», πάσχει.

Μια σειρά επιλογών του Ερντογάν υποδηλώνει την εκτίμησή του ότι το imperium των ΗΠΑ βρίσκεται σε αποδρομή.

Έτσι εξηγούνται οι «αυθάδειές» του στην περίπτωση των S400, της Ουκρανίας, της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ και τώρα του πολέμου στην Γάζα.

Η στρατηγική στόχευση της Τουρκίας είναι ο ισλαμικός κόσμος, οι Άραβες και οι «αδελφοί» λαοί της Κεντρικής Ασίας.

Η ηγετική θέση της, στον υπό διαμόρφωση νέο κόσμο, αυτούς τους πυλώνες θα έχει.

Είναι στο πλαίσιο αυτής της αλλαγής προτεραιοτήτων που επιλέγει τα «μέτωπα» της συγκυρίας.

Κρίνοντας, σωστά, ότι δεν έχουν ωριμάσει, ακόμα, οι συνθήκες της οριστικής ρήξης με την Δύση ο Ερντογάν, επιδιώκοντας το μείζον, χρησιμοποιεί ελάσσονα αντισταθμίσματα, μεταξύ των οποίων και την επικοινωνιακή βελτίωση των σχέσεων με την Ελλάδα.

Έτσι από το «θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά» περάσαμε στην «γαλαντομία» του «Ως δύο σημαντικές και γειτονικές χώρες στην περιοχή, είναι φυσιολογικό τα συμφέροντά μας να είναι προς την ίδια κατεύθυνση».

Σημαντικός σύμμαχος της Τουρκίας στο «Ανατολίτικο παζάρι» που κάνει με την Δύση (στην ουσία με τις ΗΠΑ) είναι το γεγονός ότι στην ουσία δεν απειλείται από κανένα γειτονικό κράτος.

Πέρα από την αναμφισβήτητη ισχύ της, η ιδιότητα του μέλους του ΝΑΤΟ της εξασφαλίζει μια επιπλέον ομπρέλα ασφαλείας.

Έτσι, αν και επιδιώκει τον εκσυγχρονισμό του οπλοστασίου της, δεν έχει λόγους να επείγεται, υποκύπτοντας στις υπερατλαντικές προτεραιότητες.

Για πολεμικά αεροπλάνα όμως η Δυτική αγορά είναι μονόδρομος.

Αυτός ο μονόδρομος υποχρεώνει την Τουρκία να κτυπά την πόρτα της Γερμανίας για τα eurogfihter.

Στην πραγματικότητα ελπίζει αυτό να αποτελέσει ένα ακόμα επιχείρημα για να εγκριθεί από το Κογκρέσο η προμήθεια των F16.

Φυσικά δεν είναι ο μόνος λόγος οι εξοπλισμοί.

Ένα εξ ίσου πιεστικό πρόβλημα για την Τουρκία είναι και αυτό της οικονομίας.

Οι όποιες εισροές κεφαλαίων από το Κατάρ ή από άλλες πηγές δεν αρκούν για να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες χρηματοδότησης που επέτειναν οι σεισμοί.

Η εξάρτηση της Τουρκίας από τα κεφάλαια αλλά και από το εμπόριο με την Δύση είναι ένα εμπόδιο που ο Ερντογάν αδυνατεί να ξεπεράσει.

Η ύφεση στις σχέσεις με Ελλάδα και Κύπρο καθιστά την ανάγκη φιλοτιμία.

Τηn ώρα που παριστάνει τον προστάτη των Παλαιστινίων κηρύσσει «εκεχειρία» στο Αιγαίο.

Σε αυτά τα πλαίσια κινείται η «επικοινωνιακή απόβαση» της 7ης Δεκεμβρίου.

  • Από τη Βουλγαρική Εκκλησιαστική Χειραφέτηση στην Αραβοποίηση του Πατριαρχείου Αντιοχείας
    Ανεξάρτητος Αρθρογράφος / Analyst and Columnist
    Η μετάβαση από την οικουμενική στην εθνική εκκλησιαστική συνείδηση στην ύστερη Οθωμανική Αυτοκρατορία 1. Εισαγωγή Ο δέκατος ένατος αιώνας υπήρξε περίοδος βαθύτατων μετασχηματισμών για τον ορθόδοξο κόσμο. Η παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η διάδοση των ιδεών του εθνικισμού και η αυξανόμενη παρέμβαση των...
  • Η εξέγερση των επαρχιών της Ορθοδοξίας – Πώς Βούλγαροι, Άραβες και Ρώσοι αναδιαμόρφωσαν τον ορθόδοξο κόσμο από τον 19ο αιώνα έως σήμερα
    Ανεξάρτητος Αρθρογράφος / Analyst and Columnist
    Λεζάντα: Ξεναγοί, δραγουμάνοι και Ελληνορθόδοξοι ιερείς, Ιορδάνης ποταμός, 1921-23. Για περισσότερο από τέσσερις αιώνες η Ορθοδοξία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία λειτουργούσε μέσα σε ένα ενιαίο εκκλησιαστικό πλαίσιο. Έλληνες, Βούλγαροι, Σέρβοι, Ρουμάνοι και Αραβόφωνοι-Άραβες ανήκαν τυπικά στην ίδια θρησκευτική κοινότητα, το λεγόμενο Ρουμ...
  • Ο «λογαριασμός»
    Εκπαιδευτικός, E.E. Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Αντιπρόεδρος
    Το ΠΑΣΟΚ κυριάρχησε για τρείς δεκαετίες. Από το 1981, όταν κέρδισε τις εκλογές με το εντυπωσιακό 48,07% μέχρι και το 2009, ποτέ δεν έπεσε κάτω από το 38%. Με εξαίρεση, μάλιστα, τις πρώτες και τις τρίτες εκλογές του ’89-’90, -οι...