ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Ο πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Τζον Μπόλτον, άσκησε την Τετάρτη 25/03 δριμεία κριτική στην προσέγγιση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με τον πόλεμο με το Ιράν, τονίζοντας ότι οποιοδήποτε καθεστώς απομείνει στην Τεχεράνη θα πρέπει να μεριμνήσει για τη σταθεροποίηση των σχέσεων με τις χώρες του Κόλπου.
Ο κ. Μπόλτον, ο οποίος υπηρέτησε στην πρώτη κυβέρνηση Τραμπ, επεσήμανε ότι η Ουάσιγκτον απέτυχε να «θεμελιώσει επιχειρηματολογία ενώπιον του αμερικανικού λαού» υπέρ του πολέμου.
«Δεν προετοίμασε το Κογκρέσο. Δεν προετοίμασε τους συμμάχους… δεν προετοίμασε το ΝΑΤΟ, δεν συνομίλησε με τα αραβικά κράτη του Κόλπου», δήλωσε σε αποκλειστική συνέντευξη στην εφημερίδα The National.
«Θεωρώ ότι το στρατιωτικό σκέλος, συνολικά, ήταν αρκετά καλό.
»Όμως, στο πολιτικό επίπεδο, αυτό αποτελεί αντανάκλαση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί ο Τραμπ.
»Δεν σκέφτεται στρατηγικά. Σκέφτεται παρορμητικά, τα πάντα γι’ αυτόν είναι μια νέα συναλλαγή, και αυτό που βλέπετε είναι η συνέπεια αυτής της αποτυχίας από πλευράς του».
Ο κ. Μπόλτον πρόσθεσε ότι μέρος του προβλήματος ήταν πως ο κ. Τραμπ δεν είχε σταθμίσει τις διάφορες πιθανότητες που θα μπορούσαν να προκύψουν μετά την εξαπόλυση των επιθέσεων.
Ο διαχρονικός υποστηρικτής της σκληρής γραμμής απέναντι στην Τεχεράνη δήλωσε «δυσαρεστημένος» με τον τρόπο που ο κ. Τραμπ εκτέλεσε το σύνολο της επιχείρησης.
«Μιλώ ως κάποιος που τάσσεται επί μακρόν υπέρ της αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν, ως τον μόνο τρόπο για την επίτευξη διαρκούς ειρήνης και ασφάλειας στη Μέση Ανατολή και σε όλο τον κόσμο», ανέφερε ο κ. Μπόλτον, ο οποίος αποχώρησε από την αμερικανική κυβέρνηση το 2019 λόγω διαφωνιών στην εξωτερική πολιτική.
«Εκφράζω την άποψη κάποιου που θέλει να δει την αλλαγή καθεστώτος να υλοποιείται και ανησυχώ ότι τα λάθη στα οποία υπέπεσε ο Τραμπ ενδέχεται να την αποτρέψουν».
Αμφισβήτησε επίσης την απόφαση του κ. Τραμπ την περασμένη Δευτέρα να αναβάλει τα πλήγματα σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας του Ιράν για πέντε ημέρες, αν και πρόσθεσε ότι αυτή η παύση θα μπορούσε να εξυπηρετήσει διάφορους σκοπούς.
«Ίσως πιστεύει πραγματικά ότι οι Ιρανοί θέλουν να διαπραγματευτούν. Εγώ δεν το βλέπω αυτό», είπε.
«Μπορεί επίσης να θέλει να κερδίσει χρόνο για τη μεταφορά επιπλέον αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή για κάποια άλλη επιχείρηση… ή μπορεί απλώς να ήθελε να καθησυχάσει τις αγορές».
Διασφάλιση της σταθερότητας στον Κόλπο
Τα σχόλια του κ. Μπόλτον έρχονται σε μια στιγμή που οι ιρανικές επιθέσεις εναντίον χωρών του Κόλπου κλιμακώνονται, συνεχίζοντας να διαταράσσουν τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό.
Εξέφρασε την ελπίδα ότι τα αραβικά κράτη του Κόλπου θα συμμετάσχουν στη σύγκρουση κατά του Ιράν, δηλώνοντας ότι η συμμετοχή τους θα είναι καθοριστική για τη διασφάλιση της περιφερειακής σταθερότητας.
«Ελπίζω να το πράξουν. Πιστεύω ότι αυτό θα είναι κρίσιμο για το αν θα έχουμε μια πιθανότητα ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή», δήλωσε ο κ. Μπόλτον.
Υπογράμμισε ότι την εποχή του τελευταίου Σάχη, τα κράτη του Κόλπου και το Ιράν ήταν ανταγωνιστές στις διεθνείς υποθέσεις, «αλλά δεν ήταν ορκισμένοι εχθροί».
