ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Όταν η δημοκρατική πολιτεία θεσπίζει νόμους αυτοί οφείλουν να είναι σεβαστοί από όλους. Δεν μπορεί να υπάρχουν εξαιρέσεις.
Είναι υποχρέωση της πολιτείας να φροντίζει αυτοί οι νόμοι να μην θίγουν το κοινό περί δικαίου αίσθημα, να αιτιολογούνται επαρκώς, να μην αλληλοαναιρούνται και όταν είναι επώδυνοι να τεκμηριώνεται η αποτελεσματικότητα και η αναγκαιότητά τους.
Οφείλει η πολιτεία να πείθει ότι κάνει τα πάντα για την απαρέγκλιτη εφαρμογή τους δίχως εξαιρέσεις.
Ο φόβος είναι ο καλύτερος σύμμαχος της εξουσίας.
Ιδιαίτερα ο φόβος του θανάτου πειθαναγκάζει τους πολίτες να αποδέχονται αγόγγυστα τα μέτρα της πολιτείας ακόμα και όταν περιορίζουν δραστικά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες τους.
Η εικόνες τρόμου που είχε δημιουργήσει στην Ευρώπη ο Covid-19 τον περασμένο Φεβρουάριο επέτρεψε στην κυβέρνηση να πάρει τα μέτρα περιορισμού ήδη από τις αρχές Μαρτίου.
Οι πολίτες πειθάρχησαν δίχως να δυσανασχετούν.
Η καλοκαιρινή περίοδος θόλωσε τις προϋποθέσεις του «κοινωνικού συμβολαίου» μεταξύ εξουσίας και πολιτών.
Εμφανώς μεροληπτικά μέτρα στις μεταφορές (χερσαίες, θαλάσσιες, εναέριες), καθόλου μέτρα στην διασκέδαση ιδιαίτερα την νυχτερινή και στους συνακόλουθους συνωστισμούς ή μέτρα που όταν εξαγγέλλονταν δεν υπήρχε καμία ουσιαστική μέριμνα για την εφαρμογή τους και τέλος καθυστερημένη εφαρμογή γενικού, αντί για έγκαιρη εφαρμογή μερικού και εστιασμένου, lock down.
Τέλος, κατά την μερική άρση του lock down υπήρξαν αποφάσεις αμφίβολης σκοπιμότητας.
Χαρακτηριστικά να αναφέρω την επαναλειτουργία των κέντρων «ομορφιάς ονύχων» -nails artist και nails extensions beauty- καθώς και όλων των αντίστοιχων.
Να το ξεκαθαρίσω από την αρχή. Καμία δουλειά δεν είναι υποτιμητική και κάθε εργαζόμενος δικαιούται τον απόλυτο σεβασμό μας.
Οι όποιες ενστάσεις και προβληματισμοί δεν αφορούν τους εργαζόμενους.
Ούτε βεβαίως αφορούν τους πολίτες που σπεύδουν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις υπηρεσίες.
Αφορούν όμως ευθέως την κοινωνία, τα νέα ήθη που κατέκλυσαν την χώρα τις δεκαετίες του απερίσκεπτου ευδαιμονισμού, του καταναλωτικού παροξυσμού και της άκριτης υιοθέτησης ξενόφερτων προτύπων που προωθούσε μέσω των ΜΜΕ –κυρίως τηλεόρασης και των περιοδικών- το εμπορικό marketing.
Από το άλλο μέρος εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας έχουν βιωματική ανάγκη την πίστη –δεν με αφορά προσωπικά- και τα τελετουργικά της είτε αυτό αρέσει σε κάποιους είτε όχι.
Δεν αποτελούν εθνική ιδιαιτερότητα.
Εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη ανεξαρτήτως θρησκείας ή δόγματος μοιράζονται αυτήν την ανάγκη.
Όταν η παρεμπόδιση της ικανοποίησης αυτής της βιωματικής σχέσης επιβάλλεται πρέπει να τηρούνται όλες οι προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν στην αρχή του σημειώματος.
Σε διαφορετική περίπτωση η εξουσία υπονομεύει την θέση της.
Αν η εμπειρία των πολιτών είναι ότι η εφαρμογή των μέτρων είναι μεροληπτική, αν διαπιστώνουν ότι οι περιβόητοι «εξοντωτικοί έλεγχοι» διενεργούνται μόνο στην τηλεόραση, τότε δημιουργούνται οι προϋποθέσεις της απείθειας και της εξέγερσης έστω και μόνο πνευματικής.
Τέλος πρέπει η εξουσία να φροντίζει να μην ερεθίζει το συλλογικό αίσθημα –εθνικό, θρησκευτικό, κοινωνικό- με άσκοπες αποφάσεις υπαγορευμένες από ιδεοληπτικά στερεότυπα.
Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα αποτελούν έκπληξη αντιδράσεις όπως αυτή του Αρχιεπισκόπου ο οποίος είπε στο Προεδρικό Μέγαρο στον Πρωθυπουργό:
«Να χαίρεστε και την οικοδέσποινα του σπιτιού»!!! (ΕΣΤΙΑ, 7/1/2021)
