ΙράνΙσραήλ
Στέφανος Μυτιληναίος
Αρθρογράφος, Συγγραφέας

Το 75% δεν θέλει Τσίπρα, λένε, αλλά… δεν λένε ότι Μητσοτάκη δεν θέλει το 77%, Ζωή το 88%, Ανδρουλάκη το 90% και Κασσελάκη το 98% – Σωστά;

Το 75% δεν θέλει Τσίπρα, λένε, αλλά… δεν λένε ότι Μητσοτάκη δεν θέλει το 77%, Ζωή το 88%, Ανδρουλάκη το 90% και Κασσελάκη το 98% – Σωστά;
ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Διαβάστε σχετικά για Αλέξης Τσίπρας, Δημοσκοπήσεις, Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα,

Λένε οι «πρόθυμοι ιεροφάντες» των καναλιών, με ύφος τελετουργικό, ότι «το 75% είναι κατά του Τσίπρα». Και το λένε με την ίδια αυτοπεποίθηση που κάποτε οι ιερείς της Ιεράς Εξέτασης δήλωναν πως ο ήλιος γυρίζει γύρω από τη Γη· γιατί το είπε η «Αυθεντία». Σήμερα, η «Αυθεντία» φοράει γραβάτα, λέγεται «δημοσκόπος», και εκτελεί πολιτικούς χαρακτήρες με στατιστικές – όχι με φωτιές.

Αν πάρουμε τη «λογική» αυτή των αριθμών, τότε με την ίδια ευκολία προκύπτει πως το 77% είναι κατά του Μητσοτάκη, το 88% κατά της Κωνσταντοπούλου, το 90% κατά του Ανδρουλάκη και το 99% κατά της λογικής.

Μάλιστα, επειδή προσμένουν τη συνέχεια, ακολουθεί: 92% κατά του Βελόπουλου, 94% κατά του Κουτσούμπα, 95% κατά του Φάμελλου, 98% κατά του Κασσελάκη και 99% κατά της Νέας Αριστεράς.

Τι απομένει; Μια χώρα σε πόλωση-ζόμπι, χωρίς ηγεσία, χωρίς προσανατολισμό, και χωρίς ούτε έναν που να αντέχει την εικόνα του καθρέφτη της.

Όμως, εδώ το πρόβλημα δεν είναι οι αριθμοί. Είναι η εργαλειοποίησή τους.

Είναι η χρήση τους ως ρόπαλο για να εμπεδωθεί ένα αφήγημα: πως «ο Τσίπρας τελείωσε». Ποιοι το λένε; Αυτοί που τον φοβούνται πολιτικά.

Όχι γιατί είναι τέλειος, κάθε άλλο. Αλλά γιατί έχει παρελθόν, έχει ιστορία, έχει όνομα. Και σε μια χώρα που όλοι θέλουν να ξεχάσουν την Ιστορία για να πλαστογραφήσουν το παρόν, αυτό είναι επικίνδυνο.

Ο Τσίπρας υπήρξε ο μόνος μεταπολιτευτικός ηγέτης που προσπάθησε να αμφισβητήσει, με λάθη και υπαναχωρήσεις, το ευρωπαϊκό δόγμα του χρέους. Και μόνο που το έκανε, έγραψε Ιστορία.

Και όταν έπεσε, δεν έπεσε από την κοινωνία. Έπεσε από τους θεσμούς, τις «αξιολογήσεις», τις πιέσεις, την εκδίκηση του συστήματος και την «πέμπτη φάλαγγα» που ανέχτηκε.

Τον χτυπούν με λύσσα. Και σε κάθε δημοσκόπηση-καρικατούρα, τον παρουσιάζουν ως παρελθόν. Γιατί τους πονάει που για πολλούς παραμένει μέλλον. Όχι επειδή δεν έκανε λάθη, έκανε πολλά. Αλλά επειδή τόλμησε εκεί που άλλοι έσκυψαν το κεφάλι πριν καν χτυπήσει το τηλέφωνο του Βερολίνου.

