ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS 
Λεζάντα: Η Αποθέωση του Ουάσιγκτον» (The Apotheosis of Washington) είναι η νωπογραφία που φιλοτεχνήθηκε από τον ελληνοϊταλικής καταγωγής καλλιτέχνη Κωνσταντίνο Μπρουμίδη το 1865. Το έργο είναι ορατό μέσα από τον οφθαλμό (oculus) του θόλου στη Ροτόντα του Καπιτωλίου των Ηνωμένων Πολιτειών, στην Ουάσιγκτον.
Ο Μπρουμίδης, ο οποίος αποκαλούνταν συχνά ως ο «Μιχαήλ Άγγελος των ΗΠΑ», επέλεξε να εντάξει τον πρώτο Αμερικανό Πρόεδρο σε ένα πλαίσιο που θυμίζει έντονα την ελληνική μυθολογία και τις αρχές του κλασικισμού.
Στην τοιχογραφία, ο Ουάσιγκτον περιβάλλεται από μορφές που προσωποποιούν τις τέχνες, τις επιστήμες και τη δημοκρατική ισχύ, συνδέοντας άμεσα το αμερικανικό πείραμα με την ιδεολογική κληρονομιά της Αρχαίας Ελλάδας και του Διαφωτισμού.
Η πρόσφατη τοποθέτηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τη συνέχεια του Δυτικού Πολιτισμού -από την Αθήνα και τη Ρώμη έως την Αμερική- δεν αποτελεί μια απλή ιστορική αναδρομή. Στο πλαίσιο της σύγχρονης διπλωματίας, η αναφορά αυτή σηματοδοτεί μια στρατηγική στροφή προς την ιδεολογική επανασυσπείρωση της Δύσης, με την Ελλάδα να ανακτά τον ρόλο του «ηθικού και πνευματικού θεμελίου».
Η Ελλάδα ως γέφυρα και θεμέλιο
Για την ελληνική διπλωματία, η ρητή αναφορά στην Αθήνα ως αφετηρία του κοινού πολιτισμικού οικοδομήματος προσφέρει ένα ισχυρό πλεονέκτημα.
Η χώρα δεν αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως ένας στρατηγικός κόμβος στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο -όπως αντιλαμάβεται/νομίζει ο Μητσοτάκης και η αυλή ανίδεων «εκσυγχρονιστών» του Μαξίμου- δηλώνεται για μία ακόμη φορά σε θεματοφύλακα των αξιών που η Ουάσιγκτον θεωρεί απαραίτητες για την ανακοπή της δυτικής παρακμής.
Διπλωματικά και ιστορικά συμπεράσματα
Από τον Διαφωτισμό στη σύγχρονη δημοκρατία: Η επίκληση της «ευγενούς κληρονομιάς» συνδέει άμεσα τις αρχές του Διαφωτισμού -την ελευθερία, την ισότητα και τον ορθό λόγο- με την εθνική ανεξαρτησία και τη λαϊκή κυριαρχία.
Απάντηση στον αυταρχισμό: Η ανάδειξη της κλασικής Αθήνας ως προτύπου λειτουργεί ως αντιδιαστολή προς τα αυταρχικά μοντέλα διακυβέρνησης που αναδύονται στην Ανατολή.
Η Δύση επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει την ισχύ της όχι μόνο μέσω της οικονομίας, αλλά μέσω της πολιτισμικής υπεροχής.
Κοινωνική Δικαιοσύνη και Δημοκρατία: Η αναφορά στην κληρονομιά αυτή υπονοεί την ανάγκη για εσωτερική αναγέννηση των δυτικών κοινωνιών. Η επιστροφή στις αξίες της δικαιοσύνης και της δημοκρατικής συμμετοχής προβάλλεται ως το μοναδικό «αντίδοτο» στην κοινωνική αποσύνθεση.
Η Γεωπολιτική των Αξιών
Στο νέο πολυπολικό περιβάλλον, η Ελλάδα καλείται να διαδραματίσει έναν ρόλο που υπερβαίνει τα στενά γεωγραφικά όρια.
Ως η αστείρετη πηγή του δυτικού πολιτισμού τής επιτρέπει να ασκεί ήπια ισχύ (soft power), ενισχύοντας τη θέση της ως πυλώνα σταθερότητας και δημοκρατικού διαλόγου σε μια ασταθή περιοχή.
