ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Το 2019 είναι η χρονιά που θα διαμορφώσει το μέλλον του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά σε μεγάλο βαθμό και της Ευρώπης, για τις επόμενες δεκαετίες.
Ο χρόνος μέχρι τη νύχτα της 29ης Μαρτίου μετρά ήδη αντίστροφα και οι σκληρές πραγματικότητες του Brexit γίνονται όλο και πιο ορατές.
Με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα, το ενδεχόμενο ενός Brexit χωρίς συμφωνία είναι ιδιαίτερα πιθανό.
Η δυσκολία να ψηφιστεί από το βρετανικό κοινοβούλιο η υφιστάμενη συμφωνία, σε συνδυασμό με την άρνηση των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ανοίξουν εκ νέου τη διαπραγμάτευση, φέρνει το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμέτωπο με την άτακτη έξοδο, ως μόνη πραγματική εναλλακτική επιλογή – οι συνέπειες της οποίας θα είναι ανυπολόγιστες για τη βρετανική οικονομία, για τους πολίτες και για τις επιχειρήσεις της χώρας.
Απέναντι στο πολιτικό αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί, η διενέργεια ενός νέου δημοψηφίσματος μπορεί να αποτελέσει μια ρεαλιστική λύση.
Πρόκειται για ένα αίτημα που κερδίζει έδαφος το τελευταίο διάστημα, μεταξύ του πολιτικού κόσμου, αλλά και της βρετανικής κοινωνίας.
Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία το Ηνωμένο Βασίλειο έχει τη δυνατότητα να ακυρώσει μονομερώς το αίτημα για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αναγνωρίζει το δικαίωμα της χώρας να αλλάξει γνώμη, ενώ παρέχει σημαντικές διευκρινίσεις για τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες μπορεί να εξεταστεί μια τέτοια επιλογή.
Η διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος, με το ερώτημα για ανάκληση ή μη του Άρθρου 50, θα δώσει την ευκαιρία στους πολίτες να εκφράσουν τη βούλησή τους, έχοντας πλέον, μετά από δυόμισι χρόνια, πληρέστερη εικόνα για το τι ακριβώς σημαίνει ένα «διαζύγιο» με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σήμερα, παρά το γεγονός ότι το εκλογικό σώμα παραμένει διχασμένο, όλα δείχνουν ότι η άποψη της κοινής γνώμης έχει μετατοπιστεί αισθητά, υπέρ της παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας της εταιρίας YouGov, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα, αν γινόταν σήμερα δημοψήφισμα, το 46% των Βρετανών θα ψήφιζαν υπέρ της παραμονής και το 39% υπέρ της εξόδου, ενώ οι υπόλοιπο δήλωσαν αναποφάσιστοι ή αρνήθηκαν να απαντήσουν.
Οποιοδήποτε κι αν είναι, ωστόσο, το αποτέλεσμα μιας νέας ψηφοφορίας, το βέβαιο είναι ότι θα υπάρξει περισσότερη σαφήνεια σε σχέση με το τι πραγματικά θέλουν οι πολίτες και θα διευκολυνθούν οι ανάλογες πολιτικές αποφάσεις.
Η πρόσφατη εμπειρία της Ελλάδας με το δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015, δείχνει ότι πάντα υπάρχουν τρόποι υπέρβασης των πολιτικών αδιεξόδων, όταν το διακύβευμα αφορά το παρόν και το μέλλον ενός λαού.
Η αρνητική ψήφος των – ταλαιπωρημένων από τη σκληρή λιτότητα – πολιτών για το σχέδιο συμφωνίας με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και το ΔΝΤ, θα μπορούσε να έχει οδηγήσει σε άτακτη έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη, εάν η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων του τόπου δεν είχε υποστηρίξει τη συνέχιση της διαπραγμάτευσης, με σκοπό μια νέα συμφωνία.
Προφανώς η επιλογή αυτή δεν ήταν ανώδυνη, ούτε οικονομικά, ούτε πολιτικά. Απέτρεψε, όμως, μια εξέλιξη που θα είχε ολέθριες επιπτώσεις για την Ελλάδα.
Έδωσε την ευκαιρία στη χώρα να παραμείνει στο κοινό νόμισμα, να συνεχίσει την προσπάθειά της και να βγει από το καθεστώς επιτήρησης, μέσα στην τριετία που ακολούθησε.
Στις κρίσιμες περιστάσεις, οι πολιτικοί ηγέτες έχουν την ευθύνη να θέτουν ξεκάθαρα διλήμματα, καθιστώντας απόλυτα σαφείς στους πολίτες τις συνέπειες κάθε διαθέσιμης εναλλακτικής επιλογής, με βάση τα ισχύοντα δεδομένα.
Για το Ηνωμένο Βασίλειο, τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να κυριαρχήσουν η ειλικρίνεια, η διαλλακτικότητα και η συναίνεση, προκειμένου να διασφαλιστεί μια λύση που θα εκφράζει πραγματικά τη λαϊκή βούληση και θα υπηρετεί μακροπρόθεσμα το συμφέρον του βρετανικού λαού.
