ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Από την Παρασκευή 24/04 και καθ’ όλη τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, γινόμαστε μάρτυρες μιας εμμονικής επικοινωνιακής παράκρουσης, που επιχειρεί να παρουσιάσει ως αποκλειστική «επιτυχία» του Κυριάκου Μητσοτάκη την πρόσφατη δήλωση του Εμανουέλ Μακρόν. Η διαβεβαίωση του Γάλλου Προέδρου ότι η Γαλλία θα σταθεί «εν όπλοις» στο πλευρό της Ελλάδας, «Αν η κυριαρχία σας απειλείται, κάντε ό,τι χρειάζεται. Θα είμαστε εδώ για εσάς», είναι αναμφίβολα θετική, πλην όμως καθόλου πρωτοφανής.
Αυτό που κρίνεται ως απρεπές, φτηνό και μικροπολιτικό είναι η αγωνιώδης προσπάθεια του προπαγανδιστικού μηχανισμού του Μαξίμου, με την ΕΡΤ σε ρόλο πρωτοστάτη, να κατασκευάσει το αφήγημα ενός προσωπικού διπλωματικού θριάμβου του πρωθυπουργού.
Η ιστορική πραγματικότητα διαψεύδει τους κονδυλοφόρους της αυλής. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γάλλος Πρόεδρος δεσμεύεται για στρατιωτική συνδρομή.
Για όσους δεν πάσχουν από «εθνική αμνησία» και δεν έχουν λυγίσει υπό το βάρος της ακρίβειας και της κρίσης, η υπενθύμιση είναι αναγκαία:
Το 2019, ο τότε Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είχε αποκαλύψει -σε συνέντευξή του στο STAR- ότι ο Εμανουέλ Μακρόν είχε προσφέρει πολεμικά πλοία υπό γαλλική σημαία για ανάπτυξη στο πλευρό του Πολεμικού Ναυτικού.
«Δεν μου είπε αριθμό. Αλλά είναι αλήθεια ότι είπε είναι διαθέσιμος να στηρίξει με κάθε μέσο και με κάθε τρόπο την Ελλάδα και την Κύπρο, αν χρειαστεί.
»Αυτή δεν είναι μια συζήτηση που έγινε στο πόδι στο Συμβούλιο Κορυφής, είναι μια διαρκής συζήτηση που έχουμε», δήλωνε τότε ο κ. Τσίπρας.
Τα μισθοφορικά «παπαγαλάκια» της ενημέρωσης απέκρυψαν σκόπιμα αυτή την πραγματικότητα.
Διότι, αν η πολιτική του «Ελλάς, Γαλλία, Συμμαχία» είχε ήδη εμπεδωθεί από το 2019, τότε το αφήγημα περί «καινοτομίας» Μητσοτάκη καταρρέει. Η απάντηση είναι απλή: Τίποτα το καινούργιο δεν προστέθηκε.
Η αγωνία του κ. Μητσοτάκη να μονοπωλήσει τις εντυπώσεις δεν «καπέλωσε» μόνο τον πολιτικό του αντίπαλο, αλλά και την ίδια την ιστορία της παράταξής του.
Επιχείρησε να υποβαθμίσει ότι το σύνθημα «Ελλάς, Γαλλία, Συμμαχία» ανήκει στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ενώ αγνόησε προκλητικά τη συνεισφορά του Νίκου Δένδια, ο οποίος οικοδόμησε τη συμφωνία αμυντικής συνδρομής το 2021.
Ακόμη και ο ίδιος ο Μακρόν, το 2021, είχε αναγνωρίσει ότι η θεμελίωση της σημερινής συμμαχίας ξεκίνησε το 2015 και το 2018 (επί Τσίπρα), έχοντας ρίζες στην κοινή διακήρυξη του 2008 (επί Κώστα Καραμανλή).
«Είναι στην πραγματικότητα η κατάληξη της κοινής διακήρυξης του Ιουνίου του 2008 σχετικά με την άμυνα και την ασφάλεια, καθώς και της ελληνογαλλικής διακήρυξης της 23ης Οκτωβρίου 2015 σχετικά με τη στρατηγική εταιρική σχέση», είχε πει ο Γάλλος πρόεδρος.
