ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Του Rafi Glick στους The Times of Israel
Σύμφωνα με αναφορές που δημοσιεύθηκαν από τις εφημερίδες Δε Μάρκερ (TheMarker) και Χαάρετζ (Haaretz), η Ισραηλινή υπουργός Μεταφορών Μίρι Ρεγκέβ απέστειλε πρόσφατα επιστολή στον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου σχετικά με τις στρατηγικές επιπτώσεις του Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC) και των περιφερειακών εξελίξεων.
Η επιστολή αποδεικνύει ότι η συζήτηση γύρω από τον IMEC και τις πρωτοβουλίες που έχουν σχεδιαστεί για την παράκαμψη του Ισραήλ έχει φτάσει στα ανώτατα επίπεδα της κυβέρνησης.
Η επιστολή επικεντρώνεται κυρίως στις διεθνείς εξελίξεις, τις Συμφωνίες του Αβραάμ και την πολιτική των ΗΠΑ.
Ωστόσο, εγείρει επίσης ένα ευρύτερο στρατηγικό ερώτημα: Επικεντρώνεται το Ισραήλ κυρίως στο τι κάνουν άλλες χώρες ή επενδύει αρκετά στην ενίσχυση των δικών του ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων;
Σε δύο άρθρα που δημοσιεύθηκαν στους Τάιμς οφ Ισραέλ (The Times of Israel) στις 5 και 13 Ιουνίου, υποστήριξα ότι η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Κατάρ θα μπορούσαν να προωθήσουν εναλλακτικούς εμπορικούς διαδρόμους που παρακάμπτουν το Ισραήλ.
Εάν ένας μακροπρόθεσμος ανταγωνισμός για τις μεταπολεμικές εμπορικές οδούς αναδύεται πράγματι στον απόηχο της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ιράν, η απάντηση του Ισραήλ δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο σε διπλωματικές συζητήσεις.
Πρέπει επίσης να περιλαμβάνει σημαντικές επενδύσεις σε υποδομές, logistics (εφοδιαστική αλυσίδα) και βιομηχανία.
Το λιμάνι του Εϊλάτ θα πρέπει να γίνει πολύ περισσότερα από ένα τοπικό λιμάνι ή ένα «ξηρό λιμάνι».
Έχει τη δυνατότητα να χρησιμεύσει ως η νότια πύλη του Ισραήλ για το εμπόριο με την Ινδία, τα κράτη του Κόλπου και την Ασία.
Γύρω από αυτό, το Ισραήλ θα μπορούσε να αναπτύξει έναν προηγμένο κόμβο βιομηχανίας, logistics και υπηρεσιών που συνδέει τις πρώτες ύλες και τα εξαρτήματα που φτάνουν από την Ασία με την τεχνολογική τεχνογνωσία, τις ερευνητικές ικανότητες και το οικοσύστημα καινοτομίας του Ισραήλ.
Μια τέτοια προσέγγιση θα επέτρεπε την παραγωγή αγαθών υψηλής προστιθέμενης αξίας στο Ισραήλ, ενισχύοντας παράλληλα τον ρόλο της χώρας στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.
Ταυτόχρονα, το αεροδρόμιο Ραμόν θα πρέπει να εξελιχθεί σε έναν διεθνή κόμβο αεροπορικών εμπορευματικών μεταφορών (cargo), υποστηρίζοντας τόσο τις εισαγωγές όσο και τις εξαγωγές προηγμένων προϊόντων, ενώ παράλληλα θα συνεχίσει να λειτουργεί ως σημαντική τουριστική πύλη.
Ο συνδυασμός ενός σύγχρονου θαλάσσιου λιμένα, ενός εμπορευματικού αεροδρομίου, μιας βιομηχανικής ζώνης και προηγμένων υποδομών μεταφορών θα μπορούσε να μεταμορφώσει την περιοχή του Εϊλάτ σε ένα νέο οικονομικό κέντρο που θα εξυπηρετεί τόσο το Ισραήλ όσο και τους περιφερειακούς εταίρους του.
Παράλληλα με αυτές τις οικονομικές συζητήσεις, τους τελευταίους μήνες σημειώθηκαν επίσης δημόσιες αναφορές και αξιολογήσεις ασφαλείας σχετικά με το Εϊλάτ και την περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας.
Ανεξάρτητα από την ακρίβεια αυτών των αξιολογήσεων ή τις συνθήκες γύρω από τη δημοσίευσή τους, ένας τέτοιος δημόσιος λόγος μπορεί να επηρεάσει τις αντιλήψεις περί κινδύνου των επενδυτών, των ασφαλιστικών εταιρειών και των διεθνών επιχειρηματικών εταίρων.
Σε μια εποχή που οι γειτονικές χώρες προωθούν ενεργά εναλλακτικές εμπορικές οδούς, η διατήρηση μιας φήμης σταθερότητας, επιχειρησιακής συνέχειας και μακροπρόθεσμης ασφάλειας έχει σημαντική οικονομική αξία.
Εάν το Ισραήλ επιδιώκει να τοποθετηθεί ως κεντρικός παίκτης στον οικονομικό διάδρομο που συνδέει την Ινδία, τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη, η συζήτηση δεν θα πρέπει να επικεντρώνεται αποκλειστικά στο ποιος ευθύνεται για τις περιφερειακές εξελίξεις.
Το σημαντικότερο ερώτημα είναι πώς το Ισραήλ μπορεί να αξιοποιήσει τα μοναδικά του πλεονεκτήματα για να προσφέρει την πιο ανταγωνιστική διαδρομή.
Το Εϊλάτ θα μπορούσε να γίνει ένα από τα κλειδιά αυτής της στρατηγικής.
Το όραμα του «Εϊλάτ 2035» δεν είναι απλώς ένα σχέδιο για την ανάπτυξη μιας πόλης.
Θα μπορούσε να γίνει ο ακρογωνιαίος λίθος της οικονομικής και γεωπολιτικής στρατηγικής του Ισραήλ για την επόμενη δεκαετία.
