ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Η κυβέρνηση Τραμπ φέρεται να ζήτησε από το Ισραήλ να παύσει τις επιθέσεις του κατά των ιρανικών εγκαταστάσεων πετρελαίου και ενέργειας, επικαλούμενη την ανάγκη διατήρησης της βιομηχανίας για μελλοντική συνεργασία, αλλά και την προστασία των γειτονικών κρατών του Κόλπου.
Σε μια σημαντική διπλωματική στροφή που μετέδωσε ο Μπάρακ Ραβίντ, η κυβέρνηση Τραμπ ζήτησε επίσημα από το Ισραήλ να αναστείλει κάθε περαιτέρω πλήγμα στις ενεργειακές υποδομές του Ιράν, με ιδιαίτερη έμφαση στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις.
Το μήνυμα αυτό φέρεται να διαβιβάστηκε όχι μόνο στα ανώτατα πολιτικά κλιμάκια στην Ιερουσαλήμ, αλλά και απευθείας στον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ, Εγιάλ Ζαμίρ.
Σύμφωνα με τρεις πηγές που έχουν γνώση των συνομιλιών, το αμερικανικό αίτημα εδράζεται σε ένα μακροπρόθεσμο στρατηγικό όραμα για την περιοχή, το οποίο προβλέπει τη διαφύλαξη των φυσικών πόρων του Ιράν για τη μεταπολεμική εποχή.
Ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται με αμείωτη ένταση κατά στρατιωτικών και πυρηνικών στόχων, ο Λευκός Οίκος όρισε την πετρελαϊκή βιομηχανία ως «κόκκινη γραμμή» που θα πρέπει να παραβιαστεί μόνο υπό τις πλέον ακραίες συνθήκες, θέτοντας ένα σαφές όριο στο τρέχον εύρος της εκστρατείας.
Προστασία του λαού και του μέλλοντος
Η κυβέρνηση Τραμπ προέβαλε τρία κύρια επιχειρήματα για αυτόν τον νέο περιορισμό.
Πρώτον, υποστήριξε ότι τα συνεχιζόμενα πλήγματα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις πλήττουν δυσανάλογα τον ιρανικό λαό, μεγάλο μέρος του οποίου αντιτίθεται στο καθεστώς και επί του παρόντος στηρίζει την ισραηλινοαμερικανική στρατιωτική επιχείρηση.
Διακόπτοντας την παροχή ρεύματος και καυσίμων, η συμμαχία κινδυνεύει να στρέψει τον πληθυσμό εναντίον των «απελευθερωτών».
Δεύτερον, ο Πρόεδρος φέρεται να προσβλέπει σε μια μελλοντική εταιρική σχέση με μια νέα ιρανική κυβέρνηση.
Αντίστοιχα με τη στρατηγική του στη Βενεζουέλα, ο Τραμπ οραματίζεται ένα σενάριο όπου οι ΗΠΑ θα μπορούν να συνεργαστούν με ένα μεταπολεμικό Ιράν στον πετρελαϊκό τομέα.
Η καταστροφή των υποδομών τώρα θα καθιστούσε τη μελλοντική οικονομική ανάκαμψη πολύ πιο δύσκολη και δαπανηρή.
Η προστασία των κρατών του Κόλπου
Ο τρίτος και ίσως πιο επείγων λόγος αφορά τον κίνδυνο περιφερειακής κλιμάκωσης.
Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών υποδηλώνουν ότι, εάν το ιρανικό καθεστώς δει την πετρελαϊκή του βιομηχανία να καταστρέφεται ολοσχερώς, ενδέχεται να απαντήσει με μαζικές επιθέσεις κατά των ενεργειακών υποδομών των γειτονικών χωρών του Κόλπου.
Αυτό το σενάριο του τύπου «αν καταρρεύσω εγώ, θα παρασύρω τους πάντες» θα οδηγούσε σε μια παγκόσμια οικονομική καταστροφή.
Ο Τραμπ θεωρεί τα πλήγματα στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις ως ένα «Όπλο της Συντέλειας», το οποίο θα πρέπει να φυλάσσεται αποκλειστικά ως απάντηση σε μια ενδεχόμενη ιρανική επίθεση κατά των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου.
Αυτή ήταν και η λογική πίσω από την πρόσφατη προειδοποίηση του Προέδρου: αν το Ιράν στοχοποιήσει το παγκόσμιο πετρέλαιο, θα δεχθεί πλήγμα «20 φορές ισχυρότερο» με την καταστροφή στόχων που δεν θα μπορέσει να ανοικοδομήσει ποτέ.
Στρατηγική αυτοσυγκράτηση
Αυτό το αίτημα για αυτοσυγκράτηση αναδεικνύει τις λεπτές ισορροπίες που επιχειρεί η κυβέρνηση Τραμπ.
Ενώ παραμένει πλήρως προσηλωμένη στη στρατιωτική ήττα των Αγιατολάχ και την καταστροφή του πυρηνικού τους προγράμματος, προσπαθεί ταυτόχρονα να διαχειριστεί την παγκόσμια οικονομία και να σχεδιάσει μια σταθερή «επόμενη μέρα».
Προστατεύοντας τα πετρελαϊκά πεδία, οι ΗΠΑ διασφαλίζουν ότι ένα μελλοντικό, μη εχθρικό Ιράν θα διαθέτει τα οικονομικά μέσα για να ανασυγκροτηθεί χωρίς να απαιτηθούν τεράστια διεθνή πακέτα διάσωσης.
Για την ισραηλινή κυβέρνηση, αυτό σημαίνει επανακαθορισμό της λίστας των στόχων της, ώστε να επικεντρωθεί στους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC), τους Μπασίτζ και τις πυρηνικές εγκαταστάσεις, αφήνοντας -προς το παρόν- ανέπαφες τις πετρελαιοπηγές και τα διυλιστήρια.