Μάλιστα, ο Νίκος Δένδιας είχε προχωρήσει τη στρατηγική αυτή σε τέτοιο βάθος, ώστε να υπονοηθεί ακόμη και η κάλυψη από τη γαλλική πυρηνική αποτρεπτική ισχύ σε περίπτωση επίθεσης στην επικράτειά μας.
«Πρώτον, η Ελλάδα θωρακίζεται ακόμα περισσότερο από κάθε εξωτερική στρατιωτική απειλή», σημείωνε ο Νίκος Δένδιας το 2021, καθώς «η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής υποδηλώνει ότι εάν η Ελλάδα δεχθεί επίθεση στην επικράτειά της, από οποιονδήποτε αντίπαλο, τότε η ισχυρότερη στρατιωτικά δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η μόνη με πυρηνική δύναμη αποτροπής, θα βρεθεί στο πλευρό μας».
Παρά ταύτα, ο επικοινωνιακός εσμός του Μαξίμου, πλαισιωμένος από «αναλυτές» του ΕΛΙΑΜΕΠ και δημοσιογράφους της δημόσιας τηλεόρασης, επιχείρησε να διαγράψει την ιστορική συνέχεια.
Η αναφώνηση παρουσιαστή της ΕΡΤ, «Αποκτήσαμε σύμμαχο!», δεν ήταν μόνο φαιδρή αλλά και διπλωματικά προσβλητική προς υφιστάμενους συμμάχους μας, όπως το Ισραήλ, τα ΗΑΕ και η Αίγυπτος.
Είναι καιρός για λίγη σοβαρότητα. Όσοι μισθοδοτούνται από τον ελληνικό λαό οφείλουν να θυμούνται ότι οι πρωθυπουργοί παρέρχονται.
Η ακύρωση της ιστορικής συνέχειας του έθνους για χάρη μιας πρόσκαιρης ηρωοποίησης δεν αποτελεί μόνο δημοσιογραφική αναξιότητα, αλλά και εθνική απρέπεια.
Δεν νιώθει ίχνος αιδούς ο κ. Μητσοτάκης και η «εκσυγχρονιστική» του αυλή όταν ιδιοποιούνται ξένο μόχθο;
Είναι τόσο μεγάλος ο φόβος της κάλπης, ώστε να εργαλειοποιούνται διαχρονικές εθνικές συμμαχίες;
Θα αρκούσε -και θα ήταν τιμητικό- να παρουσιαστεί ως ο συνεπής κρίκος μιας εθνικής αλυσίδας. Αντ’ αυτού, επιλέγει τη συμπεριφορά ενός κακομαθημένου παιδιού που απαιτεί να είναι το επίκεντρο, καπηλευόμενος τα πάντα.
Μόνο που εδώ δεν πρόκειται για παιδικό πάρτι. Πρόκειται για την Πατρίδα και την Ιστορία της. Και η Ελλάδα, αυτή τη φορά, δεν φαίνεται διατεθειμένη να συγχωρήσει τέτοια μικρότητα.
Υ.Γ.: Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, θα πρέπει μάλλον να αισθάνεται «ανακουφισμένος» από το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν οικειοποιήθηκε τη συμμαχία Κύπρου-Γαλλίας, ούτε την πρόσφατη δέσμευση του Εμανουέλ Μακρόν για ανάπτυξη γαλλικών στρατευμάτων στη Μεγαλόνησο.
Αξίζει, βέβαια, να σημειωθεί πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε να υποβαθμίσει τη κυπρο-γαλλική συμμαχία -μια αναμφισβήτητη εθνική επιτυχία- αποφεύγοντας μεν την καπηλεία, αλλά καταφεύγοντας στην αποσιώπηση. Τέτοιου είδους μητσοτακικές συμπεριφορές μπορούν να χαρακτηριστούν με μία μόνο λέξη: κατάντια.
