ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Εκείνη η αστική ευγένεια…
Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, ο πολιτικός λόγος, αλλά και διάλογος, διέπεται από βαθειά τοξικότητα και πρόδηλη φθήνια.
Από αγοραίες εκφράσεις και έλλειψη επιχειρηματολογίας που ως καταφύγιο έχει τις επιθέσεις επί προσωπικού.
Πολιτικοί αντίπαλοι λοιδωρούνται, πλήθος δημοσιευμάτων σαν σε διατεταγμένη υπηρεσία φωτίζουν ή κρύβουν στο σκοτάδι πρόσωπα ανάλογα με το ζητούμενο, ως απότοκος επικοινωνιακής στρατηγικής στρέβλωσης.
Αντικειμενικότητα, παραγωγή πολιτικής, ιδεών, προτάσεων, παντελώς απουσιάζουν.
Το ζητούμενο;
Η διατήρηση της εξουσίας.
Σημασία δεν έχει το υπόβαθρο, το επίπεδο, οι γνώσεις και το παραγόμενο για την κοινωνία έργο, αλλά η αυτοπροβολή, η αλαζονεία, ο αριβισμός ματαιόδοξων ολιγοελάχιστων και η διατήρηση της θέσεως μέσω πολιτικών διαμεσολαβήσεων.
Εκείνο που πραγματικά έχει εκλείψει, που έχει απωλεσθεί δεν είναι η πίστη στις αξίες μας, αλλά η ποιότητα των αρχών.
Όταν από το δημόσιο λόγο και την συμπεριφορά απουσιάζει η αστική ευγένεια που κάποτε χαρακτήριζε τους Έλληνες Πολιτικούς, όταν στρεφόμαστε στην αναγνωρισιμότητα έναντι της ποιότητας και του πρότερου βίου προσώπων, όταν στα ψηφοδέλτια κομμάτων εντάσσονται ζεν πρεμιέ και σταρλετίτσες της οκάς που δεν μπορούν όχι απλά να σκεφτούν, μα ούτε να αρθρώσουν λέξη σε σωστά ελληνικά, όταν η Πολιτική γίνεται το μέσο βιοπορισμού και δεν αντιμετωπίζεται ως προσφορά, ως εθνικό καθήκον, τότε το αποτέλεσμα είναι από απογοητευτικό, έως γελοίο.
Υπουργοί που φωνασκούν αλαζονικά, απατεωνίσκοι με πλαστά πτυχία και ψεύτικες δεξιότητες, αμετροεπείς αστέρες μηδενικής βαρύτητας βουτηγμένοι στη διαφθορά που κουνούν το δάχτυλο, εμπαίζοντας μία χώρα ολάκερη, δεν αποτελεί απλά τάση, αλλά μία ζοφερή πραγματικότητα.
Όταν ακόμη και ο Πρωθυπουργός της χώρας αποκαλεί πολίτες ψεκασμένους ή τζαμπατζήδες από το βήμα της βουλής, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς τους τέκτονες αυτής της εκφύλισης.
Και πίσω από τα πρόσωπα, τα κίνητρα που ουδεμία σχέση με τη χώρα και τους πολίτες έχουν.
Μετριότητα που λανσάρεται ως αριστεία…
Η αστική ευγένεια στην πολιτική ρητορική αντικαταστάθηκε από την αγοραία γλώσσα.
Η πολιτική σκέψη από την λογιστική και οι πολιτικοί αποτελούν πλέον βιτρίνες επαγγελματιών της επικοινωνίας, ελάχιστοι εκ των οποίων κατέχουν γνώσεις και διέπονται από επαγγελματισμό. Η δε ενημέρωση από την φθηνή προπαγάνδα.
Κοιτάζοντας μέσα στην σύγχρονη ελληνική βουλή, αλλά και στην πλειονότητα των περιπτώσεων εκτός αυτής, κάποιος δεν μπορεί παρά να θλίβεται.
Να θλίβεται βλέποντας την κατάντια που διαμορφώνει την πραγματικότητα της χώρας που κάποτε υπήρξε η θερμοκοιτίδα του Πολιτισμού, με αυθάδεια να ζητά εμπιστοσύνη για να διαμορφώσει και το μέλλον των παιδιών της.
Και για αυτή ακριβώς την κατάντια, υπεύθυνοι είμαστε όλοι.
Η Ελλάδα αξίζει καλύτερα.
Το ίδιο και τα παιδιά της.
Στη Δημοκρατία, το μεγαλύτερο κεφάλαιο, το έχει ο πολίτης.
Αρκεί να σκεφτεί σοφά πού θα το επενδύσει.