Και ρωτώ: αν το 75% είναι κατά του Τσίπρα, τότε ποιο είναι υπέρ των άλλων; Αυτών που βύθισαν τη χώρα στη σήψη, στο νεποτισμό, στην εθνική αφασία και στην ευρωπαϊκή υποταγή; Αυτών που κυβερνούν με διαφημιστικά πακέτα κι όχι με ιδέες;

Ο Τσίπρας δεν είναι άγιος, ούτε σωτήρας. Μα σε μια χώρα γεμάτη χάρτινους σωτήρες και καλοκουρδισμένους υπαλλήλους, παραμένει άνθρωπος με πολιτικό θάρρος και ιστορική εμπειρία. Και αυτό, όσο κι αν προσπαθήσουν να το εξαφανίσουν οι αριθμοί, δεν δημοσκοπείται. Καταγράφεται στα βιβλία.

Υ.Γ. Ενδιαφέρον έχει η άποψη των προοδευτικών πολιτών [ΕΔΩ η ΔΗΜΟΚΟΠΗΣΗ], καθώς υπέρ της δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα τάσσεται το 41, 4% των κεντροαριστερών και το 21,4% των κεντρώων.

Όσον αφορά τις εισροές από άλλα κόμματα ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να «καταπίνει» τον ΣΥΡΙΖΑ αφού πρόθεση στήριξης δηλώνει το 87,8% των προτιθέμενων ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, το 20,2% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, και το 42,7% των ψηφοφόρων της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

Τα ποσοστά που προαναφέρθηκαν απαντούν σε ένα υποθετικό ερώτημα· σ’ ένα «εάν». Γιατί όσοι γνωρίζουν καλά το τοπίο, καταλαβαίνουν πως, εάν ο Τσίπρας επιστρέψει, ο κατακερματισμός της δημοκρατικής παράταξης θα λάβει τέλος και οι επίδοξοι ηγετίσκοι θα καθίσουν πάγκο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΗΘΗΚΑΝ: Αλέξης Τσίπρας: Χρειάζεται ένας νέος πατριωτισμός – Από τη μια η πατρίδα μας, από την άλλη τα πλούτη τους

  • Μετριότητα που λανσάρεται ως αριστεία… αριβισμός ματαιόδοξων ολιγοελάχιστων
    Φυσικός - Εκπαιδευτικός - Σύμβουλος Σταδιοδρομίας
    Εκείνη η αστική ευγένεια... Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, ο πολιτικός λόγος, αλλά και διάλογος, διέπεται από βαθειά τοξικότητα και πρόδηλη φθήνια. Από αγοραίες εκφράσεις και έλλειψη επιχειρηματολογίας που ως καταφύγιο έχει τις επιθέσεις επί προσωπικού. Πολιτικοί αντίπαλοι λοιδωρούνται, πλήθος δημοσιευμάτων σαν σε διατεταγμένη...
  • Διαφθορά: διαχρονικός αόρατος φόρος και μηχανισμός αναδιανομής εισοδημάτων στην Ελλάδα
    Πανεπιστημιακός
    ...με αφορμή την αποτυχία του κράτους να ελέγξει τη διαφθορά στο παραϊατρικό τομέα Η επικαιρότητα στη χώρα μας προσφέρει, δυστυχώς και πάλι, αυτή τη φορά στον «ιατρικό» τομέα, μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις πολεοδομίες, τις εφορίες, την ΕΡΓΟΣΕ, τις αδειοδοτήσεις, τις αναθέσεις,...
  • Η «Αγορά» της «Αθανασίας» – Δεν «σπέρνουμε» ζωή, αλλά αγοράζουμε λίγο ακόμη από τον εαυτό μας;
    Εκπαιδευτικός
    Η υγεία, κατά τον ορισμό του Π.Ο.Υ. (1948), δεν είναι απλώς η απουσία ασθένειας. Είναι η «πλήρης σωματική, ψυχική και κοινωνική ευεξία». Ένας ορισμός σχεδόν θεολογικός: ζητά πληρότητα. Και όμως, στη σημερινή εποχή, αυτός ο ορισμός έχει μετατραπεί σε εμπορικό σλόγκαν....