«Θεωρώ ότι οποιοδήποτε καθεστώς στο Ιράν, εκτός του υφιστάμενου, θα είναι πιο ευνοϊκό για την ισορροπία στον Κόλπο, και ίσως οδηγήσει ακόμη και σε μια πραγματικά ενισχυμένη ειρήνη και ασφάλεια», πρόσθεσε.
Ο κ. Μπόλτον επανέλαβε ότι η αλλαγή καθεστώτος παραμένει η μόνη βιώσιμη οδός για διαρκή ειρήνη.
«Το καθεστώς δεν πρόκειται να αλλάξει συμπεριφορά. Ο μόνος τρόπος για να προχωρήσουμε είναι να αλλάξουμε το καθεστώς».
Αποκλείοντας το ενδεχόμενο μιας μεγάλης κλίμακας ανάπτυξης αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων, ο κ. Μπόλτον περιέγραψε μια εναλλακτική στρατηγική που επικεντρώνεται στην αποδυνάμωση του Ιράν εκ των έσω.
«Εάν καταστρέψεις συστηματικά τους θεσμούς της κρατικής ισχύος του Ιράν που απειλούν τους αντιπάλους τους… αυτό αποσταθεροποιεί το καθεστώς», σημείωσε, προσθέτοντας ότι η παρατεταμένη πίεση θα μπορούσε να προκαλέσει εσωτερική κατάρρευση.
Συμπλήρωσε, μάλιστα, ότι η εξόντωση υψηλόβαθμων ηγετών και η διάβρωση του ελέγχου του καθεστώτος θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν αποσκιρτήσεις και την εσωτερική αντιπολίτευση.
«Κάθε καθεστώς που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του, θα καταρρεύσει», είπε χαρακτηριστικά.
«Κανείς δεν θέλει» το καθεστώς των Αγιατολάχ
Κοιτάζοντας προς το μέλλον, ο κ. Μπόλτον δήλωσε ότι το πιο σταθερό μέλλον θα προέκυπτε υπό μια μεταβατική στρατιωτική κυβέρνηση προερχόμενη από τις τακτικές ένοπλες δυνάμεις του Ιράν, την οποία θα ακολουθούσε ένα νέο πολιτικό σύστημα διαμορφωμένο από τους ίδιους τους Ιρανούς.
«Πιστεύω ότι η πιο θετική έκβαση της αναταραχής στο εσωτερικό του Ιράν είναι μια στρατιωτική κυβέρνηση κάποιου είδους, υπό την ηγεσία στρατηγών του τακτικού στρατού -όχι των [Ισλαμικών] Φρουρών της Επανάστασης- μιας δύναμης που μπορεί να αποκαταστήσει την τάξη και στη συνέχεια, ελπίζω, να δώσει μια ευκαιρία στον λαό του Ιράν», δήλωσε.
«Κανείς δεν επιθυμεί την παραμονή του καθεστώτος όπως αυτό δομήθηκε από τους αγιατολάχ.
»Δεν είναι ζήτημα απλής τοποθέτησης νέων ηγετών σε παλιές θέσεις.
»Είναι ζήτημα σύνταξης ενός πραγματικά νέου Συντάγματος».
Προειδοποίησε ότι η ιρανική αντιπολίτευση παραμένει κατακερματισμένη και συνέστησε προσοχή έναντι εξωτερικών παρεμβάσεων.
«Θα ήταν ολέθριο λάθος να επιβληθεί οποιοσδήποτε από έξω», είπε, σημειώνοντας ότι οι Ιρανοί έχουν υπομείνει 47 χρόνια θεοκρατικής διακυβέρνησης.
Ο κ. Μπόλτον προειδοποίησε επίσης για τους κινδύνους σε περίπτωση επιβίωσης της παρούσας ηγεσίας.
«Πιστεύω ότι αν αφήσετε ένα πληγωμένο καθεστώς στην Τεχεράνη, αλλά με τη ροή του πετρελαίου να συνεχίζεται ώστε να έχουν ξανά έσοδα, θα ανοικοδομήσουν τα προγράμματα πυρηνικών και βαλλιστικών πυραύλων.
»Θα ανασυστήσουν το τρομοκρατικό δίκτυο», τόνισε.
«Θα γνωρίζουν με βεβαιότητα ότι μπορούν να κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ και να προκαλέσουν τεράστια ζημιά στην παγκόσμια οικονομία κατά βούληση».
Κατέληξε υπενθυμίζοντας μια φράση του Ουίνστον Τσόρτσιλ περί της «αποδεδειγμένης ανεπίδεκτης μάθησης της ανθρωπότητας», την ανθρώπινη τάση να αγνοεί τα μικρά προβλήματα, να αποτυγχάνει να διδαχθεί από την ιστορία και να δρα μόνο όταν ξεσπούν κρίσεις.
«Αυτό ακριβώς πράττουμε εδώ και 35 χρόνια με το καθεστώς στο Ιράν».
