ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Το ρωσικό κοινοβούλιο υπερψήφισε νόμο που επιτρέπει στον Βλαντίμιρ Πούτιν να εξαπολύει στρατιωτικές επιχειρήσεις σε ξένες χώρες, με πρόσχημα την προστασία οποιουδήποτε Ρώσου πολίτη αντιμετωπίζει δικαστικές διώξεις στο εξωτερικό.
Η επίσημη έγκριση της νομοθεσίας από τη ρωσική Βουλή διευρύνει δραματικά την εξουσία του Ρώσου Προέδρου να διατάσσει στρατιωτικές εισβολές σε ξένα κράτη.
Το νέο νομοθετικό πλαίσιο παρέχει στη Ρωσία τη δυνατότητα να αναπτύσσει τις ένοπλες δυνάμεις της ανά την υφήλιο, προκειμένου να «προστατεύσει» Ρώσους πολίτες που έχουν συλληφθεί, ανακριθεί ή διωχθεί από ξένες κυβερνήσεις ή διεθνή δικαστήρια.
Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ασφαλείας ερμηνεύουν την κίνηση αυτή ως άμεση απειλή για την κυριαρχία κάθε έθνους που φιλοξενεί ρωσική διασπορά.
Ο Βιατσεσλάβ Βολόντιν, Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας, αιτιολόγησε τον νόμο ισχυριζόμενος ότι η Δυτική Δικαιοσύνη έχει μετατραπεί σε μια «κατασταλτική μηχανή», σχεδιασμένη να τιμωρεί όσους δεν συμμορφώνονται με τις ευρωπαϊκές επιταγές.
Υποστήριξε ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, είναι επιβεβλημένο για τη Μόσχα να χρησιμοποιήσει κάθε διαθέσιμο μέσο για την προστασία του λαού της.
Ο Πούτιν έχει πλέον προθεσμία 14 ημερών για να υπογράψει το νομοσχέδιο, μια κίνηση που θεωρείται τυπική διαδικασία, δεδομένου του πλήρους ελέγχου του Κρεμλίνου επί της νομοθετικής εξουσίας.
Η διεθνής κοινότητα, και ιδιαίτερα η Ουκρανία, αντέδρασε με αποτροπιασμό στην ανακοίνωση.
Ο εκπρόσωπος του ουκρανικού Υπουργείου Εξωτερικών, Χεόρχι Τίχι, χαρακτήρισε την απόφαση ως «επιθετική αναρχία», σημειώνοντας ότι ο Πούτιν ουσιαστικά παραδέχεται πως η στρατιωτική επιθετικότητα αποτελεί πλέον πάγια νόρμα της ρωσικής πολιτικής.
Ο Τίχι πρόσθεσε ότι η Δούμα έχει μετατραπεί σε ένα «εργοστάσιο ξεπλύματος πολιτικών τυχοδιωκτισμών, κατοχής και τρομοκρατίας», παρέχοντας ένα ισχνό πρόσχημα νομιμότητας σε μελλοντικές πολεμικές ενέργειες.
Αυτή η νομική εξέλιξη παραπέμπει στους ισχυρισμούς που χρησιμοποίησε το Κρεμλίνο για την εισβολή στην Ουκρανία το 2022, όταν η Μόσχα υποστήριξε ότι ενεργούσε για την προστασία των ρωσόφωνων από υποτιθέμενες διώξεις.
Επεκτείνοντας αυτή τη λογική ώστε να συμπεριλάβει οποιονδήποτε εμπλέκεται στα γρανάζια ξένων δικαστικών συστημάτων, η Ρωσία δημιουργεί ένα μόνιμο «casus belli» (αιτία πολέμου) εναντίον κάθε χώρας που επιχειρεί να αποδώσει ευθύνες σε Ρώσους υπηκόους για εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένης της κατασκοπείας ή εγκλημάτων πολέμου.
Οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών εκφράζουν ιδιαίτερη ανησυχία ότι οι χώρες της Βαλτικής -Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία- θα αποτελέσουν τους πρωταρχικούς στόχους αυτής της νέας πολιτικής.
Ελλοχεύει ο φόβος ότι ο Πούτιν ενδέχεται να χρησιμοποιήσει τα επόμενα δύο χρόνια για να δοκιμάσει τη δέσμευση του ΝΑΤΟ για συλλογική άμυνα, την ώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι απορροφημένες από τον πόλεμο στο Ιράν.
Με τον νέο νόμο σε ισχύ, οποιαδήποτε δευτερεύουσα νομική διαμάχη με εμπλοκή Ρώσου υπηκόου σε μια πόλη της Βαλτικής θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως πρόσχημα για μια εντοπισμένη στρατιωτική επέμβαση.
Σε τελική ανάλυση, ο νόμος σηματοδοτεί τη στροφή προς μια πιο στρατιωτικοποιημένη και επεκτατική ρωσική εξωτερική πολιτική.
Εκχωρώντας στον Πρόεδρο σχεδόν απεριόριστη εξουσία χρήσης βίας εκτός των ρωσικών συνόρων, το Κρεμλίνο δηλώνει ότι δεν δεσμεύεται πλέον από τους διεθνείς νομικούς κανόνες.
Για τους γείτονες της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η «προστασία» των Ρώσων πολιτών μετατρέπεται πλέον σε έναν σαφή και άμεσο κίνδυνο για την ίδια την εθνική τους ασφάλεια.
