ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Η επίτευξη προκαταρκτικής συμφωνίας μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των δανειστών αποτελεί ένα ουσιαστικό βήμα προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και στη συνέχεια για τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους, προκειμένου να καταστεί βιώσιμο.
Η εξέλιξη αυτή δίνει τέλος σε μια παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας, η οποία είχε ήδη δημιουργήσει ισχυρές πιέσεις στο τραπεζικό σύστημα, αλλά και στην αγορά.
Πλέον απομακρύνεται κάθε περίπτωση εξόδου της χώρας από τον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης και δημιουργείται ένα ευνοϊκότερο κλίμα σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, το οποίο μπορεί – με τις κατάλληλες κινήσεις – να συμβάλει στην τόνωση της επενδυτικής δραστηριότητας και κυρίως στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων.
Η έγκαιρη ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης αποτελεί ζωτικής προτεραιότητας ζητούμενο, μετά την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης σε τεχνικό επίπεδο.
Είναι γι’ αυτό επιτακτική ανάγκη, από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης, να προχωρήσει τάχιστα η νομοθέτηση των προαπαιτούμενων μέτρων, ενόψει του επόμενου Eurogroup της 22ας Μαΐου και – κυρίως – από την πλευρά των εταίρων, να εξειδικευθούν συγκεκριμένα μέτρα για το χρέος της Ελλάδας.
Η συμφωνία, βεβαίως, εμπεριέχει και μια σειρά από αρνητικά μέτρα, τα οποία πρόκειται να πλήξουν περαιτέρω τα εισοδήματα του συνόλου των καταναλωτών, επηρεάζοντας την ήδη μειωμένη αγοραστική κίνηση.
Επιπλέον, απουσιάζουν μέτρα τα οποία κρίνονται απαραίτητα για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων, όπως είναι η μείωση της φορολογίας, η εκλογίκευση των ασφαλιστικών δαπανών, ο περιορισμός του ενεργειακού κόστους κ.ά.
Σε κάθε περίπτωση, η συμφωνία αποτελεί μια ακόμα ευκαιρία για την επάνοδο της οικονομίας σε τροχιά ανάπτυξής.
Το αν θα αξιοποιηθεί, ωστόσο, θα κριθεί κυρίως από την υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, που είναι απαραίτητες για την εξυγίανση και το μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας, όπως είναι ο εξορθολογισμός της λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης και η αναβάθμιση των υπηρεσιών προς τις επιχειρήσεις και τους πολίτες, η δραστική μείωση της γραφειοκρατίας, ο εκσυγχρονισμός και η απλούστευση του θεσμικού πλαισίου που διέπει τις επενδύσεις και το επιχειρείν, η προώθηση των αποκρατικοποιήσεων.
Η εμπειρία των προηγούμενων επτά ετών και τριών μνημονίων, έχει δείξει ότι η λιτότητα χωρίς μεταρρυθμίσεις διαιωνίζει απλώς το φαύλο κύκλο της ύφεσης.
Ας ελπίσουμε ότι η νέα αυτή ευκαιρία δεν θα πάει χαμένη και ότι οι θυσίες των πολιτών θα πιάσουν, έστω και τώρα, τόπο.
